વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Monthly Archives: ડિસેમ્બર 2015

( 827 ) ડાયવોર્સ !…..એક નવી ક્રિસમસ વાર્તા ….વિનોદ પટેલ

વર્ષ ૨૦૧૫ની ક્રિસમસ નજીક આવી રહી છે એમ ઉત્સાહ અને આનંદ સાથે ક્રિસમસ અને નવા વર્ષ ૨૦૧૬નું સ્વાગત કરવાની હાલ બધી જ તૈયારીઓ અમેરિકામાં પુર જોશમાં ચાલી રહી છે .
Christmas-Santa-animationઅમેરિકામાં મધર્સ ડે, ફાધર્સ ડે અને ક્રિસમસ એ ત્રણ પ્રસંગો એવા છે જ્યારે સંતાનો દુર રહેતા એમના માતા-પિતાને સમય કાઢીને પણ મળવા જવાની મનમાં ઈચ્છા રાખતા હોય છે. ખાસ કરીને ક્રિસમસ પર જ્યારે સંતાનો વૃદ્ધ મા-બાપને યાદ કરીને દુરથી મળવા આવે છે ત્યારે મા-બાપના હૃદય અને મનમાં પરમ સંતોષની લાગણી થાય છે.

આજની પોસ્ટમાં ક્રિસમસ પ્રસંગને અનુરૂપ મારી એક નવી જ ક્રિસમસ વાર્તા “ડાઈવોર્સ ” રજુ કરી છે .આ વાર્તામાં ક્રિસમસ પર એક વૃદ્ધ મા-બાપ એમનાં સંતાનોને મળવા કેટલાં આતુર હોય છે અને એ માટે કઈ પણ કરવા તૈયાર થઇ જાય છે  એનું નિરૂપણ કરવામાં આવ્યું છે જે તમને વાંચવું ગમે એવું છે.

ગત વરસે ક્રિસમસ પર વિનોદ વિહારની પોસ્ટ  નંબર 619 માં પ્રસંગોચિત બે ક્રિસમસ વાર્તાઓ (૧) કૃતિકાનો ભાઈ અને (૨ ) ક્રિસમસની અણમોલ ભેટ પ્રસ્તુત કરી હતી એ પણ આ વાર્તા સાથે વાંચશો એવી આશા છે.

વિનોદ પટેલ 

ડાયવોર્સ !  …એક નવી ક્રિસમસ વાર્તા ….

સિત્તેર વર્ષની ઉંમર વટાવી ગયેલ એક વૃદ્ધ દંપતી જ્હોન અને મેરી લોસ એન્જેલસમાં બન્ને એકલાં એમના આલીશાન ઘરમાં એમની નિવૃતિના દિવસો સુખેથી વિતાવી રહ્યાં હતાં.તેઓને બે સંતાનો હતાં,એક દીકરો અને એક દીકરી.મોટા દીકરાનું નામ માઈકલ અને દીકરીનું નામ લ્યુસી.જ્હોન અને મેરીએ એમના યુવાનીના દિવસોમાં ખુબ પરિશ્રમ કરી આ બન્ને સંતાનોને સારી સ્કુલ અને કોલેજોમાં સારૂ શિક્ષણ આપી એમના ઉજળા ભવિષ્ય માટે તૈયાર કર્યા હતાં .

(Left to right) Diane Keaton and John Goodman in LOVE THE COOPERS to be released by CBS Films and Lionsgate.

દીકરો માઈકલ જ્હોન અને મેરીથી દુરના શહેર ન્યુયોર્કમાં એક સારી કમ્પનીમાં સારા હોદ્દા પર જોબ કરતો હતો અને એના પરિવાર સાથે ત્યાં બરાબર સુખી હતો.દીકરી લ્યુસી પણ એના લગ્ન પછી દુર હવાઈ સ્ટેટમાં એના પતિની સાથે રહેતી હતી .લ્યુસીને અને એના પતિને પણ સારી જોબ મળી હતી અને એના પતી અને બે બાળકો સાથે હવાઈમાં સુખેથી રહેતી હતી.

