વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

( 266 ) શું મારા પપ્પાના આત્માને શાંતિ નહીં મળે? ( વાર્તા ) — લેખિકા જ્યોતિબેન ઉનડકટ

 
 
ફાધર્સ ડે ના માહોલમાં શરુ કરેલ પિતા અંગેના લેખોનો
 
સિલસિલો આગળ વધે છે .
 
આ અગાઉની પોસ્ટ નંબર 265 માં લેખક  કેપ્ટન નરેન્દ્રભાઈ
 
( જીપ્સી ) નો એક સરસ લેખ FATHERS’ DAY 
 
તમોએ વાંચ્યો .
 
આજની પોસ્ટમાં જાણીતા લેખક શ્રી કૃષ્ણકાંત ઉનડકટનાં
 
ધર્મપત્ની શ્રીમતી જ્યોતિ ઉનડકટ કે જેઓ પોતે પણ સારા
 
પત્રકાર અને લેખિકા છે એમની મને ગમેલી વાર્તા
 
“શું મારા પપ્પાના આત્માને શાંતિ નહીં મળે ” એમના આભાર
 
સહીત  મૂકી છે .
 
આજે પણ આપણા સમાજમાં એના નિયમો અને પરંપરા પ્રમાણે
 
  સ્મશાનમાં મૃત પિતાની ચિતાને અગ્નિદાહ આપવાનો અધિકાર
 
દીકરીને અપાતો નથી .
 
આ વાર્તામાં અવસાન પામેલા પિતાની ત્રણ દીકરીઓ એમને ઉંછેરીને
 
મોટી કરનાર રૂઢીચુસ્ત દાદીમાની ઈચ્છા વિરુધ હિમત કરીને પિતાને
 
વિધિપૂર્વક વિદાય આપે છે.
 
આ વાર્તામાં લેખિકાને એ કહેવું છે કે માત્ર દીકરો જ પિતાને વિદાય
 
આપે તો પિતાના આત્માને શાંતિ મળે અને દીકરી વિદાય આપે તો
 
શાંતિ ન મળે એમ માનવું સરાસર ખોટું છે .
 
આ વાર્તાની શરૂઆતમાં જ લેખિકા કહે છે એમ–
 
“સમાજમાં રહીને એના જ નિયમો અને પરંપરા પ્રમાણે જીવવાનું દરેક માણસ શીખી જાય છે, પણ કોઈક વખત આઉટ ઓફ ધ બોક્સ વિચારે કે વર્તન કરે ત્યારે એ વ્યક્તિને હતાશ કરવાનો એક પણ મોકો કોઈ જતું નથી કરતું. એ પછી મનમાં ફક્ત એવા સવાલો રહી જાય છે જેનાં કોઈ જવાબ નથી મળતા”
 
લેખિકા જ્યોતિબેન ઉનડકટ મુંબાઈ સમાચારમાં જાણીતાં
 
કટાર લેખિકા છે .
 
શ્રીમતી જ્યોતિ ઉનડકટની એક સામાજિક પ્રશ્નને બાખુબી રજુ કરતી
 
સમજવા જેવી આ વાર્તાને  નીચેની લિંક ઉપર વાંચો .
 

Story Jyotiben unadkat

 
 
_______________________________
 
 
મધુરેણ સમાપયેત
 
પોસ્ટને અંતે સાધના પંથના યાત્રી મિત્ર શ્રી સુરેશભાઈના બ્લોગ સૂર
 
સાધનામાંથી એમની એક મધુર કાવ્ય રચના માણીએ.
 
એવું ના બને? એવુંયે બને
 
મધુર ગીત
 

Madhurgeet - Suresh Jani

 

4 responses to “( 266 ) શું મારા પપ્પાના આત્માને શાંતિ નહીં મળે? ( વાર્તા ) — લેખિકા જ્યોતિબેન ઉનડકટ

  1. Anila Patel જૂન 28, 2013 પર 4:47 એ એમ (AM)

    મારા પિતરાઇ ભાઇને એક દિકરીજ હતી અને તેને તેમને અગ્નિદાહ આપેલો.સમય પરિવર્તિત થઇ રહ્યોછે તેમ તેમ માંન્યતાઓ બદલાવીજ જોઇએ.

  2. સુરેશ જાની જૂન 23, 2013 પર 1:09 એ એમ (AM)

    અમારાં એક દૂરનાં માશી ગુજરી ગયાં ત્યારે એમની ભાણીએ આગ્રહ રાખેલો કે, તે પણ સ્મશાનમાં આવશે અને જાતે અગ્નિદાહ દેશે કારણકે, માશી નિઃસંતાન વિધવા હતા; અને તે ભાણી તેમને બહુ જ વ્હાલી હતી.

    અને તેણે અગ્નિદાહ જાતે જ આપ્યો.

  3. nabhakashdeep જૂન 22, 2013 પર 9:35 એ એમ (AM)

    સમાજિક જાગૃતિ વધાવતી સુંદર વાર્તા.શ્રી સુરેશભાઈની મનનીય રચના. સરસ વાર્તા પ્રવાહ, ફાધર ડે નિમિત્તે.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

  4. pragnaju જૂન 22, 2013 પર 8:22 એ એમ (AM)

    પ્રેરણાદાયી વાત
    હવે તો પુત્રી અગ્નિદાહ આપે તે સામાન્ય થતું જાય છે
    અને
    અહીં તો આવા પ્રશ્નો જ ઉઠતા નથી
    ગાલિબસાહેબ તેમના જમાના કરતા કેટલા આગળ હતા
    *’હુએ મરકે હમ જો રુસવા, હુએ ક્યું ના ગરકે દરિયા
    ન કભી જનાજા ઊઠતા, ન કહી મજાર હોતા…

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: