વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Monthly Archives: માર્ચ 2014

( 421 ) બસ આનાથી વધારે કંઇ નથી જોઇતું!…… લેખક– શ્રી કૃષ્ણકાંત ઉનડકટ

Krishnkant Unadkat

Krishnkant Unadkat

ચિંતનની પળે – કૃષ્ણકાંત ઉનડકટ

 
એ સમયની વાત છે કે ના થયાં મારાં તમે,
નહીં તો દુનિયામાં ઘણુંયે ના થવાનું થાય છે.
-અસદ સૈયદ
 
માણસ સપનામાં જીવે છે. દરેકની આંખમાં કોઈ ને કોઈ સપનું જીવતું હોય છે. દરેકે દિલમાં કોઈ ને કોઈ ઇચ્છાને પાળી રાખી હોય છે. સફળતા માટે દિલમાં આગ બળતી હોવી જોઈએ. મારે આ કરવું છે અને જ્યાં સુધી એ હાંસલ ન થાય ત્યાં સુધી પગ વાળીને બેસવું નથી. આઈ વોન્ટ ટુ પ્રૂવ માયસેલ્ફ. દરેકને એમ થાય છે કે મારામાં દમ છે, હું કંઈ કમ નથી. જેને ક્યાંય પહોંચવાની ઇચ્છા ન હોય એ કોઈ નવી શરૃઆત જ કરી શકતો નથી. લોકો કહે છે કે જિંદગી તો પ્રાણીઓ પણ જીવે છે. આપણાં અને એનામાં કોઈ ફર્ક ખરો કે નહીં? જિંદગીનો કંઈક મતલબ છે. જિંદગી વેડફવા માટે નથી. આ બધી વાત તદ્દન સાચી છે. દરેક માણસને પોતાનો ગોલ હોવો જોઈએ. જે માણસ સંતોષ માની લે છે એ અટકી જાય છે એવું પણ લોકો કહે છે. સંતોષ એ ફુલસ્ટોપ છે. આ બધી વાત સાવ સાચી છે. સાથોસાથ એ પણ યાદ રાખવા જેવું છે કે દરેક વાતનું, દરેક સમયનું, દરેક સ્થિતિનું અને દરેક માનસિકતાનું એક પૂર્ણવિરામ હોય છે. સૌથી મોટું પૂર્ણવિરામ છે, લાઇફનું!
લાઇફ એક દિવસ ખતમ થવાની છે. બધુ જ કરતી વખતે એ પણ વિચારવા જેવું છે કે આ બધું હું શા માટે કરું છં? કોના માટે કરું છં? આખરે મારે મેળવી મેળવીને શું મેળવવું છે અને કેટલું મેળવવું છે? હું દોડી રહ્યો તેનો કોઈ અંત ખરો? જીવવા માટે માણસને શું જોઈએ છે? જેનો કોઈ અંત જ નથી એવા રસ્તે ક્યાં સુધી દોડતાં જ રહેવાનું છે? માણસની ભૂખ ક્યારેય ખતમ જ નથી થતી. એક રૃમવાળા મકાનમાં રહેતો હોય એને ફલેટ લેવો છે. ફલેટ મળી જાય એટલે એ બંગલા પાછળ દોડે છે. બંગલો બની ગયા પછી એને ફાર્મ હાઉસના વિચાર આવે છે. ફાર્મ પણ બની ગયા પછી એને થાય છે કે એક પેલેસ થઈ જાય તો મજા આવી જાય. પેલેસમાં રહેવા જાય પછી એને એવું થાય છે કે આના કરતાં નાનકડા ફલેટમાં રહેતો હતો ત્યારે વધારે સુખી હતો.
કોઈ સપનું રાતથી મોટું હોતું નથી. ઘણાં લોકોને મોટી ઉંમરે સમજાતું હોય છે કે જિંદગીમાં કેટલું બધું ખોટું જિવાઈ ગયું. જિંદગીમાં ક્યાં અટકવું એની જેને સમજ નથી હોતી એ સતત ભાગતો જ રહે છે. જીવવા પૂરતું દરેક પાસે હોય છે પણ આપણને એ પૂરતું લાગતું નથી. માણસને જાણે થાકવામાં જ મજા આવવા માંડી છે! મગજને એટલું બિઝી કરી દે છે કે એની પાસે એ વિચારવાની પણ ફુરસદ નથી કે હું જે કરું છું એ બરાબર છે કે નહીં? કોઈની પાસે સમય જ નથી. અત્યારના સમયમાં સૌથી સંભળાતું વાક્ય એ છે કે યાર મરવાની પણ ફુરસદ નથી! મરવાની જેને ફુરસદ નથી એની પાસે જીવવાનો સમય ક્યાંથી હોવોનો? માણસ ફરવા પણ ત્યારે જ જાય છે જ્યારે એને એવું લાગે કે આઈ નીડ અ બ્રેક!
એક માણસ સ્ટ્રેસમાં જીવતો હતો. તેને પોતાના કામનું અત્યંત પ્રેશર લાગતું હતું. રાતે ઊંઘ ન આવે અને દિવસે ચેન ન પડે. તેને લાગ્યું કે હું ડિપ્રેશનમાં સરી પડીશ. આખરે તેણે એક સાઇકિયાટ્રિસ્ટને કન્સલ્ટ કર્યા. મનોચિકિત્સકે કહ્યું કે, થોડા દિવસ બહાર જઈ હવાફેર કરી આવો! તમને સારું લાગશે. હવામાં ફેર હોય છે ખરો? હવા તો હવા છે. હવા તો અહીં પણ શ્વાસમાં જવાની છે અને જ્યાં હોઈશ ત્યાં પણ શ્વાસમાં જ જવાની છે. હવામાં ફેર હોય છે, જો તમે તેને અનુભવી શકો તો! જો તમે તમારા કામ અને તમારા વિચારોને બ્રેક મારો તો. દરિયાકિનારાની હવા અને પહાડોની હવામાં ફર્ક હોય છે. રણની સૂકી હવા અને ખેતરની ઠંડી હવા જ્યાં સુધી માણો નહીં ત્યાં સુધી ખબર ન પડે. હવા શીતળ હોય છે અને હવા કાતિલ પણ હોય છે. આપણે આપણી આજુબાજુની હવામાંથી બહાર જ નથી આવતા. દરેક માણસ પોતાની ‘હવા’માં જ જીવે છે! એંસીથી સોની સ્પીડે જ ચલાવતા હોઈએ છતાં આપણે કાર તો ૧૮૦ની મેક્સિમમ સ્પીડ ધરાવતી હોય એવી જ ખરીદીએ છીએ.