ક્રિસમસ આવે એટલે માઈકલ અને લ્યુસી વૃદ્ધ માતા-પિતાને મળવા માટે લોસ એન્જેલસ સપરિવાર આવતાં ત્યારે બધાં ભેગાં મળી ખુબ આનંદથી ક્રિસમસ ઉજવતાં.જો કોઈ કારણે એમની સાથે એમનાં બાળકો આવી ના શકે ત્યારે એ બન્ને એકલાં તો અવશ્ય આવી જતાં અને એમના પેરન્ટસ સાથે બે ત્રણ દિવસ રહી એમની સાથે ક્રિસમસ ઉજવી પાછાં જઈને પોત પોતાના કાર્ય ક્ષેત્રમાં વ્યસ્ત થઇ જતાં .

દીકરો અને દીકરીને મળવા આવવામાં મદદરૂપ થાય એ આશયથી એમની આવવા જવાની વિમાનની ટીકીટનો ખર્ચ પણ એક ક્રિસમસની ભેટ તરીકે તેઓ ના પાડતાં હોવા છતાં જ્હોન ખુશીથી આપતો હતો અને એમનાં બાળકો માટે પણ એમને ગમે એવી ભેટ દર વરસે ખરીદીને આપતો હતો .

જ્હોન અને મેરી એમનાં સંતાનો સાથે ક્રિસમસ ઉજવીને તેઓ રહે એટલા  દિવસ ખુબ જ ખુશમાં રહેતાં.બે ત્રણ દિવસ એમની સાથે રહ્યા પછી તેઓ પોત પોતાના કાર્ય ક્ષેત્રમાં પાછાં ચાલ્યાં જતાં ત્યારે આ વૃદ્ધ મા-બાપ મનથી નિરાશાનો અહેસાસ કરતાં હતાં.

જ્હોન મેરીને કહેતો :”આપણું સુખી કુટુંબ એક સાથે હોય એના જેવી કોઈ બીજી મજા નથી.એક બીજા પ્રત્યેનો આપણો પ્રેમ ક્રિસમસ પર કેવો તાજો થઇને ખીલી ઉઠે છે !સંતાનોને એમનું ભવિષ્ય બનાવવા આપણાથી દુર રહેવું પડે એ સમજી શકાય એમ છે પણ ક્રિસમસ પર મળવા આવે છે એટલે કેટલું સારું લાગે છે નહી !”

મેરી કહે :”હા જ્હોન,ખરું કહું ,મને તો એક ક્રિસમસ જાય એ પછી એક આખું વર્ષ બીજી ક્રિસમસની રાહ જોવામાં જાય છે .

જ્હોન કહે: ”મેરી ડીયર, મારું પણ તારા જેવું જ છે.સંતાનોને નજરે જોવા આપણી આંખો કેવી તલસતી રહેતી હોય છે ! ”

આમ દર ક્રિસમસ પર માઈકલ અને લ્યુસી સપરિવાર કે એકલાં લોસ એન્જેલસ આવતાં ત્યારે જ્હોન અને મેરીની જિંદગીમાં બહાર આવી જતી ,બન્ને ખીલી ઉઠતાં હતાં.પરંતુ કોણ જાણે કેમ છેલ્લી બે ક્રિસમસ પર એમનાં આ બે સંતાનો એક યા બીજું કારણ આપીને હંમેશની જેમ આવી શક્યાં ન હતાં.વૃદ્ધ માતા પિતાને આથી મનમાં ઘણો અફસોસ થયો હતો અને બન્ને નિરાશ થયાં હતાં.

આ વર્ષની ક્રિસમસ નજીક આવી રહી હતી . ક્રિસમસના હવે બે જ દિવસો બાકી રહ્યા હતા. એક સવારે જ્હોન અને મેરી એમના ઘરમાં સોફા પર બેસી વાત કરી રહ્યાં હતાં.

