વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Daily Archives: ડિસેમ્બર 3, 2012

(142) એકલા પડી જવાનો અહેસાસ —- જયેશ ચિતલિયા (વરિષ્ઠ પત્રકાર)

Often in life -----

જીવનસફરમાં ભલે આજુબાજુ અનેક હોય, પણ યાત્રા એકલાની જ છે.

                                                લાઇફ ઇઝ બ્યુટિફુલ-

કુછ ઐસે મોડ આતે હૈ ઝિંદગી મેં,

 

જહાં ખુદ કો હમ અકેલે પાતે હૈં,

 

કુછ કહે બિના સમજ જાયે, કોઇ દિલ કી બાત

 

ઐસે શખ્સ કી તલાશ રહેતી હૈ, લેકિન

 

મેલે મેં આખિર સબ ભટક જાતે હૈ,

 

ન કોઇ ખ્વાહિશ રહેતી હૈ, કુછ કરને કી

 

ન રહેતી હૈ ઉમ્મીદ કુછ પાને કી

 

મંઝિલ કા ન હોતા હૈ પતા

 

ફિર ભી કદમ આગે બઢ જાતે હૈ,

 

ક્યોં નઝર આતી હૈ ઇતની ખામોશી

 

શાયદ તન્હાઇયો કે શહર મેં આ પહુંચે હૈં હમ

 

કોરા કાગઝ લગતી હૈ કભી ઝિંદગી

 

જબ દિલ સે નિકલકર લબ્ઝ ભી,

 

હોઠોં તક ન પહુંચ પાતે હૈ…

કભી-કભી, અમારા હૃદયમાંથી હિંદી પંક્તિઓ પણ બહાર આવતી હોય છે, જે ઉપર મુજબ વ્યક્ત કર્યા બાદ હવે વાત કરવી છે એકલતાની. આજની આ દુનિયાને-લોકોને જોઇ ક્યારેક આપણને થતું હોય છે કે આપણે સાવ એકલા પડી ગયા છીએ. જે કોઇ વ્યક્તિને જુઓ તે પોતાની જિંદગીમાં ખોવાયેલી લાગે છે. કોઇને કોઇની માટે સમય નથી, દરેક જણ પોતાના જીવનનિર્વાહ કે સ્વાર્થ પાછળ દોડી રહ્યા છે. પ્રત્યેકને પૈસાદાર બનવું છે, આગળ નીકળી જવું છે, ઊંચા પદ પર પહોંચવું છે. દરેકની અઢળક મહત્ત્વાકાંક્ષા છે. પ્રગતિ કહો કે વિકાસ કહો, સુખ કહો કે સંપન્નતા કહો, શાંતિ માનો કે સંતોષ ગણો, એ બધાની વ્યાખ્યા બદલાતી રહી છે. સંવેદનશીલ વ્યક્તિ આજના સમાજ માટે અનફિટ છે અને વધુ પડતી સંવેદનશીલ વ્યક્તિ મૂરખ કે વેવલી જ ઠરે, પ્રેક્ટિકલ જગતમાં તે ચાલે જ નહીં.

 

અલબત્ત, સંવેદનશીલ હોવા માટે કાયમ ફરિયાદી હોવું કે દુઃખી-નિરાશ-ઉદાસ હોવું જરૂરી નથી. હવેના સમયમાં કાયમના રડતા માણસો કોઇને ગમતા નથી, આ દુનિયા બરાબર નથી, લોકો બરાબર નથી, કોઇ કોઇનું નથી એવું કહેતા રહેલા માણસો પોતાને જ પૂછે તેઓ પોતે કેટલા લોકો માટે છે? અને પોતે બીજાઓ માટે છે તો બીજાઓ પણ તેની માટે હોય કે હોવા જોઇએ એવી વસૂલીની કે વળતરની અપેક્ષા ન રાખે. સાચી સંવેદનશીલ વ્યક્તિઓ બીજાઓ પાસે આવી કોઇ અપેક્ષા રાખતી નથી, કેમ કે તેમની સંવેદનામાં વિવેક હોય છે.