એક મોટી ઉંમરના દાદા હતા. તેમના દીકરાના દીકરાએ કહ્યું કે ગ્રાંડપા હવે દુનિયામાં સાડા ત્રણસોની સ્પીડે દોડતી ટ્રેન શોધાઈ ગઈ છે. એક વખત એ દાદાને તે હાઈસ્પીડ ટ્રેનમાં લઈ ગયો. ટ્રેન ઊપડી અને ફુલસ્પીડે દોડવા લાગી. દાદા બારી પાસે બેઠા હતા. અડધી સફર પૂરી થઈ ત્યારે પૌત્રે દાદાને પૂછયું કે દાદા શું જુઓ છો? દાદાએ કહ્યું કે દીકરા કંઈ જોતો નથી,માત્ર જોવાની કોશિશ કરું છું. બધું એટલું બધું ઝડપથી ચાલ્યું જાય છે કે કંઈ દેખાતું જ નથી. મારે તને એટલું જ કહેવું છે કે એટલી બધી ઝડપ ન પકડતો કે કંઈ દેખાય નહીં. મને તો નાનો હતો ત્યારે ગાડામાં બેસતો હતો એ યાદ આવે છે. ગાડું એટલું ધીમું ચાલતું હતું કે બધું જ દેખાતું હતું. દરેક પક્ષીના અવાજ સંભળાતા હતા. કોઈ સામે મળે તો કેમ છો એમ પણ પુછાતું હતું. આ તો એટલી સ્પીડ છે કે મને કાનમાં પૂમડાં નાખવાનું મન થઈ આવે છે. દીકરા, જિદગીમાં ‘થ્રીલ’ કરતાં ‘ફીલ’નું મહત્ત્વ વધારે છે એટલું યાદ રાખજે.
નક્કી કરો, તમે જે જીવો છો એ ફીલ કરો છો ખરાં? કંઈ અનુભવાય છે કે પછી બધું બસ ચાલ્યું જાય છે? એક મિત્રએ હમણાં એક સરસ વાત કરી. તેણે કહ્યું કે હવે હું બધું છોડું છું અને જીવવાનું નક્કી કરું છું. ૪૫ વર્ષના આ મિત્રએ કહ્યું કે નાનો હતો ત્યારે મેં બે વાત નક્કી કરી હતી. એક તો એ કે મારે જીવવા માટે મિનિમમ આટલું જોઈએ છે. બીજું એ નક્કી કર્યું હતું કે મારે જીવવા માટે મેક્સિમમ આટલું જોઈએ છે, એનાથી વધુ નહીં! બાકી મેક્સિમમનો તો કોઈ અંત જ નથી. આપણી તકલીફ એ હોય છે કે આપણે મિનિમમ તો નક્કી કરી લઈએ છીએ પણ મેક્સિમમ નક્કી કરી શકતા નથી. તમે તમારી ‘અપર લિમિટ’ બાંધો છો ખરાં? ઈશ્વરે પણ બધાંની લિમિટ રાખી છે. દરિયાને કિનારો આપ્યો છે, પર્વતને ટોચ આપી છે, રણની એક સીમા નક્કી કરી છે. લિમિટ છે તો જ સૌંદર્ય છે. કોઈ પર્વત એટલો ઊંચો કેમ નથી કે માણસની નજર ન પહોંચે?
માણસ બધું નક્કી કરે છે કે આટલું કમાઈશ, આટલી સફળતા મેળવીશ. કોઈ માણસ એવું નક્કી કરે છે કે હું મારા માટે આટલું જીવીશ? મારી વ્યક્તિ સાથે આટલું ફીલ કરીશ. બધાંને પળોજણમાંથી છૂટવું છે પણ કંઈ છોડવું નથી. દિવસના ચોક્કસ કલાકો છે અને લાઇફના અમુક વર્ષો છે. કેટલાં વર્ષો છે એય આપણને તો ખબર નથી. તમે વિચાર કરો કે મારે જેવું જીવવું છે એવું મેં જીવી લીધું છે? જો જવાબ ના હોય તો આજથી જ જીવવાનું શરૃ કરો. પોતાના માટે અને તમે જેને પ્રેમ કરો છો એના માટે! નક્કી કરો કે આટલું ઇનફ છે. ઘણાંને તો ખબર જ નથી હોતી કે મેં જીવવાનું તો હજુ શરૃ જ નથી કર્યું. તમે શરૃ કર્યું છે કે નહીં?
છેલ્લો સીન :
સારા થવા માટે કે સારું કરવા માટે કોઇપણ પળ
વધુ વહેલી નથી હોતી, કારણ કે કેટલી વારમાં
એને માટે વધુ મોડું થઇ જશે તે આપણે જાણતા નથી.
– એમરથી.
—————————————————–
સૌજન્ય આભાર – લેખક શ્રી કૃષ્ણકાંત ઉનડકટ – ચિંતનની પળે
http://www.krishnkantunadkat.blogspot.com/2014/03/blog-post_7103.html
 લેખક સંપર્ક

