વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Daily Archives: સપ્ટેમ્બર 8, 2011

(3)શ્રધાંજલિ

આજથી લગભગ વીસ વર્ષ પહેલાં અમારા ત્રીસ વર્ષના સુખદ દામ્પત્ય જીવન પછી તારીખ ૧૪મી એપ્રિલ,૧૯૯૨ ના એ કરુણ દિવસે મારાં ધર્મપત્ની કુસુમબેનનું એમની ૫૪ વર્ષની ઉંમરે, સ્ટ્રોક-પેરાલિસિસની લાંબી માંદગી સહન કર્યા બાદ, અમદાવાદના અમારા નિવાસસ્થાને દુખદ અવસાન થયું હતું. ત્યારબાદ એક વર્ષ પછી એમની પ્રથમ વાર્ષિક પુણ્યતિથિ નિમિત્તે એ સ્વર્ગીય આત્માની સુવાસિત સ્મૃતિ સચવાય એ હેતુથી “શ્રધાંજલિ “ નામની ૧૨૧ પાનાની એક પુસ્તિકા મેં છપાવીને બધાંને વહેંચી હતી .આ પુસ્તિકામાં એમની ઉમર જેટલા ૫૪ પસંદ કરેલા ભજનો,ચિંતન લેખો,સો જેટલાં ચૂંટેલાં સુવાક્યો વિગેરે વિવિધ માહિતી સંપાદિત કરી હતી.

આ પુસ્તિકામાંના કેટલાક અંશો આજની પોસ્ટમાં નીચે આપેલ છે તે આપને જરૂર વાંચવા ગમશે.દરેક પોસ્ટને અંતે એમાંથી થોડું થોડું મુકતો રહીશ.

દેવના દીધેલ બે પુત્રો અને એક દીકરીની પ્રેમાળ માતા મારાં સ્વ.ધર્મપત્ની કુસુમબેનની સ્મૃતિની વાત કરું ત્યારે સાથો સાથ મારાં સ્વર્ગસ્થ માતા અને પિતાને હું કેમ કરીને ભૂલી શકું ? સ્વ. કુસુમ પછી ડિસેમ્બર, ૧૯૯૫માં અમે ચાર ભાઈ અને ત્રણ બહેનોનાં વહાલસોયાં માતુશ્રી શાંતાબેન, જેમને અમે અમ્માના નામથી સંબોધતા,તેઓ એમની ૭૮ વર્ષની ઉંમરે અમદાવાદના નિવાસસ્થાને અમોને છોડીને ચાલ્યાં ગયાં.ત્યારબાદ, ફેબ્રુઆરી ૨૦૦૭ માં મારા પૂજ્ય પિતાશ્રી રેવાભાઈ શિવદાસ પટેલ અમેરિકામાં સાન ડીયાગોમાં ૯૨ વર્ષની ઉંમરે કુટુંબ માટે સંઘર્ષમય જિંદગી જીવ્યા બાદ એના ફલસ્વરૂપે ચાર પેઢીની લીલીવાડી જોઈને સ્વર્ગે સિધાવ્યા હતાં. મારાં સ્વ. માતાપિતા અને ધર્મપત્ની કુસુમે મારા જીવનમાં ખુબ જ અગત્યનો ફાળો આપ્યો છે.પ્રેમ, લાગણી અને ત્યાગના ત્રિવેણી સંગમ સમાં આ ત્રણ દિવ્યાત્માઓનો હું ઘણો ઋણી છું.એમના સ્નેહ અને સુસંસ્કારોની સૌથી મોટી મૂડીએ મને મારા જીવન સંગ્રામમાં ઝઝૂમવાની જરૂરી તાકાત પૂરી પાડી છે એમ કહું તો ખોટું નથી .મારી રૂમની દીવાલ પર હારોહાર લટકાવેલી એ ત્રણે ય દિવ્ય આત્માઓની તસ્વીરો સામે જ્યારે નજર કરું છુ ત્યારે ભૂતકાળના એ યાદગાર દિવસોની અને મારા જીવન ઉપરના એમના અગણિત ઉપકારોની યાદ તાજી થતાં હૈયું ભારે થાય છે.સૌ કુટુંબીજનો ઉપર આ ત્રણ તસ્વીરો જાણે કે આશીર્વાદોની વર્ષા કરતી ન હોય એવી પ્રતીતિ મને રોજ થયા કરે છે.