જ્હોને મેરીને કહ્યું :” બે ક્રિસમસથી માઈકલ અને લ્યુસી આવ્યાં નથી એટલે આ વખતે તો જરૂર આવવાં જ જોઈએ ,ક્રિસમસને હવે ફક્ત બે દિવસની જ વાર છે પણ એમના આવવાના કેમ કોઈ સમાચાર મળ્યા નથી , આ વખતે પણ નહી આવે કે શું ? “

આ વાતચીત પછી જ્હોનને શું સુઝ્યું કે એણે બાજુના ટેબલ ઉપરથી ફોન ઉપાડી ડેવિડને ફોન જોડ્યો અને વાત શરુ કરી :

“દીકરા માઈકલ , આજે આ ફોનમાં હું જે કહીશ એ સાંભળી તારો આખો દિવસ બગડશે એ મને જરાએ ગમતું નથી પણ તને કહ્યા વગર ચાલે એવું પણ નથી. છેલ્લા ઘણા સમયથી તારી મા મેરીએ મારું જીવવું હરામ કરી દીધું છે. મેં એની સાથે લગ્ન કરીને ૪૫ વર્ષ  તો ગમે એમ કાઢ્યાં પણ હવે એક દિવસ પણ એની સાથે રહી શકું એમ નથી. હું એની સાથે ડાયવોર્સ લઇ રહ્યો છું.આ મારો પાક્કો નિર્ણય છે .”

માઈકલ આ સાંભળીને પ્રથમ તો આશ્ચર્ય અને પછી ગુસ્સાથી ઉકળી ગયો અને મોટેથી બોલી ઉઠ્યો :” ડેડ તમે આ શું કહી રહ્યા છો એનું તમને કઈ ભાન બાન છે કે નહી ? આવો વિચાર તમારા મનમાં આવ્યો જ ક્યાંથી ?”  

માઈકલને સમજાવતા હોય એમ જ્હોને ફોનમાં આગળ ચલાવ્યું :

” હું સાચું કહું છું દીકરા , હવે એક મિનીટ માટે પણ તારી મા મારી નજરે હોય એ મને ગમતું નથી .અમે એક બીજાને બહુ ધિક્કારીએ છીએ. આવી વાત તને કરવી પડે એ મને જરાએ ગમતું નથી પણ હવે કહ્યા વગર ચાલે એમ પણ નથી.હવાઈમાં તારી બેન લ્યુસીને તું ફોન કરી ડાયવોર્સ માટે કરેલા મારા નિર્ણયની તું એને ખબર આપી દે,મારી વ્હાલી દીકરી લ્યુસીને ખબર આપવાની મારામાં તો જરાએ હિંમત નથી ,એની સાથે તો હું કશું બોલી નહી શકું . “

પિતા સાથે વાત પત્યા પછી માઈકલે એક સેકન્ડનો પણ વિલંબ કર્યા વિના એની બહેન લ્યુસીને હવાઈ ફોન જોડ્યો અને પિતા સાથે થયેલ વાતચીતની એને જાણ કરી.માઈકલની વાત સાંભળીને લ્યુસી તો ફોન ઉપર જ જ્વાળામુખીની માફક ઉકળી ઉઠી અને એને કહેવા લાગી :’

“ઘરડે ઘડપણ આ ડોહલા શું કરવા બેઠા છે.એમના મનમાં એ શું સમજે છે ! હું પણ જોઉં છું આટલા વરસે એ કેવા ડાયવોર્સ લે છે .”

માઈકલ સાથેની વાત જલ્દી પતાવી લ્યુસીએ  તરત જ એના વૃદ્ધ પિતાને ફોન જોડ્યો અને ફોનમાં બરાડી ઉઠતાં કહ્યું :

” ડેડ,ભાઈ માઈકલે મને જે વાત કરી એ સાચી છે ?હું તમને કહું છું કે તમારે ડાયવોર્સ બાયવોર્સ લેવાના નથી .આવી વાત કરતાં તમારે શરમાવું જોઈએ .જુઓ, હું ત્યાં આવું ત્યાં સુધી તમારે આવું કોઈ ઉતાવળું પગલું ભરવાનું નથી. હું મોટાભાઈ માઈકલને ફરી વળતો ફોન કરું છું . આવતીકાલ સુધીમાં અમે બન્ને લોસ એન્જેલસ પહોંચી જઈશું.અમે ત્યાં આવીએ નહિ ત્યાં સુધી તમારે આ બાબતમાં આગળ એક પગલું પણ ભરવાનું નથી , શું સમજ્યા ! હું જે કહું છું એની કઈ ખબર પડે છે તમને !”આમ પિતા સાથેની વાત પૂરી કર્યા વિના ગુસ્સા સાથે પિતાની આ વ્હાલી દીકરી લ્યુસીએ ફોન એની જગાએ મૂકી દીધો.