Krishnkant Unadkat,

Executive Editor,

SANDESH Daily,

Vastrapur,

AHMEDABAD-380015.

Cell: 09825061787.

e-mail: kkantu@gmail.com

 

(420 ) ” પ્રેમ એટલે કે પ્રેમ ” વિષય ઉપરના સહિયારા સર્જનનું ઈ-પુસ્તક -સુંદર સંકલન

અગાઉ પોસ્ટ નંબર (418 ) શ્રીમતી પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાલા – એક નવીન સાહિત્ય પ્રેમી મિત્રનો પરિચય માં પ્રજ્ઞાજીના પરિચયમાં બે એરીયાના સાહિત્ય પ્રેમીઓની આયોજિત સાહિત્ય બેઠકોનો નિર્દેશ કરવામાં આવ્યો હતો અને ” તો સારું ” એ વિષયની પહેલી ઈ-બુક વિષે પણ માહિતી આપી હતી .

તારીખ ૨૮ મી ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૪ ની આવી બીજી સાહિત્ય બેઠકનો વિષય હતો ” પ્રેમ એટલે કે પ્રેમ “. આ વિષય ઉપર બે એરિયામાં રહેતા અને અન્ય લેખકોએ લખેલ લેખો/કાવ્યોને સુંદર રીતે આવરી લઈને ” પ્રેમ એટલે કે પ્રેમ ” ની ઈ-બુક પણ હવે બહાર પડી ચુકી છે . બે એરિયાના અને અન્ય લેખકોના એક જ વિષય ઉપરના આ સહિયારા સર્જનના લેખો /કાવ્યો વાંચવા લાયક છે .

આ ઈ-બુકનું સુંદર સંકલન પ્રજ્ઞાબેનએ કર્યું છે . આ ઈ-બુક વાંચવા રસ ધરાવતા વાચકો એમના બ્લોગશબ્દોનું સર્જનમાં જણાવ્યા પ્રમાણે નીચેની લીંક ઉપર વાંચી શકશે .

આ ઈ-બુકનું સુંદર સંકલન કરવા બદલ શ્રીમતી પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાલાને અભિનંદન ઘટે છે .

prem-aetle-prem-front-picture

પ્રેમ એટલે કે…… પ્રેમ- ઈ-બુક નીચેની લીંક ઉપર ક્લિક કરીને વાંચો .

પ્રેમ એટલે કે…… પ્રેમ—— prem aetle pre

———————

આ ઈ-બુકમાં બે એરીયામાં રહેતા મિત્ર પી.કે.દાવડાનો પ્રેમ અંગેના વિષયનો સુંદર લેખ અને બે કાવ્યો વાંચવા જેવાં છે . આ લેખનો થોડો ભાગ જે એમણે ઈ-મેલમાં મોકલેલ એ નીચે પ્રસ્તુત છે .

પ્રેમની વ્યાખ્યા

સાહિત્ય બેઠકમાં પ્રેમની વ્યાખ્યા સમજાવતા શ્રી દાવડા

સાહિત્ય બેઠકમાં પ્રેમની વ્યાખ્યા સમજાવતા શ્રી દાવડા

પ્રેમ વિષે ઘણું બધું બોલાયું છે અને લખાયું છે, પણ હજી સુધી કોઈ પ્રેમની સંતોષકારક વ્યાખ્યા આપી શક્યું નથી. પ્રેમની સંતોષકારક વ્યાખ્યા શોધવા મેં અહીં પ્રયત્ન કર્યો છે અને પ્રત્યેક વ્યાખ્યા માટેના કારણો પણ આપ્યા છે.

“પ્રેમ એક પ્રકારનું “એનેસ્થેસિયા” છે.” આ વાત ઘણે અંશે સાચી છે. ઓપેરેશન વખતે એનેસ્થેસિયા આપી ડોકટર ગમે તેવી વાઢ-કાપ કરે છે તો પણ આપણને કંઈ ખબર પડતી નથી. આજકાલ પ્રેમમા પડેલા લોકોની હાલત પણ લગભગ આવી જ છે.

“પ્રેમ પારા જેવો છે.” હાથમા રહે પણ મુઠ્ઠીમા ન રહે, સરકી જાય.

“પ્રેમ યુધ્ધ જેવો છે.” શરૂ થઈ જાય છે, રોકવું મુશ્કેલ છે. આ વાત એટલે પણ સાચી છે કે જેમ યુધ્ધ પુરું થયા બાદ ચારે કોર બરબાદી જોવા મળે છે તેમ પ્રેમ ખતમ થયા પછી લગભગ આવું જ દેખાય છે.

“પ્રેમ દુનિયાને ફેરવતું નથી, દુનિયામાં ફેરવે છે.” આ વિષમા મારે કંઈ કહેવાની જરૂરત છે?

“પ્રેમ એક કલ્પના છે.” લગ્ન એક હકીકત છે.

“નશીબદાર લોકોનો પ્રેમ સિતાર જેવો છે.” વચ્ચે વચ્ચે સંગીત બંધ થઈ જાય પણ એના તાર સાબૂત હોય છે.

આમ ઘણા ફાંફા માર્યા છતાં પ્રેમની કોઈ બંધ બેસતી વ્યાખ્યા સાહિત્યમા તો મળી નહિં. એંજીનીઅર હોવાથી ગણિતની મદદ લેવાની કોશીશ કરી. વિચાર કર્યો Squareroot of love શું હશે?

ખૂબ ગણત્રી કરવા પછી જવાબ આવ્યો, “Attraction”. મને તો ગણિત પર વિશ્વાસ છે, પણ લોકો માનશે કે નહિં એવી શંકા હોવાથી સાહિત્યમાં જ શોધ ચાલુ રાખી.

આખરે સંત કબીરદાસે જવાબ આપ્યોઃ

प्रेम न बाड़ी ऊपजै, प्रेम न हाट बिकाय।

राजा परजा जेहि रूचै, सीस देइ ले जाय।।

-પી.કે.દાવડા

( આગળ ઈ-બુકમાં વાચો  )

——————————————————————–

આ ઈ-બુકમાં મારું ” પ્રેમ એટલે શુ ” નામનું એક કાવ્ય પણ સામેલ છે એ આખું કાવ્ય નીચે ફરી પ્રસ્તુત છે .

પ્રેમ શુ છે ?..

