વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Daily Archives: સપ્ટેમ્બર 19, 2014

( 534 ) અંગ્રેજી વાક્ય એક….. સંદેશાવલોકન બે !/ જડ્યો જડ્યો હું જડ્યો……અનીલ ચાવડા

શ્રી સુરેશભાઈ જાનીને મને ગમેલું નીચેનું અવતરણ વાંચવા માટે

ઈ-મેલમાં મોકલ્યું હતું.

  “Somebody has said there are only two kinds of people in the world. There are those who wake up in the morning and say, “Good morning, Lord ,” and there are those who wake up in the morning and say, “Good Lord, it’s morning.” 

આ વાક્ય એમને ગમ્યું અને એના પર વિચાર કરતાં એમાંથી જન્મેલ એક સુંદર અને પ્રેરક સંદેશ સાથેનું અવલોકન એમના બ્લોગ સૂર સાધનામાં પ્રસ્તુત કર્યું  .

આ રહ્યું એમનું  આ સંદેશાવલોકન !

————————

Morning – સંદેશાવલોકન !

ગુજરાતી બ્લોગ પર અંગ્રેજીમાં શિર્ષક?

હા! એનું રહસ્ય છે – આજની સવારે, નેટ મિત્ર શ્રી. વિનોદ પટેલે મોકલેલ આ સરસ ઈમેલ સંદેશ.

      “Somebody has said there are only two kinds of people in the world. There are those who wake up in the morning and say, “Good morning, Lord ,” and there are those who wake up in the morning and say, “Good Lord, it’s morning.” 

થોડુંક અટપટું લાગે; પણ આ સંદેશમાં એક બહુ જ મોટી વાત કહી દીધી છે.

આપણે કદી ન દેખાયેલા, ન દેખાય તેવા, કે, જે કદી દેખાવાના નથી તેવા – ઈશ્વરને હમ્મેશ યાદ કરીએ છીએ. પણ તેણે બનાવેલી કહેવામાં આવે છે; તેવી કેટલી બધી ચીજો જોવા છતાં પણ જોઈ શકતા નથી? અને જુઓ તો ખરા – બીજી રીતના ઉચ્ચારમાં ઈવડા ઈને ‘ગૂડ’ કહ્યો છે. અને સવારને તો બસ નિહાળી જ છે – કોઈ વિશેષણ વિના.

આ જ છે – પ્રેક્ષક ભાવ અને કૃતજ્ઞતા ભાવ. જે કાંઈ છે – તે કોઈક અગમ્ય શક્તિના આધારે છે – એનો આભાર . અને એ હંધીય ચીજોનો કોઈ પણ ન્યાય નહીં- એમનું કોઈ મૂલ્યાંકન જ નહીં.

બસ…
એમને અવલોક્યા જ કરવાનું.
એ ગમતી હોય, કે ન ગમતી હોય…
તો પણ.

 

( સુરેશભાઈનાં આવા 200 અવલોકનોની ઈ-બુક વાચવા આ લિંક ઉપર ક્લિક કરો.) 

================

 

સુરેશભાઈની ઉપરની પોસ્ટના પ્રતિભાવમાં મુકેલ મારા વિચારો

થોડા અપડેટ કરેલા આ રહ્યા …

 

જીવનની દરેક નવી સવાર નવી આશાઓ લઈને ઉગતી હોય છે .

 આખા દિવસ દરમ્યાન માણસ પોત પોતાના નિયત કામકાજ માં વ્યસ્ત રહે છે .

રાત પડે એટલે એ નિંદ્રા દેવીના શરણે જપીને નિશ્ચિંત બનીને સુઈ જાય છે .

એક રીતે એ એક પ્રભુ શરણું પણ બને છે .

જ્યારે એ ઘસઘસાટ સુએ છે ત્યારે જાણે કે એ મૃત દશામાં હોય છે .

જ્યારે સવારે જાગે છે ત્યારે એક નવા દિવસ માટે એનો ફરી જન્મ થાય છે .

આપણને સવારે જીવતા ઉઠાડવા માટે અને એની આ રોજના જન્મ-મરણની

અદભુત લીલાઓ માટે ભૂલ્યા વિના પ્રભુનો પાડ માનીને આપણું રોજ બરોજનું કામ કરીએ

તો કેવું સારું ! આપણા ઉપર અનેક ઉપકારો કરનાર કૃપાળુ પરમાત્મા ઉપર

આટલી આભારવશતા તો આપણે જરૂર બતાવી શકીએ .

ઉપરના અંગ્રેજી અવતરણ માં બે પ્રકારના માણસોની વાત કરી છે .

એક આશાવાદી અને બીજો નિરાશા વાદી .

આશાવાદી માણસને દરેક સવાર નવી – ગુડ મોર્નીગ – લાગે છે પરંતુ જે

નિરાશાવાદી હોય છે એને દરેક નવી સવાર ગુડ નહિ પણ એક વૈતરું લાગે છે .

મનથી દુખી માણસને એમ લાગે છે કે ક્યાં પાછો આ નવો દુઃખનો દિવસ

જીવવવાનો આવ્યો !

એના જીવનનું ગાણું હોય છે “આશ નિરાશ ભઈ , આહ ! ભાઈ,આશ નિરાશ ભઈ ! “

============================== 

તાજેતરમાં જ ‘યુવાગૌરવ પુરસ્કાર’ થી સન્માનિત કવિ શ્રી અનીલ ચાવડાના

આ કાવ્યનો પણ આસ્વાદ લો .

જડ્યો જડ્યો હું જડ્યો……અનીલ ચાવડા

જડ્યો જડ્યો હું જડ્યો છેવટે મને ખરેખર જડ્યો,
ધરતીને કિરણો અડકે એમ જ્યારે તમને અડ્યો.

નાનકડો એક રજકણ હું તો
ક્યાં ઓળંગું સીમા?
ધૂળ અને ઢેફાની માફક
પડ્યો હતો માટીમાં;
પિંડ તમે બાંધ્યો મારો તો હુંય ચાકડે ચડ્યો.
જડ્યો જડ્યો હું જડ્યો છેવટે મને ખરેખર જડ્યો.

એક સવારે આમ તમારું
સવાર જેવું મળવું;
છાતી અંદર રોકાયું ના
રોકાતું કૂંપળવું !
પવન વગર પણ પાન ઉપરથી ઝાકળ જેવું દડ્યો.
જડ્યો જડ્યો હું જડ્યો છેવટે મને ખરેખર જડ્યો.

– અનિલ ચાવડા

કેવા સરળ શબ્દો, કેવા સહજ કલ્પન અને કેવી મોટી વાત ! વાહ કવિ !!

*

દિલ્હી સાહિત્ય અકાદમી’ દ્વારા આપવામાં આવતો ‘યુવાગૌરવ પુરસ્કાર’ આ વર્ષે

કવિમિત્ર અનિલ ચાવડાને ‘સવાર લઈને’ સંગ્રહ માટે મળનાર છે. ટીમ

લયસ્તરો તરફથી અનિલને ખૂબ ખૂબ અભિનંદન અને હાર્દિક શુભકામનાઓ….

સૌજન્ય – લયસ્તરો