દીકરી લ્યુસી સાથેની વાત પતી એટલે વૃદ્ધ જ્હોનએ પણ ફોન નીચે મુક્યો અને હસતાં હસતાં એની પત્ની મેરી તરફ ફરીને કહું :

 “ડીયર , ચાલો સરસ થયું , મારી યુક્તિ સફળ થઇ છે ,બધું બરાબર પાક્કું ગોઠવાઈ ગયું છે . માઈકલ અને લ્યુસી બન્ને જણ ક્રિસમસ ઉપર કાલે અહી એમના ખર્ચે આવી રહ્યાં છે .આ ક્રિસમસ પર એમની આવવા જવાની વિમાનની ટીકીટનો આપણો ખર્ચો પણ એથી બચ્યો. માતા પિતાને ક્રિસમસ પર મળવા નહી આવવા માટે એમને દંડ તો થવો જ જોઈએ ને, કેમ ખરુંને મેરી !”

આ વૃદ્ધ દંપતી મેરી અને જ્હોન આ અજબ ગજબની યુક્તિ પર ખડખડાટ હસી પડ્યાં ! આ હાસ્ય વધુ નીખર્યું હતું કેમ કે એમાં એમનાં બે વ્હાલાં સંતાનો ક્રિસમસ પર આવી રહ્યાં હતાં એનો આનંદ ઉમેરાયો હતો ! 

( 826 ) પ્રતિલિપિના વાર્તા માસિક “સંકેત ” માં મારી વાર્તા ” સાર્થક સંદેશ “

પ્રતિલિપિના મંચ પરથી ગુજરાતી વાર્તાઓ માટેનું “સંકેત “ નામનું ઈ-મેગેઝીન દર મહીને નિયમિત પ્રકાશિત કરવામાં આવે છે.આજ સુધીમાં એના ૫ અંકો બહાર પડી ચુક્યા છે.

સંકેત માસિકનો ડીસેમ્બર ૨૦૧૫ માટેનો અંક : ૫ જે પ્રગટ થયો છે એમાં કુલ ૨૭ લેખકો /લેખિકાઓની વાર્તાઓનો સમાવેશ કરવામાં આવ્યો છે.

એક ઈ-બુક જેવા આ સંકેત માસિકની વાર્તાઓ વાંચવાનો લાભ વાચકોએ લેવા જેવો છે.

આ અંકમાં ૧૨ મા નંબર પર મારી વાર્તા ” સાર્થક સંદેશ “  પણ તમને વાંચવા મળશે.

આ વાર્તામાં ગુડ ફ્રાઈડેના પવિત્ર દિવસે એક ચર્ચના પાદરી ફાધર ડેવિડ એમનું પ્રવચન આપવા જ્યારે એમની કારમાં જતા હોય છે ત્યારે વચ્ચે માર્ગમાં જાતે એક માનવતાનું કામ કરી બતાવી કેવી રીતે ગુડ ફ્રાઈડેના એમના સંદેશને સાર્થક કરી બતાવે છે એ વાર્તામાં વણી લીધેલ વાત તમને જરૂર ગમે એવી છે.

આ વાર્તાની ચરમ સીમા અને ખરો સંદેશ એના છેલ્લા વાક્યમાં રહેલો છે.

મારી વાર્તા નંબર ૧૨ વાંચવા માટે નીચેની લીંક પર ક્લિક કરીને પ્રતિલિપિના સંકેત માસિક સુધી પહોંચી જાઓ.

૧૨.”સાર્થક સંદેશ “… વાર્તા…..વિનોદ પટેલ 

http://www.pratilipi.com/read?id=5699553617510400

 

 

 

(825 ) સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલની ૬૫ મી પુણ્યતિથીએ શ્રધાંજલિ

Sardarvallabhbhai -1

આજે ૧૫ મી ડિસેમ્બર ૨૦૧૫ એટલે દેશની એકતાના પ્રહરી લોખંડી પુરુષ સરદાર વલ્લભભાઈ ઝવેરભાઈ પટેલની ૬૫ મી પુણ્યતિથી.

ભારત દેશ આઝાદ થયો એના માત્ર ત્રણ વર્ષમાં જ દેશને મજબુત પાયા ઉપર મુકીને ગાંધીજીની પાછળ પાછળ તેઓ પણ ૧૫ મી ડિસેમ્બર ૧૯૫૦ ના રોજ સ્વર્ગવાસી થયા અને મૃત્યુમાં પણ એમના રાજકીય ગુરુને અનુસર્યા હતા.  

દેશની રાજધાની દિલ્હીમાં દેશના નાના મોટા દરેક નેતાઓના અવસાન પછી એમના સ્મારકો તરીકે વિવિધ ઘાટ અસ્તિત્વમાં છે . નહેરુ પરિવારના ત્રણ ઘાટ છે પરંતુ સરદારના નામનો એવો કોઈ ઘાટ અસ્તિત્વમાં નથી.આમ કેમ બન્યું હશે એ એક પ્રશ્ન છે.

દેશના સુકાની પદે હાલ સરદાર જેવા જ મજબુત મનના ગુજરાતના સપુત શ્રી નરેન્દ્ર મોદી બિરાજે છે ત્યારે સરદાર નામે થયેલ કે કરવામાં આવેલ આ અન્યાય દુર થશે એવી આશા રાખીશું ?

મારા સહૃદયી મિત્ર શ્રી પી.કે.દાવડાએ એમના ઈ-મેલમાં આજ સન્દર્ભમાં એક નાનકડી પણ સરસ અસરકારક કાવ્ય રચના ઈ-મેલમાં આજે મોકલી છે એ એમના આભાર સાથે નીચે પ્રસ્તુત છે.

આ રચનામાં તેઓ યોગ્ય રીતે જ જણાવે છે કે સરદારને એવા કોઈ ઘાટની જરૂર નથી કારણ કે …..

સરદાર તારૂ સરનામુ છે
હરેકના દિલમાં વલ્લભઘાટ.

સરદાર પટેલને શ્રધ્ધાંજલી

આજે ૧૫ મી ડિસેમ્બરે સરદાર પટેલની પુણ્યતિથીને દિવસે મારી એક નાની શ્રધ્ધાંજલી

વલ્લભ ઘાટ.

ગાંધી પોઢ્યા રાજઘાટમાં ,
શાંતિવન છે નેહરુનું ઘર;
ઈન્દીરાનું શક્તિસ્થલ છે,
વીરભૂમિ રાજીવનુ ઘર;
વિજયઘાટ શાસ્ત્રીનું ઘર છે,
છે ચરણસિંહનું કિશાનઘાટ;
સમતા સ્થલ છે જગજીવનનું,
ને જૈલસિંગનું એક્તા ઘાટ.
પણ સરદાર તારૂ સરનામુ છે
હરેકના દિલમાં વલ્લભઘાટ.

-પી.કે.દાવડા

ભારતની એકતા સરદારની મુત્સદ્દીગીરી અને દ્રઢ વહીવટી કુનેહને કારણે છે એ વાત નિર્વિવાદ હોવા છતાં સરદારની આટલી બધી અવગણના શા માટે? પ્રથમ પ્રધાનમંત્રી તરીકે નહેરુની પસંદગી થયા પછી પચ્ચીસ વર્ષે રાજગોપાલાચારીએ એવું કહ્યું હતું કે નહેરુને વિદેશ-પ્રધાન બનાવ્યા હોત અને સરદારને પ્રધાનમંત્રી બનાવ્યા હોત તો ખરેખર સારું થાત.

સરદાર પોતાના પાકા અનુયાયી હતા અને વધુ કાબેલ મુત્સદ્દી હતા અને કોંગ્રેસમાં બહુમતી મત સરદારને આઝાદ ભારતના પ્રથમ વડા પ્રધાન બનાવવા માટે હતો એ હકીકત જાણવા છતાં શા માટે ગાંધીજીએ વારંવાર નહેરુને જ ટેકો આપ્યો હશે એ તો એમને જ ખબર !

સરદારની જીવન ઝરમર  

Sardar Vallabhbhai Patel

સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલ (૩૧ ઓક્ટોબર ૧૮૭૫ – ૧૫ ડિસેમ્બર ૧૯૫૦) ભારતના એક રાજકીય તથા સામાજિક નેતા હતા, જેમણે દેશની સ્વતંત્રતાની લડતમાં મહત્વનો ફાળો આપ્યો અને અખંડ, સ્વાતંત્ર ભારતના એકીકરણનું નેતૃત્વ કર્યું. ભારત અને દુનિયાભરમાં તેઓ સરદારના નામથી સંબોધાય છે.

નીચેની લીંક પર ક્લિક કરીને સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલની

જીવન ઝરમર વાંચો.

વલ્લભભાઈ પટેલ – વિકિપીડિયા

 

સરદાર પટેલના જીવનનો એક પ્રેરક પ્રસંગ  


Sardar and Maniben

પિતા-પુત્રી

જીવન પર્યંત અપરિણીત રહી પિતાની એમના મૃત્યુ પર્યંત સેવા કરનાર  આદર્શ પુત્રી મણીબેન પટેલ અને ખુશખુશાલ પિતા વલ્લભભાઈની એક યાદગાર તસ્વીર   

સરદાર પટેલની રાજકીય ખુમારી 

એકવાર દાલમિયા શેઠના સેક્રેટરી ધર્મદેવ સરદારના સેક્રેટરીને મળવા આવ્યા. તેમણે કહ્યું કે, દાલમિયા શેઠ ચૂંટણી-ફંડ માટે બે લાખ રૂપિયા આપવા માગે છે, સરદાર એ સ્વીકારશે ? સરદારને આ વાત તેમના સેક્રેટરીએ કહી તો તેમણે હા પાડી, પછી બીજા દિવસે ફરીથી શેઠનો સેક્રેટરી આવ્યો અને સરદારના સેક્રેટરીને કહ્યું કે, દાલમિયા શેઠ ઇચ્છે છે કે સરદાર તેમના ઘરે ચા પીવા આવે અને ત્યાં જ તેઓ આ રકમ આપશે.

સરદાર આ સંદેશો સાંભળતાં જ તાડુકી ઉઠયા, તેમણે કહ્યું કે, જુઓ તેમને કહી દો કે તેઓ બે લાખ રૂપિયા આપીને મારી પર કે કોંગ્રેસ પર કોઇ ઉપકાર નથી કરતા. એમને સ્પષ્ટ જણાવો કે હું તેમના ઘરે નહીં આવું. તેમને ચેક આપવો હોય તો આપે. આ વાત સાંભળીને દાલમિયા શેઠે પચીસ હજાર વધારે ઉમેરીને સવા બે લાખનો ચેક સરદારને મોકલી આપ્યો. આ હતી સરદારની રાજકીય સૂઝ, ખુમારી. એ સાથે સરદારનાં હૃદયની ઋજુતા પણ જુઓ. પંદર દિવસ પછી સરદાર સામેથી કહેવડાવી દાલમિયાને ત્યાં ચા પીવા ગયા.

ચૂંટણીભંડોળ ઉઘરાવવા અને વાપરવા માટે સરદારે કેટલીક નીતિવિષયક રેખાઓ પણ નક્કી કરીને દરેક પ્રાંતિક કોંગ્રેસ સમિતિને મોકલી આપી હતી. સરદારની પ્રતિષ્ઠા અને કોંગ્રેસ પરનો તેમનો પ્રભાવ લોકોમાં અનેરો ઉત્સાહ અને વિશ્વાસનો સંચાર કરતા હતા.

સૌજન્ય-સંદેશ.કોમ

સરદાર વાણી

SARDAR pATEL VANI

સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલની ૬૫ મી પુણ્યતિથીએ  વિનોદ વિહારની હાર્દિક શ્રધાંજલિ 

 

 

( 824 ) બાળ ઉછેર વિષય પર હિરલ શાહના બે મનનીય લેખો ..