ખરેખર પ્રેમ શુ છે એ બહું ગહન સવાલ છે

પ્રેમ કહેવાની નહી પણ અનુભૂતિની ચીજ છે

પ્રેમમાં પડવાનું નહી પણ ઊભા થવાનું હોય છે

પતંગની જેમ ઉંચે ગગનમાં ઉડવાનું હોય છે

મનુષ્યને મન ગમતી એક ઉત્તમ લાગણી છે

બધાજ દર્દોની પ્રેમ એક અકસીર દવા છે

પ્રેમનું બંધન એ એક મન ગમતું બંધન છે

પ્રેમ અનેક સ્વરૂપે સર્વત્ર વિહરતો હોય છે

મા-બાપનો સંતાનો પ્રત્યેનો પ્રેમ જાણીતો છે

પ્રેમ વશ થઇ બહેની વીરાને રાખી બાંધે છે

પતિ-પત્નીનો પ્રેમ સંસારનો સાચો પાયો છે

દેશ પ્રેમ માટે માનવો બલિદાનો આપે છે

સાહિત્ય પ્રેમ એ જીવન ઉત્કર્ષની ચાવી છે

ચલચિત્રોમાંનો પ્રેમ એક બનાવટી પ્રેમ છે

લયલા-મજનું ને શીરી-ફરહાદ પ્રેમ પ્રતીકો છે

તિરસ્કાર નહીં પણ પ્રેમ જ એક સત્ય છે

પ્રેમ આંધળો હોય છે એમ લોકોમાં કહેવાય છે

પ્રેમાંધ સુરદાસ સાપને રસ્સી માની છેતરાય છે

બધાં જ ધર્મોમાં પ્રેમનો મહિમા ગવાયો છે

મોહન ઘેલી મીરાનો પ્રેમ કેવો અદભૂત છે

વાગી કટારી પ્રેમની એમ મીરાં જ ગાય છે

રામ ઘેલી શબરી પ્રભુને એંઠા બોર અર્પે છે

જેમ રસોઈમાં નમક એમ જીવનમાં પ્રેમ છે

જેણે પ્રેમ કર્યો નથી એનું જીવન બેકાર છે

પ્રેમ વિનાનું કોઈનું જીવન ક્લ્પવું મુશ્કેલ છે .

વિનોદ પટેલ , સાન ડિયેગો ,કેલીફોર્નીયા

=================================================================

Love quote-Charlie Chaplin

(419) એક હિંમતવાન મહિલા એમી પરડી ( Amy Purdy ) ના જીવનની દિલચસ્પ અને પ્રેરક કથા

Amy Purdy with Fembots - Even Femboots have feelings !

Amy Purdy with Femboots – Even Femboots have feelings !

  લાસ વેગાસ , અમેરિકામાં ૭ મી નવેમ્બર ૧૯૭૯ ના રોજ જન્મેલ, ૩૪ વર્ષીય સાચી ઓલમ્પિકમાં સ્નો બોર્ડર તરીકે બ્રોન્ઝ મેડલ જીતનાર એમી પરડી ( Amy Purdy ) ની જીવન કથા ખુબ જ રસસ્પદ છે એટલી જ પ્રેરણાદાયી છે .

એમી પરડી જ્યારે ૧૦ વર્ષની હતી ત્યારે એને સ્નો બોર્ડર તરીકે નામ કમાવાની ખ્વાહિશ હતી અને એ માટે પ્રયત્ન કરતી હતી .પરંતુ એના કમનશીબે એ જ્યારે ૧૯ વર્ષની થઇ ત્યારે બેક્ટેરીયલ ઇન્ફેક્શનને  લીધે એને ઢીંચણ નીચેથી બે પગ કપાવી નાખવા પડેલા અને બનાવટી પગ નાખવા પડ્યા.આ પગો ગુમાવ્યાનું દુખ તો હતું જ એ ઉપરાંત એની બન્ને કિડનીઓ ફેઈલ થઇ ગઈ . ડોક્ટરોએ એના જીવવાની ફક્ત ૨ ટકા શક્યતા છે એવું નિદાન કર્યું .એના પિતાએ એમની વહાલી દીકરીને જીવાડવા માટે એમની કિડનીનું દાન કર્યું . કુટુંબના સારા નશીબે એમી બચી ગઈ . એને નવું જીવન પ્રાપ્ત થયું .

જીવનના આવા વિપરીત સંજોગોમાં એમી પરડી હિંમત ન હારી અને સ્નો બોર્ડર માટેના પ્રયત્નોમાં લાગી ગઈ .  એના બે પગ કપાવ્યાના માત્ર સાત મહિના પછી એના બનાવટી પગો વડે સ્થાનિક સ્નો બોર્ડીંગની હરીફાઈમાં એ ત્રીજા નંબરથી જીતી ગઈ . હિંમતે મર્દા તો મદદે ખુદાનું જીવતું જાગતું ઉદાહરણ એટલેઆ  હિંમતવાન મહિલા એમી પરડી -Amy M. Purdy .

Amy M. Purdy ના જીવનની આ દિલચસ્પ કહાણી એણે TED સંસ્થાના ઉપક્રમે  Living beyond limits વિષય ઉપર જે પ્રેરક પ્રવચન કર્યું હતું એ પ્રસંગના નીચેના વિડીયોમાં  એના જ મુખેથી જ સાંભળો .

આ વિડીયો જોવાથી પ્રતીતિ થશે કે કુદરતે એના પ્રત્યે જે મુશ્કેલીઓના પથ્થરો ફેંક્યા એનાં પગથીયાં બનાવીને એ કેવી રીતે જીવનનાં એક પછી એક સોપાન ચડતી ગઈ અને હિંમતથી મુશ્કેલીઓને હંફાવતી ગઈ . 

Amy Purdy… Living beyond limits- Talk at TED

——————————————————–

” ડાન્સિંગ વિથ ધી સ્ટાર ” ની હરીફાઈમાં એમી પરડી

તમને એ જાણીને નવાઈ લાગશે કે એના બે બનાવટી પગની મુશ્કેલી હોવા છતાં અમેરિકાના ખુબ જ લોકપ્રિય ટેલીવિઝન શો ” ડાન્સિંગ વિથ ધી સ્ટાર “18મી સીઝનની  હરીફાઈમાં જાણીતા ડાન્સિંગ પાર્ટનર ડેરેકની સાથે એમી ભાગ લઇ રહી છે .

તારીખ 17મી માર્ચ ૨૦૧૪ સોમવાર ના રોજની  આ હરીફાઈની  પ્રથમ ઓપનીગ નાઈટના ટીવી શો નો નીચેનો વિડીયો જ્યારે તમે જોશો ત્યારે તમને આ બહાદુર મહિલાની આત્મ શક્તિ ઉપર જરૂર માન ઉત્પન્ન થશે .

Amy Purdy & Derek – Cha Cha Cha

(Opening Night)

માનવીની સંસાર સાગરમાં હંકારાતી જીવન નૌકા હંમેશાં એકધારી એક દિશામાં સરળતાથી પ્રગતી ભાગ્યે જ કરતી  હોય છે . 

નૌકાના માર્ગમાં અનેક સંકટોમાંથી પસાર થવાનું પણ બનતું હોય છે જેમ એમી પરદીના જીવનમાં બન્યું  છે .

આવા વિપરીત સંજોગોમાં મનથી ભાંગી પડવાના બદલે ધીરજ અને હિંમતથી કામ લેવાનું જરૂરી બને છે .

જિંદગીની રાહમાં જે કઈ પણ આવી મળે એને સ્વીકારી લેવાની માનસિક તૈયારી, મજબુતાઈથી ટકી રહેવાનું ધૈર્ય ,પરિશ્રમ અને પ્રભુ ઉપર હૃદયથી વિશ્વાસ એ કોઈ પણ તોફાનોને પાર કરી સંસાર સાગરને તરી જવાનાં અગત્યનાં સાધનો છે .

સલામ છે આ બહાદુર મહિલા એમી પરદીની  હિંમતને !

“Attitude is the mind’s paint brush ,

It can color any situation . “-Unknown

—————

“You become truely disabled when you

choose not to overcome your obstacles “

“Never allow defeat to defeat you .”

—Amy Purdy 

વિનોદ પટેલ     

———————————————-

એમી પરડી– Amy Purdy વિષે વધુ વિગતે માહિતી

નીચેની બે લીંક ઉપરથી મળી શકશે .

http://en.wikipedia.org/wiki/Amy_Purdy

 Amy Purdy – Official web site 

http://amypurdy.com/

Do'nt Quit -Quote

 

 

 

 

 

 

 

 

(418 ) શ્રીમતી પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાલા – એક નવીન સાહિત્ય પ્રેમી મિત્રનો પરિચય

બ્લોગ અને બ્લોગીંગનો એક મુખ્ય ફાયદો એ છે કે એનાથી એક સરખો સાહિત્ય રસ ધરાવતા  કદી નજરે જોયા ન હોય એવા બ્લોગર મિત્રોનો પરિચય થાય છે .પરિચય થતાં ઈ-મેલ અને ફોન સંપર્કથી માઈલોનું અંતર કપાઈ જાય છે અને હૃદયના ભાવથી એક બીજા વચ્ચે એક સાહિત્ય સેતુ રચાતાં મનમાં આનંદની લાગણી થાય છે .

આવી રીતે મને બે વર્ષ ઉપરાંતની મારી બ્લોગર તરીકેની આનંદ યાત્રા દરમ્યાન જે સાહિત્ય મિત્રોનો નજીકનો પરિચય થયો છે એમાં તાંજેતરમાં સાન ફ્રાન્સિસ્કો ,બે એરિયા નિવાસી શ્રીમતી પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાલાનો અનાયાસે  થયેલ પરિચય મારા સાહિત્ય રસિક મિત્રોના લીસ્ટમાં ઉમેરાયો છે .

શ્રીમતી પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાલા બે એરીયામાં ગુજરાતી ભાષાની અસ્મિતાને જાળવવાનું અને  ભાષાને ધબકતી રાખવાનું ખુબ જ અભિનંદનીય કાર્ય એમના સાથીઓ સાથે કરી રહયા છે .

પ્રજ્ઞાજીના બ્લોગ શબ્દોનું સર્જન અને નીચેના અન્ય બ્લોગોનું પરિભ્રમણ કરતાં વાચકોને

એમની સુંદર વિવિધ સાહિત્ય પ્રવૃતિઓ વિષે જાણવા મળશે .

Smt. Pragnaben Dadbhavala

Smt. Pragnaben Dadbhavala

About Pragnaji

પ્રજ્ઞાજીએ એમના બ્લોગમાં આપેલ એમનો પરિચય —

http://shabdonusarjan.wordpress.com/about/

પ્રજ્ઞાજીના બ્લોગોની નીચેની લીંકો ઉપર ક્લિક કરીને એમના શબ્દોના સર્જન સાથે સાથે

એમનો પણ પરિચય મેળવો .

http://shabdonusarjan.wordpress.com/   શબ્દોનુંસર્જન

http://pragnaji.wordpress.com/  લોક સંગીત 

http://gujaratidaglo.wordpress.com/ ડગલો 

(ગુજરાતી સાહિત્ય,સંગીત દ્વારા ભાષાને જીવંત રાખવાનો નમ્ર પ્રયત્ન)

 

આ બ્લોગોની મુલાકાત લેતાં એ સ્પષ્ટ થશે કે આપણી ગરવી ગુજરાતી ભાષાના પ્રચાર અને પ્રસારનો પ્રજ્ઞાજીનો ધ્યેય તો છે જ પણ એ ઉપરાંત વડીલોની સર્જન શક્તિને ખીલવવાનો પણ એમનો મુખ્ય હેતુ રહેલો છે .

આપણા જાણીતા અને માનીતા વડીલ શ્રી પી.કે .દાવડા પણ બે એરિયા નિવાસી છે અને પ્રજ્ઞાબેનને એમના વિચાર પ્રેરક સાહિત્યથી સારો સહકાર આપી રહ્યા છે .

૯૫ વર્ષના સિનિયરોના મદદગાર અને સાહિત્યકાર શ્રી હરિકૃષ્ણ મજમુદાર ,એમનાં પત્ની પ્રેમલતાબેન, કનુભાઈ શાહ, મેઘલતાબેન મહેતા વિગેરે બે એરિયા નિવાસી બુઝર્ગ વડીલો પણ આમાં સારો રસ લે છે .

પ્રજ્ઞાજીના પ્રયાસોથી આવાં વડીલ ભાઈ બહેનોને આજે શબ્દોનું સર્જન કરવાની તક પ્રાપ્ત થઇ શકી છે એ જેવી તેવી સાહિત્ય સેવા ન કહેવાય .

એમની બીજી એક ખુબ અગત્યની પ્રવૃતિમાં બે એરિયામાં પુસ્તક પરબની એક સુંદર સાહિત્ય પ્રવૃત્તિનો લાભ બે એરિયાના ભાષા રસિકો અને વડીલો લઇ રહ્યા છે .

આ પુસ્તક પરબ કાર્યક્રમના અન્વયે તેઓ ગુજરાતી ભાષાના પ્રેમીઓની સાહિત્ય બેઠકોનું આયોજન કરે છે . આને લીધે લેખક, વાચક, પ્રેક્ષક, કલાકાર વચ્ચે સુંદર સેતુ બંધાય છે .

આવી દરેક બેઠક માટે સભ્યોને અગાઉથી એક વિષય આપવામાં આવે છે અને બેઠકની તારીખે એ વિષય ઉપરની બધી રચનાઓનું વાચન થાય છે અને બીજા વિષયો ઉપર પણ વિદ્વાનો દ્વારા ચર્ચાઓ થાય છે .

આવી પ્રથમ તારીખ ૩૧મી જાન્યુઆરી ૨૦૧૪ની બેઠકનો વિષય હતો ” તો સારું ” . મારા બ્લોગ વિનોદ વિહારના એક વાચક તરીકે અને એમના બ્લોગ શબ્દોના સર્જનમાં પોસ્ટ થતા લેખો ઉપરના મારા પ્રતિભાવો ઉપરથી  શ્રીમતી પ્રજ્ઞાજીને મારા સાહિત્ય પ્રેમ અંગે જાણકારી હતી . એકવાર એમણે મને ફોનમાં વાત કરીને આવી સાહિત્ય બેઠકો વિષે વિગતે માહિતી આપી હતી અને  ” તો સારું …”વિષે કઈક લખી મોકલવા માટેનો મનેપ્રેમ ભર્યો આગ્રહ કર્યો હતો . આના જવાબમાં મેં મારી એક કાવ્ય રચના ખાસ આ કાર્યક્રમ માટે લખી મોકલી  હતી જે આ બેઠકમાં વાંચવામાં આવી હતી .

મારી આ કાવ્ય રચના” તો સારું ” એમણે એમના બ્લોગમાં પણ એક પોસ્ટ તરીકે પ્રગટ કરી હતી

એને નીચે પ્રસ્તુત છે   . 

તો સારું …. વિનોદભાઈ પટેલ

એક સુરજ થવાનાં નથી મને કોઈ શમણાં

માટીના મારા કોડીયામાં તેલ-વાટ પેટાવી

અંધારાં ઉલેચતો ઘરદીવડો થવ. તો સારું ….

જીવનમાં બધું સારું જ બનશે એવું હંમેશાં બનતું નથી

જ્યારે ખોટું બને ત્યારે મનથી ભાંગી ન પડાય તો સારું

જીવન  એક દોડની હરીફાઈ જેવો ખરાખરીનો ખેલ છે

ભય કે નિરાશાથી દોડ છોડી ભાગી ન જવાય તો સારું 

( મારું આ આખું કાવ્ય એમના બ્લોગની નીચેની લીંક ઉપર વાંચો )

http://shabdonusarjan.wordpress.com/2014/02/19

————————————–

પુસ્તક પરબની આ પ્રવૃતિમાં સારો રસ લેતા બે એરીયામાં રહેતા ગુજરાત સમાચારના સ્થાનિક પત્રકાર શ્રી રાજેશભાઈ લિખિત આ પ્રથમ બેઠક… ‘તો સારું…’નો ગુજરાત સમાચારમાં પ્રગટ અહેવાલ નીચેની લીંક ઉપર  ક્લિક કરીને વાંચો .

http://gujaratsamachar.com/index.php/articles/display_article/bay-area-gujarati-language-lover-meeting

———————————————-

e-Book  -

 ‘તો સારું…’— ઈ- પુસ્તક

 ‘તો સારું…’- વિષય ઉપર રજુ થયેલ સાહિત્ય પ્રેમીઓની બધી અભીવ્યક્તિઓનું સુંદર સંકલન કરીને પ્રજ્ઞાજી

અને સાથીઓએ તૈયાર કરેલ ઈ-પુસ્તક નીચેની લીંક ઉપર ક્લિક કરીને વાંચો .

   To Saru…… e-book ….Pragna Dadbhavala

—————————————————-

 બીજી  સાહિત્ય બેઠક 

પુસ્તક પરબ કાર્યક્રમ અન્વયે તારીખ ૨૮ મી ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૪ ના રોજ  બીજી બેઠકનું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું , જેનો વિષય હતો ” પ્રેમ એટલે કે પ્રેમ ” .આ દિવસે હવામાન ખરાબ હોવા છતાં બે એરિયાના સભ્યોએ મોટી સંખ્યામાં ભરચક હાજરી આપી હતી . આ પ્રસંગે “તો સારું “પુસ્તકની વિમોચન વિધિ પણ કરવામાં આવી હતી .

Pragnaben speaking in the meeting of 28th February,2014 .

Pragnaben speaking in the meeting of 28th February,2014 .

આ બેઠકનો શ્રી રાજેશભાઈ લિખિત ઓન લાઈન અહેવાલ જે તારીખ ૧૩ મી માર્ચ ૨૦૧૪ ના ગુજરાત

સમાચારમાં પ્રગટ થયો હતો એને ગુ.સ. નીચેની લીંક ઉપર ક્લિક કરીને વાંચો  . 

http://gujaratsamachar.com/index.php/articles/display_article/gujarati-distinctly-book-paraba-language-literature-music-live-trying

આ બેઠક માટે  ” પ્રેમ એટલે કે પ્રેમ ”  વિષય ઉપરની મેં ખાસ તૈયાર કરેલ  એક કાવ્ય રચના

જે મેં પ્રજ્ઞાબેનને ઈ-મેલથી મોકલી આપી હતી એ નીચે પ્રસ્તુત છે .

પ્રેમ શુ છે ?.. વિનોદ પટેલ.