 

સમાજથી કે ટોળાથી સાવ જુદી જ વિચારધારા ધરાવતી અનેક વ્યક્તિઓ પણ હોય છે, પરંતુ તે છૂટી-છવાઇ હોવાથી સદા એકલી હોય છે. આ પ્રકારની દરેક વ્યક્તિના જીવનમાં એવા મોડ આવતા રહે છે, જ્યાં એ પોતાને એકલી હોવાનું મહેસૂસ કરવા લાગે છે, આમ તો તેમની આજુબાજુ ઘણા લોકો હોય છે, પણ તેમની વિચારધારા સાથે જીવવાવાળું કોઇ હોતું નથી. ઘણી વાર તો એ વિચારધારા સાથે તાલમેલ ખાય એવી વાતો કરનારું પણ કોઇ મળતું નથી. તેમને સદા એવી વ્યક્તિની શોધ રહે છે, જે તેમની વાત-લાગણીને સમજે, તેમના શબ્દો કે તેમના મૌનને સમજે, પણ મોટે ભાગે ટોળામાં હોય તોય આવી વ્યક્તિ કાયમ એકલી જ રહી જાય છે અને ક્યારેક કોઇ એકાદ જણ મળી પણ જાય તો એ જીવનના મેળામાં ક્યાંક ખોવાઇ જાય છે. આવી મનઃસ્થિતિમાં માણસને કંઇ જ કરવાની તમન્ના કે ઇચ્છા રહેતી નથી, ક્યાંય પહોંચવું હોતું નથી, ન કંઇ પામવું હોય છે, તેમ છતાં માણસ દિશાહીન અવસ્થામાં ચાલતો રહે છે. જીવન કોઇ રીતે સાર્થક કે અર્થપૂર્ણ લાગતું નથી, હૃદયમાં અનેક સ્પંદનો ચાલે રાખે છે, કિંતુ શબ્દો હોઠ સુધી પણ પહોંચતા નથી, બલકે હૃદયમાં જ થીજી જાય છે.

જીવનના સંધ્યા ટાણે ક્યાંક લાગે છે કે…

અકેલે આયે થે, અકેલે હી જાના હોગા

ઇતની સી બાત સમજને મેં નિકલ ગઇ ઝિંદગી

સાવ સીધું ગણિત સમજવામાં જિંદગી પસાર થઇ જાય છે અને આ ગણિત એ જ છે કે એકલા આવ્યા છીએ ને એકલા જવાનું છે. દરેકે જીવનના આ સત્યને યાદ રાખવાનું છે, જીવનની સફરમાં આજુબાજુ અનેક લોકો હોય છે, પણ દરેક માનવીની યાત્રા એકલાની હોય છે. આપણા સત્ય સાથે આગળ વધીએ એમાં જ જીવનનો સાર છે.

આખરી વાતઃ

મને કોઇ સમજે એ કરતાં હું કોઇ બીજાને સમજું એવો વિચાર કરનારને સમજનારા મળી જ જાય છે. દરેક શ્રેષ્ઠ બાબતમાં શરૂઆત આપણાથી કરવામાં વધુ સાર્થકતા છે.

સૌજન્ય- મુંબઈ સમાચાર  આભાર -ભુપેન્દ્ર જેસ્રાનીના ઈ-મેલમાંથી

_____________________________________________________________life-is-gambling

(આભાર- યેષા પોમલ -ફેસ બુક )

(143 ) “Dec. 3 World Disability Day…..” – હાથ અને પગ વિહીન એક જિંદાદિલ નીકની અજબ દાસ્તાન — એક પરિચય

Feetless Athllet !દર વર્ષે ૧૯૯૨ થી દર વર્ષે ૩જી ડિસેમ્બરને United Nations’ International Day of Persons with Disabilities તરીકે વિશ્વભરમાં ઉજવવામાં આવે છે

ઘણા દેશોમાં આ દિવસે અવનવા કાર્યક્રમોનું આયોજન કરીને પ્રજામાં વિકલાંગ લોકોના હિત અને હક્કો માટે જનતામાં જાગૃતિ લાવવાનો પ્રયાસ કરવામાં આવે છે .

એક અંદાજ પ્રમાણે વિશ્વમાં એક યા બીજા પ્રકારની શારીરિક કે માનસિક ક્ષતિ ધરાવતા વિકલાંગોની સંખ્યા એક બીલીયન એટલે કે વિશ્વની વસ્તીના ૧૫ ટકા જેટલી થવા જાય છે .આ બધાં કમનશીબ લોકોનો વિશ્વની એક મોટી માઈનોરીટીમાં સમાવેશ થાય છે .

આ મોટા વર્ગના  લોકોને અભ્યાસ,રોજગારી,આરોગ્ય, વાહન વ્યવસ્થા વિગેરે સગવડો માટે પડતી અડચણો ઓછી કરવા માટે અને એમના હક્કો માટેના ન્યાય માટે હજુ પૂરતું કામ થયું નથી.ઘણું કરવાનું બાકી છે .

એટલાં માટે વિશ્વ સંસ્થા UN દ્વારા આ અંગે જનજાગૃતિ લાવવા માટે ૩જી ડિસેમ્બરને International Day of Persons with Disabilities દિવસ તરીકે જાહેર કરેલ છે .

આ આંતર રાષ્ટ્રીય વિકલાંગ દિવસે એક એવી વ્યક્તિનો હું તમને પરિચય કરાવવા માગું છું જેના વિષે જાણીને અને એના વિશે નીચેના બે વિડીયો નિહાળીને તમે અહોભાવ સાથે આશ્ચર્ય ચકિત થઇ જશો.

આ વ્યક્તિ વિશેષનુ નામ છે બ્રિસ્બેન,ઓસટ્રેલિયામાં તા.૪થી ડિસેમ્બર,૧૯૬૨ ના દિવસે જન્મેલ Nicholas James Vujicis (ટુકમાં આપણે એને નીક કહીશું).

Nick Vujicic speaking in_a_church in Germany(Photo courtesy- Wikipedia )
Nick Vujicic speaking in_a_church in Germany(Photo courtesy- Wikipedia )

આ નીક જન્મથી જ બે હાથ અને બે પગ વગર જન્મ્યો હતો.સ્વાભાવિક રીતે જ એની આવી સ્થિતિથી ડઘાઈ ગયેલાં નીક્નાં દુખી માતા પિતાને ચિંતા થઇ હતી કે આવી શારિરીક ખોટ ધરાવતા આ બાળકનુ ભવિષ્યમાં શું થશે ?

નીકને સ્કુલમાં બીજાં બાળકો હેરાન પરેશાન કરતાં હતાં .આથી કંટાળીને ૧૦ વર્ષની ઉંમરે એણે આપઘાતનો પ્રયત્ન પણ કરેલો પરંતુ એનાં માતા પિતાના એના પ્રત્યેના નિશ્વાર્થ પ્રેમે એને એમાંથી ઉગારી લીધો.એ પછી તો એણે એની શારીરિક ક્ષતિ સાથે મનથી  સમજૂતિ કરી લીધી.

હાથ પગ નથી તો શું થયું ,હૈયામાં હામ તો છે એવા સકારાત્મક વલણે એને જીવન માટે આશાવાદી બનાવ્યો . નિરાશાને બદલે આશાવાદ અને આંતરિક હિમ્મથી એના જીવનની દશા અને દિશા બદલાઈ ગઈ .

નીક ૨૧ વર્ષની ઉંમરે ગ્રીફીથ યુનિવર્સીટીમાંથી એકાઉન્ટન્સી અને ફાઈનાન્સીલ પ્લાનીગ વિષયો સાથે ગ્રેજ્યુએટ થઈને બીજાં કરતાં પોતે કોઈ રીતે એ કમ નથી એણે બતાવી આપ્યું .

નીક પ્રભુમાં ઊંડી આસ્થા ધરાવે છે અને આ આસ્થાએ એને એક સારા મોટિવેશનલ સ્પીકર તરીકે  વિશ્વમાં ખુબ જાણીતો બનાવ્યો છે .

હાલમાં નીક કેલીફોર્નિયામાં રહે છે .12મી ફેબ્રુઆરી 2012નાં રોજ એણે એની પ્રેમિકા કેન મીયાહારા સાથે લગ્ન કર્યા છે અને એક બાળકનો પિતા પણ ટૂંકમાં થવાનો છે .એના માટે એને અભિનંદન અને અનેક શુભેચ્છાઓ .

જેના મુખ ઉપર હાસ્ય કદી વિલાતું નથી એવા આ સદા બહાર નીકના જીવન, કાર્ય ,એની વક્તૃત્વ શક્તિ અંગે નીચેના બે વિડીયોમાંથી તમને ઘણી વિગતો જાણવા મળશે.એના વિષે જાણીને અને જોઈને તમે જરૂર હેરત પામી જશો .

નીકે એની ૧૭ વર્ષની ઉંમરે Life Without Limbs નામની એક સંસ્થા શરુ કરી છે.જેની  આ વેબ સાઈટ  છે .

નીક વિષે વધુ માહિતી તમને વિકીપીયા અંગ્રેજીની આ  લિંક  ઉપરથી મળી શકશે .

વિનોદ પટેલ , સાન ડીયેગો

તા-3જી ડીસેમ્બર 2012

_______________________________________________________________

 હાથ અને પગ વિહીન જવાંમર્દ નીક વુજીસીકની જિન્દા દિલી અને સિધ્ધિઓ અંગેના બે અદભુત વિડીયો

યુ-ટ્યુબના આભાર સાથે નિહાળો .

Nicholas James Vujicic _No arms.._ No legs.._ No worries

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=1zeb-k-XzaI

Nick Vujicic becoming dad soon! Congratulations!

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=BiUb4pvT-hc

ઉપરના બે વિડીયો જોયા પછી કોણ કહેશે કે નીક “ડીસએબ્લડ” છે ! ખરેખર તો આવી વ્યક્તિઓને “DISABLED ” કહેવા કરતાં તેઓ “PHYSICALLY CHALLENGED ” છે એમ કહેવું વધારે યોગ્ય છે .

 જીવન માટેના ઉત્સાહ અને એના હાસ્ય અને રમુજી સ્વભાવથી બધાંનાં દિલ જીતી લેનાર નીકનું જીવન  વિકલાંગો માટે જ નહી પણ શારીરિક રીતે શશક્ત લોકો માટે પણ ગમે તેટલા વિપરીત સંજોગોમાં જિંદગીને કેવી રીતે જીન્દાદીલી અને હસી ખુશીથી જીવી શકાય એ માટેનું  એક પ્રેરક અને ઉમદા ઉદાહરણ છે .

બે હાથ અને બે પગ વિહીન વ્યક્તિ વિશેષ નીકની આવી અદભુત સિધ્ધિઓ માટે એને સો સો સલામ .

World Disability Day

“Dec. 3 world disability day…..”

But Million $ question is who is more Disable Today people having physical disability or Rest who are mentally  Disable who got negative attitude towards them ?????…….who needs World Disabitlity Day more?????…think friends and help them getting their right as humans..

(Courtesy- Yesha Pomal- Face Book)

A Girl artist without two hands draws nice picture by her legs

A handicapeed girl artist drawing by her leg.

(141 ) ધન કુબેર વોરન બફેટની કિંમતી સલાહ…. લેખક– શ્રી દેવેન્દ્ર પટેલ

હું ત્રણ બેડરૂમના ઘરમાં રહુંછું. હું મોબાઇલ ફોન વાપરતો નથી. હું બ્રાન્ડેડ વસ્ત્રો ખરીદતોનથી. હું ડ્રાઇવર રાખતો નથી. વિશ્વની બીજા નંબરની શ્રીમંત વ્યક્તિના જીવનની આ વાત છે