ગયા મે મહિનામાં મધર્સ ડે વખતે મારી એક કાવ્ય રચના “માતૃવંદના” ન્યૂયોર્કથી પ્રકાશિત સાપ્તાહિક ગુજરાત ટાઈમ્સના તારીખ ૧૩મી મે,૨૦૧૧ ના અંકમાં છપાઈ હતી એને અત્રે રજુ કરું છું જે ઉપર મેં જણાવ્યું છે એના સંદર્ભમાં યોગ્ય લાગશે.

માતૃવંદના

ઓ મા સદેહે અહીં નથી એ કેમે કરી મનાય ના
સ્મરણો તારાં અગણિત બધાં જે કદી ભૂલાય ના
મા કોઈની મરશો નહી એવું જગે કહેવાય છે
જીવનસ્ત્રોત માના વિયોગની ખોટ સદા વર્તાય છે
માનવીના હોઠ ઉપર જો કોઈ સુંદર શબ્દ હોય તે મા
વરસાદ કરતાં ય પ્રેમે ભીંજવતો સાદ હોય એ મા
સ્મિત કરતી તસ્વીર ભીંતે પૂજ્યભાવે નીરખી રહ્યો
ભૂલી સૌ વિયોગ દુખ તવ મુક આશિષ માણી રહ્યો
ભજન,કીર્તન,ભક્તિ,વાંચન અને વળી તવ રસોઈકળા
ગજબ પરિશ્રમી હતી તારી હરરોજની એ દિનચર્યા
કર્તવ્ય પંથે અટલ રહી સૌની ચિંતા માથે લઇ
અપૂર્વ ધીરજ બેશબ્દ રહી વેદનાઓ સહેતી રહી
પડકારો ભર્યા કાંટાળા રાહે માંડી ચરણો ધૈર્યથી
ગુલાબો સૌ ખીલવી ગયાં અવ જીવન પંથમાં પ્રેમથી
ચંદન સમું જીવન તમારું ઘસાયું કાળ પથ્થરે
કરી લેપ એનો હૃદયમાં સુગંધ માણી રહ્યાં અમે
પ્રેમ,નમ્રતા, કરુણા અને તવ પ્રભુમય જીવનને વંદી રહ્યો
દીધેલ સૌ સંસ્કાર બળે આજ ખુમારી ભેર જીવી રહ્યો
શબ્દો ખરે જ ઓછા પડે ગણવા ઉપકારો મા-બાપના
કિન્તુ અલ્પ શબ્દો થકી માતૃદિને મા કરું હૃદયથી વંદના .

—- વિનોદ આર. પટેલ

આજની મારા બ્લોગની આ પોસ્ટ મારાં સ્વર્ગસ્થ માતા પિતા અને સ્વ,ધર્મપત્ની કુસુમને અર્પિત કરી એમને ભાવભીની સ્મરણાંજલિ અર્પણ કરું છું ,એક કવિના આ શબ્દો સાથે —

એ સ્પર્શનાં ફૂલો તો ખીલીને ખરી ગયાં
પણ ટેરવે સુગંધનો આસવ રહી ગયો

દિલ દે તો ઇસ મિજાજ્કા પરવર દિગાર દે , જો રંજ્કી ઘડિયાં ભી ખુશીમેં ગુજાર દે

હવે, શ્રધાંજલિ પુસ્તીકામાંથી કેટલુંક અહી રજુ કરેલ છે :

પ્રાર્થના

હે પ્રભુ ! હે પરમાત્મન ! હે ગુરુદેવ !
મારા સર્વ વિચારો,મારી સર્વ ઉર્મિઓ
મારા સર્વ મનોરથો મારા દેહનું અણું એ અણું
મારા લોહીનું બિંદુએ બિંદુ તારામય હો
તારા જગતની સેવા માટે હો