ખરેખર પ્રેમ શુ છે એ બહું ગહન સવાલ છે

પ્રેમ કહેવાની નહી પણ અનુભૂતિની ચીજ છે

પ્રેમમાં પડવાનું નહી પણ ઊભા થવાનું હોય છે

પતંગની જેમ ઉંચે ગગનમાં ઉડવાનું હોય છે………

આ આખી કાવ્ય રચના જે પ્રજ્ઞાજીએ એમના બ્લોગ શબ્દોનું સર્જનની તારીખ ૨૦મી માર્ચ ૨૦૧૪ ની

પોસ્ટ તરીકે પ્રગટ કરી હતી એને નીચેની લીંક ઉપર  ક્લિક કરીને વાંચો .

http://shabdonusarjan.wordpress.com/2014/03/20

——————————

નીચેના વિડીયોમાં  શ્રીમતી પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાલાને તારીખ ૩૧ મી જાન્યુઆરી ૨૦૧૪ની પ્રથમ સાહિત્ય બેઠકમાં  હ્યુસ્ટનના જાણીતા લેખક શ્રી વિજયભાઈ શાહની તો સારું વિષય ઉપરની એક સુંદર કાવ્ય રચનાનું અર્થ ગઠન સાથે પઠન કરતાં નિહાળી અને સાંભળી શકાશે .

First Bethak for Gujarati Sahitya at ICC, Milpitas, CA. was Hosted by Pragna

Dadbhawala on 2014-01-31 .”

તો સારૂ” by Vijay Shah, Houston, TX recited by Pragnaben 

 

શ્રી વિજયભાઈ શાહ  જ્યાં રહે છે એ હ્યુસ્ટન શહેરમાં ગુજરાતી સાહિત્ય સરિતા સંસ્થાના ઉપક્રમે ઘણા વર્ષોથી સાહિત્ય બેઠકોનું અવારનવાર આયોજન થતું હોય છે જેમાં ત્યાં રહેતા કવિઓ ,લેખકો ઉમળકાથી ભાગ લે છે .

એવી જ રીતે લોસ એન્જેલસમાં રહેતા મારા એક બીજા સાહિત્યકાર મિત્ર શ્રી આનંદરાવ લિંગાયત છેલ્લા લગભગ વીસેક વર્ષોથી ગુંજન નામે ગુજરાતી સામયિકનું એકલે હાથે સંપાદન કરે છે અને સાહિત્ય બેઠકોનું આયોજન પણ કરે છે .એમની વાર્તાઓનાં ત્રણ પુસ્તકો ખુબ વખણાયા છે  . 

આજે નેટ જગતમાં શ્રી વિજયભાઈ, શ્રી આનંદરાવ ,પ્રજ્ઞાજી જેવા ઘણા ઉત્સાહી સાહિત્ય પ્રેમી બ્લોગરો છે જેઓ એમના બ્લોગો/પ્રકાશનોના માધ્યમથી સૌ સૌની શક્તિ અને ભક્તિ પ્રમાણે અમેરિકામાં ગુજરાતી ભાષાને ધબકતી રાખવાનો પુરા ખંતથી  પ્રયત્ન  કરી રહ્યા છે . આપણી ગરવી ગુજરાતી ભાષાની અસ્મિતા માટે આ  એક શુભ ચિન્હ છે .

વિનોદ પટેલ

( 417 ) વસંત ઋતુ ઉપર એક હાઈકુ – રચયિતા – શ્રી ચીમનભાઈ પટેલ “ ચમન “

 

હ્યુસ્ટનથી શ્રી ચીમનભાઈ પટેલ “ ચમન “ તરફથી એમના ઈ-મેલમાં નીચેનું ચિત્ર હાઈકુ –ફોટોકું- પ્રાપ્ત થયું છે .

એમના આભાર સાથે આ ચિત્ર હાઈકુ નીચે પ્રસ્તુત છે  .

Vasant- Chiman Patel

શ્રી ચીમનભાઈ વિનોદ વિહારના વાચકોને માટે સુપરિચિત છે .

અગાઉ એમનાં કાવ્યો,હાસ્ય લેખો ,હાઈકુ રચનાઓ વિગેરે સાહિત્ય આ બ્લોગમાં પ્રગટ થયા છે .

વસંત આવી ,

પાંગર્યા  પાન વૃક્ષે –

દિલ ઉદાસ !!

–ચીમન પટેલ “ચમન “

આ હાઈકુ દેખીતી રીતે જ વસંત ઋતુના આગમન ઉપરની એક હાઈકુ રચના છે એમાં ના નહીં પણ પરંતુ એ કવિના દિલની પણ કોઈ વાત કહી જાય છે  .

વસંત ઋતુ આવે એટલે કુદરતમાં નવી ચેતના આવે છે  . આ ચિત્રમાં બતાવ્યું છે એમ વૃક્ષે વૃક્ષે પાન પાંગરવા લાગે છે .કોયલના ટહુકાથી વાતાવરણ સંગીતમય બની જાય છે .આમ સૌને માટે વસંત ઋતુનું આગમન દિલમાં આનંદ જગાવે છે . એટલે આપણને સ્વાભાવિક રીતે એક પ્રશ્ન થાય કે આ હાઈકુના રચયિતાના દિલમાં ખુશીને બદલે ઉદાસી શાની છે ?

છેલ્લા બે એક વર્ષથી  શ્રી ચીમનભાઈ એમનાં ધર્મ પત્નીની  વિદાય પછી એકલતાની લાગણી અનુભવી રહ્યા છે . જો તેઓ હયાત હોત તો વસંત ઋતુની તાજગી તેઓ સજોડે માણી શક્યા હોત .

આમ કુદરતમાં વસંતને લીધે આવેલી તાજગી કદાચ એમના જીવન સાથીનું એમને સ્મરણ કરાવતું હોય અને એટલે એમના દિલમાં ઉદાસીની લાગણી ઉત્પન્ન થઇ  હોય  .

આ તો  મારું એક અનુમાન જ છે .કવિના દિલની આ ઉદાસી શાની છે એનો ખરો ખુલાસો તો આ હાઈકુના રચયિતા જ કરે તો આપણને ખરી  ખબર પડે !

 એમના બ્લોગમાં પ્રસિદ્ધ  આ ત્રણ હાઈકુ પણ એમના દિલનો આવો જ

ઉદાસીનો ભાવ વ્યક્ત  કરે છે !

વગાડ્યો બેલ,
ખોલશે અંદરથી એ;
ઘરતો સૂનું!!

———————

એની નજર,
ચીરી ગઇ દિલને;
આપી અશાંતિ!

——————-

આખા ઘરમાં
તારી એક આ છબિ
જીવાડે મને.   