          વોરન એડવર્ડ બફેટનો જન્મ તા. ૩૦ ઓગસ્ટ, ૧૯૩૦ના રોજ અમેરિકાના એક સ્ટોકબ્રોકર કમ કોંગ્રેસમેન (સેનેટર) ના ઘરે થયો હતો. વોરન બફેટે નાની વયમાં જ પૈસા અને બિઝનેસ પ્રત્યે દાખવેલી અભિરુચિ અસાધારણ હતી. તેમણે છ વર્ષની વયે જ તેમના દાદાના ગ્રોસરી સ્ટોર્સમાંથી કોકાકોલાના છ નંગનું પેક ૨૫ સેન્ટમાં ખરીદ્યું હતું અને પ્રત્યેક બોટલ ફરી પાછી વેચી પ્રતિબોટલ પાંચ સેન્ટનો પ્રોફિટ કર્યો હતો. આ ઉંમરમાં બીજાં બાળકો રમવા સિવાય બીજું કાંઈ કરતાં નહોતાં. ૧૧ વર્ષની વયે ૩૮ ડોલરના ભાવે તેમણે ત્રણ શેર ખરીદ્યા હતા, પરંતુ તેનો ભાવ ગગડીને ૨૭ ડોલર થઇ ગયો હતો. શરૂઆતમાં ગભરાઈ ગયેલા વોરને શેરનો ભાવ ૪૦ ડોલર થયો ત્યાં સુધી ધીરજ રાખી હતી. એ પછી બફેટે તે શેર તરત જ વેચી દીધા હતા. એ શેરનો ભાવ ૨૦૦ ડોલર સુધી પહોંચી ગયો એ ભૂલમાંથી તેમણે એક પદાર્થપાઠ શીખ્યો કે મૂડીરોકાણમાં ધીરજ એ જ સર્વશ્રેષ્ઠ ગુણ છે. હાઈસ્કૂલમાં ભણતાં ભણતાં અખબારોનું વિતરણ કરી તેમણે પાંચ હજાર ડોલર (૨૦૦૦ની સાલના ભાવ પ્રમાણે ૪૨ હજાર ડોલર) કમાઇ લીધા હતા. પિતાએ પુત્રને પરાણે યુનિર્વિસટી ઓફ પેન્સિલવેનિયાની બિઝનેસ સ્કૂલમાં મોકલ્યા ત્યારે વોરને ફરિયાદ કરી કે “હું મારા પ્રોફેસરો કરતાં વધુ જાણું છું.” તેઓ ફરી પાછા તેમના વતન ઓમાહા આવ્યા અને યુનિર્વિસટી ઓફ નેબ્રાસ્કામાં ભણવા ગયા અને ત્રણ જ વર્ષમાં ગ્રેજ્યુએટ થઈ ગયા. આગળ ભણવા માટે તેમણે હાર્વર્ડ બિઝનેસ સ્કૂલમાં પ્રવેશ માટે ફોર્મ ભર્યું પણ વિદ્યાર્થીની વય ઓછી છે તેમ કહી તેમને પ્રવેશ ન આપ્યો. તે પછી તેઓ કોલંબિયામાં પ્રવેશ મેળવી ભણવા ગયા અને બેન ગ્રેહામ પાસેથી મૂડીરોકાણનું શિક્ષણ લીધું.

આજે વોરન બફેટ વિશ્વની બીજા નંબરની ટોચની ધનવાન વ્યક્તિ ગણાય છે. ઇન્વેસ્ટર્સ તેમને ઇન્વેસ્ટર્સ આઇકોન માને છે. તેઓ અનેક કંપનીઓના માલિક છે અને જેમાં કોકા-કોલાથી માંડીને બર્કશાયર જેવી અનેક કંપનીઓમાં તેમનું જંગી મૂડીરોકાણ છે.

વોરન બફેટે ૩૧ બિલિયન ડોલરનું દાન કર્યું તે પછી સીએનબીસીએ લીધેલા તેમના ટેલિવિઝન ઇન્ટરવ્યૂ દરમિયાન તેમણે કરેલાં કેટલાંક વિધાન વિશ્વભરના ધનપતિઓ માટે જ નહીં પરંતુ દુનિયાભરના તમામ લોકોએ તેમાંથી શીખવા જેવી વાત છે. કેટલીક મહત્ત્વપૂર્ણ વાતો આ પ્રમાણે છે :

(૧) મને મારી જિંદગીની કમાણીનો હિસ્સો પહેલી જ વાર ૧૧ વર્ષની વયે પ્રાપ્ત થયો હતો. એ વખતે મોંઘવારી નહોતી. તમે તમારાં બાળકોને ઇન્વેસ્ટ કરતાં શીખવો.

(૨) મેં ૧૪ વર્ષની વયે ન્યૂઝ પેપર્સનું વિતરણ કરીને જે બચત કરી હતી તેમાંથી મેં એક નાનકડું ફાર્મ ખરીદ્યું. તમે નાનકડી પણ બચત કરીને ઘણું મેળવી શકો છો. તમે તમારા સંતાનને કોઈ પણ ધંધો કરવા પ્રોત્સાહિત કરો. મેં ૧૧ વર્ષની વયે કમાણીની શરૂઆત કરી હતી, પરંતુ આજે મને લાગે છે કે મેં ઘણું મોડું શરૂ કર્યું. મારે તે કરતાંય વહેલાં કમાવાનું શરૂ કરવાની જરૂર હતી.

(૩) હું આજે પણ ત્રણ બેડરૂમના નાનકડા ઘરમાં રહું છું. આ ઘર મેં આજથી ૫૦ વર્ષ પહેલાં મિડટાઉન ઓમાહામાં ખરીદ્યું હતું. મારા આ નાનકડા ઘરમાં કોઈ દીવાલો કે બહાર તારની વાડ નથી. મારા ઘરમાં મારે જેની જરૂર છે તેટલી ચીજવસ્તુઓ જ ઉપલબ્ધ છે. તમારે જરૂર છે તે કરતાં વધુ કોઈ પણ ચીજની ખરીદી ન કરો. તમારાં બાળકોને પણ એમ જ શીખવો કે જરૂરિયાત કરતાં વધારાની ચીજવસ્તુઓની ખરીદી કરી પૈસા ન બગાડે.

(૪) હું મારી મોટરકાર જાતે જ ચલાવું છું. ડ્રાઇવર રાખતો નથી. મારી આસપાસ સલામતી માટે પણ માણસો રાખતો નથી. તમે જે છો તે જ રહેવાના છો.

(૫) વિશ્વની મોટામાં મોટી પ્રાઇવેટ જેટ કંપનીનો માલિક હોવા છતાં હું મારા માટે પ્રાઇવેટ જેટ વિમાન રાખતો નથી. જીવનની દરેક બાબતમાં કરકસર કરો.

(૬) બર્કશાયર હાથવે નામની મારી પેઢી ૬૩ જેટલી કંપનીઓ ધરાવે છે. આ તમામ કંપનીઓના સીઇઓને વર્ષમાં હું એક જ પત્ર લખું છું. તેમને મારે જે જોઈએ છે તે લક્ષ્યાંક આપી દઉં છું. હું નિયમિત મિટિંગો બોલાવતો નથી. વર્ષમાં મારા લક્ષ્યાંકો આપવા એક જ મિટિંગ બોલાવી બાકી તે લક્ષ્યાંક હાસલ કરવાનું કામ હું તેમને સોંપી દઉં છું. લક્ષ્યાંક પૂરો કરવાની જવાબદારી મારી કંપનીઓના વડાઓની છે.

(૭) હું યોગ્ય વ્યક્તિને જ યોગ્ય કામ આપું છું. મતલબ કે ‘રાઇટ પિપલ’ ને ‘રાઇટ જોબ’ આપું છું.

(૮) હું મારા સીઇઓને બે નિયમો આપું છું,

રુલ નંબર એક : શેર હોલ્ડરનાં નાણાં ડૂબવાં જોઈએ નહીં.

રુલ નંબર બે : પહેલા નંબરના રુલનો કદી ભંગ થવો જોઈએ નહીં.

તમે એક ગોલ નક્કી કરો અને તમારા માણસોને ગોલ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે તેવી વ્યવસ્થા કરો.

(૯) મોટા મેળાવડાઓ કે હાઈ સોસાયટીના જમેલાઓમાં જઈ હું સમય બગાડતો નથી. એમ કરવાને બદલે હું મારા ઘરે જઈ પોપકોર્ન ખાતાં ખાતાં ટેલિવિઝન જોવાનું પસંદ કરું છું.