હે પ્રભુ ! તારી ઈચ્છા એ મારી ઈચ્છા હો
મારા જીવનને તારી ઈચ્છા મુજબ બનાવ
મારા જીવનમાં જે કંઇ સંજોગો નિર્માણ કરીશ,
ભલે તે સુખ કે દુખના હોય, લાભ કે હાનિના હોય,
હર્ષ કે શોકના હોય, અરે ! જીવન કે મૃત્યુના હોય ,
તો પણ તે બધા સંજોગો મારા કલ્યાણને માટે જ
તેં સર્જ્યા છે તેવી મારી શ્રદ્ધા અખંડ રહો.

—–શ્રી માતાજી (અરવિંદ આશ્રમ ,પાંડિચેરી)

સર્વત્ર સૌ સુખી થાઓ , સમતા સૌ સમાચરો
સર્વત્ર દિવ્યતા વ્યાપો ,સર્વત્ર શાંતિ વિસ્તરો
ઓમ શાંતિ: શાંતિ : શાંતિ :

હવે, કેટલાંક પસંદ કરેલ સુવાક્યો –અવતરણો

૧. “ દુનિયાની મોટી આફત એ છે કે મૂરખાઓનો આત્મવિશ્વાસ ક્યારે ય ડગતો નથી અને બુદ્ધિશાળીઓ પોતાની આશંકાઓમાંથી કદી યે ઊંચા આવતા નથી. “– બર્ટ્રાન્ડ રસેલ

૨. ત્રણ વાનાં મુજને મળ્યાં , હૈયું ,મસ્તક હાથ
બહું દઈ દીધું નાથ , જા ચોથું નથી માંગવું. — ઉમાશંકર જોશી

૩. માણસે પોતાના શબ્દો નરમ અને મીઠા રાખવા જોઈએ ,કારણ કે એવું પણ બને કે,
આવતીકાલે તેને એ જ શબ્દો પાછા ખાઈ જવા પણ પડે — અજ્ઞાત

છેલ્લે, મને એ જણાવતાં ખુબ આનંદ થાય છે કે મૂળ સ્પેનના વતની પણ જીવનની લગભગ અડધી સદી અમદાવાદને પોતાનું વતન બનાવીને ગુજરાતી શીખીને જેમણે ગુજરાતી ભાષામાં ઘણાં પ્રેરણાદાયી પુસ્તકો લખ્યાં છે અને ગુજરાતી સાહિત્યમાં સવાઈ ગુજરાતી તરીકે પોતાનું નામ અમર કર્યું છે એવા એક ચમત્કાર સર્જક લેખક અને ચિંતક ફાધર વાલેસે મારો બ્લોગ જોઈને નીચે પ્રમાણે એમની શુભેચ્છાઓ અને આશીર્વાદ મને મોકલ્યા છે.ફાધર વાલેસનો હું અત્યંત આભારી છું. ફાધર વાલેસ હાલ એમના વતન સ્પેનમાં એમના નિવૃત્તિ કાળમાં આશરે ૮૫ વર્ષની જૈફ ઉમરે પણ એમનો અંગ્રેજી અને સ્પેનિશ ભાષામાં બ્લોગ લખીને પોતાની આધ્યાત્મિક અને સામાજિક પ્રવૃતિમાં ખુબ પ્રવૃત રહે છે. એમના બ્લોગની વેબ સાઈટ http://www.carlosvalles.com છે.એની મુલાકાત લેવા જેવી છે
.
“Congratulations on your blog ,Vinod, and may it grow like the butterfly in your story, but to full wings and full flight
for good of many.
Love and Blessings,
Father Valles “ September 5, 2011.

Thank you very much Father Valles. I value and appreciate your Love and Blessings .

તરીખ : સપ્ટેમબર ૭, ૨૦૧૧ વિનોદ આર. પટેલ