ચીમન પટેલ ‘ચમન’
(૧૩ ડિસેમ્બર’૧૩)

———————————–

શ્રી ચીમનભાઈના બ્લોગ “चमन” के फूल ની આ લીંક ઉપર એમના હાસ્ય લેખો , કાવ્યો, હાઈકુ

રચનાઓ વિગેરે રસિક સાહિત્ય વાંચી શકાશે .

(416) Heart Touching Story of a Little Boy / Statue of Goddess Saraswati in Washington DC.

Heart Touching Story of a Little Boy

I was walking around in a Target store, when I saw the lady in the cashier hand this little boy some money back. 

The boy couldn’t have been more than 7 or 8 years old. 

The Cashier said, ‘I’m sorry, but you don’t have enough money to buy this doll.’ 

Then the little boy turned to the old woman next to him: ”Nanny, are you sure I don’t have enough money?” 

The old lady replied: ”You know that you don’t have enough money to buy this doll, my dear.” 

Then she asked him to stay there for just 5 minutes while she went to look around for a cheaper one. She left quickly. 

The little boy was still holding the doll in his hand. 

Finally, I walked toward him and I asked him who he wished to give this doll to . 

‘It’s the doll that my sister loved most and wanted so much for Christmas. 

She was sure that Santa Claus would bring it to her.’ 

I replied to him that maybe Santa Claus would bring it to her after all, and not to worry. 

But he replied to me sadly. ‘No, Santa Claus can’t bring it to her where she is now. I have to give the doll to my mummy so that she can give it to my sister when she goes there.’ 

His eyes were so sad while saying this. ‘My Sister has gone to be with God. Daddy says that Mummy is going to see God very soon too, so I thought that she could take the doll with her to give it to my sister.” 

My heart nearly stopped. 

The little boy looked up at me and said: ‘I told daddy to tell mummy not to go yet. I need her to wait until I come back from the shops.’ 

Then he showed me a very nice photo of himself. He was laughing. He then told me ‘I want mummy to take my picture with her so she won’t forget me.’ 

‘I love my mummy and I wish she didn’t have to leave me, but daddy says that she has to go to be with my little sister.’ 

Then he looked again at the doll with sad eyes, very quietly. 

I quickly reached for my wallet and said to the boy. ‘Suppose we check again, just in case you do have enough money for the doll!” 

‘OK’ he said, ‘I hope I do have enough.’ I added some of my money to his without him seeing and we started to count it. There was enough for the doll and even some spare money. 

The little boy said: ‘Thank you God for giving me enough money!’ 

Then he looked at me and added, ‘I asked last night before I went to sleep for God to make sure I had enough money to buy this doll, so that mummy could give it to my sister . He heard me!” 

‘I also wanted to have enough money to buy a white rose for my mummy, but I didn’t dare to ask God for too much. But He gave me enough to buy the doll and a white rose.” 

‘My mummy loves white roses.’ 

As I saw the old lady returning, I left with my basket as to not cause a scene. 

I finished my shopping in a totally different state of mind from when I started. 

I couldn’t get the little boy out of my mind. Then I remembered a local news paper article two days ago, which mentioned a drunk man in a truck, who hit a car occupied by a young woman and a little girl. The little girl died right away, and the mother was left in a critical state. The family had to decide whether to remove the life-sustaining machine, because the young woman would not be able to recover from the coma. 

Was this the family of the little boy? 

Two days after this encounter with the little boy, I read in the news paper that the young woman had passed away. 

I couldn’t stop myself as I bought a bunch of white roses and I went to the funeral home where the body of the young woman was for people to see and make last wishes before her burial. 

She was there, in her coffin, holding a beautiful white rose in her hand with the photo of the little boy and the doll placed over her chest. 

I left the place, teary-eyed, feeling that my life had been changed for ever. The love that the little boy had for his mother and his sister is still, to this day, hard to imagine. 

And in a fraction of a second, a drunk driver had taken all this away from him.  

The value of a man or woman resides in what he or she gives, not in what they are capable of receiving ….you will have an even better day after you pass this on…

—————————————

Thanks- Dr. Mahesh – from his e-mail

————————————————————————

16-foot statue of goddess Saraswati in Washington DC.

It was recently gifted by Indonesia to the U.S. government

 

 

 “The statue symbolises values that parallel key principles of Indonesia-U.S. relations”

Indonesia, the country with the largest Muslim population in the world, has gifted an

imposing 16-foot-high statue of Saraswati, the Hindu goddess of education and wisdom,

to Washington DC.

The goddess’ statue, on top of a lotus, stands tall a block away from the Indian Embassy

in front of a statue of Mahatma Gandhi.

Statue of Mahatma Gandhi in front of the  Embassy of India in Washington D.C.USA

Statue of Mahatma Gandhi in front of the Embassy of India in Washington D.C.USA

Hindus constitute just three per cent of the Indonesian population. A little over a mile

from the White House, the statue is yet to be formally inaugurated, but has already

become an attraction for city residents and large number of tourists who visit the city

every day.

“Devi Saraswati is one of the Goddesses in Hinduism, the primarily practised religion

among Balinese people in Indonesia, which itself is the world’s biggest Muslim-majority

country. Yet, her representation at the Indonesian Embassy was not decided out only of

any religious grounds, but more on its symbolised values that parallel with several key

principles of Indonesia-U.S. relations under comprehensive partnership, in particular

education and people-to-people contact,” a spokesperson at the Indonesian

Embassy told PTI.

The construction of the statue began in mid-April, and was built by five native Balinese

sculptors led by I. Nyoman Sudarwa, who wrapped up the job in five weeks.

——————————————-

Thanks- Mr. Mansukhlal Gandhi- from his E-mail

———————————————————————-

You will also like this……….

 Small Story with a Powerful Message:

A boy and a girl were playing together. The boy had a collection of marbles.

The girl had some sweets with her.

The boy told the girl that he will give her all his marbles in exchange for her sweets.. 

The girl agreed. 

The boy kept the biggest and the most beautiful marble aside and gave the rest to the girl.

The girl gave him all her sweets as she had promised.

That night, the girl slept peacefully. But the boy couldn’t sleep as he kept wondering if the

girl had hidden some sweets from him the way he had hidden his best marble.

Moral:

If you don’t give your hundred percent in a relationship, you’ll always keep

doubting if the other person has given his/her hundred percent.

 ————————————

Thanks- Yogesh Kanakia -from his e-mail