(૧૦) તમે જે નથી તેનો દેખાડો કરવાનો પ્રયાસ કદી ન કરશો. હું જે છું તેવો જ સમાજમાં દેખાઉં તે જરૂરી છે. તમને જે ગમે છે તે પ્રમાણે જીવનનો આનંદ માણો.

(૧૧) મારી પાસે કોઈ સેલ ફોન નથી. હું મારા ટેબલ પર કમ્પ્યુટર પણ રાખતો નથી.

(૧૨) હું કોઇ ક્રેડિટ કાર્ડ રાખતો નથી. ક્રેડિટ કાર્ડ કદી રાખવું નહીં. હું બેન્કોમાંથી લોન લેતો નથી.

(૧૩) એક વાત યાદ રાખો કે પૈસો માનવીનું સર્જન કરતો નથી, પરંતુ માનવી જ પૈસાનું સર્જન કરે છે.

(૧૪) બની શકે તેટલી સાદગીથી જીવન જીવો.

(૧૫) બીજાઓ જે કરે છે તેમ ન કરો. બીજાઓ જે કહે છે તે સાંભળો અને તમને યોગ્ય લાગે તેમ જ કરો.

(૧૬) કોઇ પણ બ્રાન્ડનેમ પાછળ પાગલ ન બનો. બ્રાન્ડનેમ જોઈને ખરીદી ન કરો. તમને જેમાં સુવિધા લાગતી હોય તે જ વસ્ત્રો, ચશ્માં કે જૂતાં પહેરો.

(૧૭) બિનજરૂરી ચીજવસ્તુઓની ખરીદી કરી પૈસા બરબાદ ન કરો. તમને જેની જરૂરિયાત છે તે જ વસ્તુઓ ખરીદો.

(૧૮) આખરે તમારું જીવન એ તમારું જ છે. બીજાઓ તમારા જીવન પર રાજ કરે તેવી તક બીજાઓને ન આપો. તમને જરૂર જ ન હોય છતાં કોઈ બ્રાન્ડનેમવાળી જ ઘડિયાળ તમે ખરીદો છો ત્યારે એ બ્રાન્ડ ધરાવતી કંપની આડકતરી રીતે તમારી પર રાજ કરે છે તે સત્ય સમજો.

(૧૯) વિશ્વના સુખી લોકો પાસે વિશ્વની શ્રેષ્ઠ બ્રાન્ડ ધરાવતી ચીજવસ્તુઓ હોતી જ નથી. તેમની પાસે જે ઉપલબ્ધ છે તેની જ તેઓ કદર કરે છે.

વિશ્વના બીજા નંબરના સહુથી ધનિક એવા વોરન બફેટને વિશ્વના સહુથી વધુ ધનવાન એવા બિલ ગેટ્સે એક વાર મળવાનું નક્કી કર્યું. બિલ ગેટ્સ માનતા હતા કે મારી અને વોરન બફેટ વચ્ચે કાંઈ જ ‘કોમન’ નથી. તેથી બિલ ગેટ્સે માન્યું કે વોરન બફેટ સાથે મારી અડધો કલાકની મિટિંગ પૂરતી છે, પરંતુ બિલ ગેટ્સ વોરન બફેટને મળવા ગયા અને વોરન બફેટ પાસેથી તેઓ પૂરા ૧૦ કલાક બાદ ઊભા થયા. તે દિવસ બાદ બિલ ગેટ્સ વોરન બફેટના ભક્ત અને પ્રશંસક બની ગયા.

ખિસ્સામાં બે બે મોબાઇલ ફોન્સ, પ્રાઇવેટ જેટ વિમાનો, બ્રાન્ડનેમ ધરાવતાં લાખો રૂપિયાનાં ચશ્માં, ઘડિયાળો અને રૂ. ૬૦૦૦ કરોડનો ભવ્ય આશિયાનો બાંધતા ભારતના નવધનિકોને વોરન બફેટની આ સલાહો નહીં ગમે, પરંતુ સામાન્ય વ્યક્તિઓએ તો જીવનમાં ઉતારવા જેવી છે.

આભાર – દેવેન્દ્ર પટેલ સંદેશ પૂર્તિ(રેડ રોઝ) 11/12/2011

__________________________________________________________