EVidyalay  નાં સ્થાપક સભ્ય યુ.કે. નિવાસી  બેન હિરલ શાહ એમની સારી જોબ છોડીને ત્રણ -સાડાત્રણ વર્ષની એમની દીકરી જીનાનો યોગ્ય રીતે ઉછેર થાય એ માટે હાલ એમાં સંપૂર્ણ સમય આપી રહ્યાં છે.

 

હિરલબેનની ત્રણ વર્ષની પુત્રી જીનાની બે બોલતી તસ્વીરો   

ઈ-વિદ્યાલય એ એમનું માનસિક બાળક છે તો જીના એમનું બાયોલોજીકલ બાળક છે.બન્નેના ઉછેરનું કામ તેઓ એક સાથે જે ઉત્સાહથી સંભાળી રહ્યાં છે એ અભિનંદનીય છે.એમનાજ શબ્દોમાં જ કહીએ તો Children are not a distraction from more important work. They are the most important work.

એમના ગુજરાતી બ્લોગHiral’s Blog માં આપેલ એમના પરિચય-હિરલ એક નજરે માં જણાવ્યા પ્રમાણે તેઓ સ્વભાવે ઉત્સાહી, લાગણીશીલ, મહેનતુ, વિચારશીલ, દેશપ્રેમી, મિલનસાર અને છતાં એકાંતપ્રિય છે.

બાળકોના આંતરિક તથા બાહ્ય વિકાસ માટે અને એમના સારા ઉછેર માટે ઈ-વિદ્યાલય એક ખુબ જરૂરી અને ઉપયોગી માધ્યમ છે.

હિરલના બ્લોગમાં ઈવિદ્યાલય એ આપણા બધાની શાળા છે એ લેખમાં આપેલ માહિતી પ્રમાણે EVidyalay પર હાલ

૨૮૫+શૈક્ષણિક વિડીયો છે.

૨૦થી વધુ પ્રેરક જીવનચરિત્રો આલેખાયેલ છે.

અઢળક બાળવાર્તાઓ છે.

વિજ્ઞાન વિષયક માહિતી અને પ્રાયોગિક પ્રોત્સાહન માટે પ્રયોગઘર છે.

જન્મજાત કુતુહલ, અને આંતરિક તથા બાહ્ય વિકાસમાં સહાયક કરતી હોબીલોબી છે.

બાળ ઉછેર વિષે હિરલ શાહ ના લેખો 

હીરલ શાહના ઉપરોક્ત બ્લોગમાં બાળ ઉછેરના એમના અંગત અનુભવ ઉપર આધારિત એમણે જે કેટલાક વિચાર કરવા જેવો લેખો લખ્યા છે એમાંથી મારી પસંદગીના નીચેના બે લેખો આજની પોસ્ટમાં રજુ કરતાં આનંદ થાય છે.

૧.બાળઉછેર માત્ર માતાની જવાબદારી?

બાળકોને માત્ર સ્કીલ ડેવલેપમેન્ટ જ નહિં પણ મૂલ્યો અને રીતભાત પણ પ્રેમથી , ધીરજથી એમને બિલકુલ અભાવ ના આવે અને સમજીને આચરણમાં મૂકે તેવું માહોલ આપવું પડે.આ માટે માત્ર માતા જ નહિં, પરિવારનાં સભ્યોનું વર્તન, આડોશ-પાડોશ, સામાજિક માળખું, બાળકો માટેની સપોર્ટ સિસ્ટમ બધું જ જોઇએ અને જોઇએ અને જોઇએ જ.માત્ર માતાનો વાંક કેવી રીતે કાઢી શકાય? એ રીતે બાળઉછેર માત્ર માતાની જવાબદારી કેવી રીતે કહી શકાય?

આખો મનનીય લેખ આ લીંક પર ક્લિક કરીને વાંચો.

૨.બાળકો અને ઘરમાં કંકાસ

બાળક ઘરમાં જેટલું પ્રફુલ્લિત વાતાવરણ જોશે અથવા તો જેટલી પ્રફુલ્લિતતા માતાના ચહેરા પર જોશે એટલું જ પ્રફુલ્લિત બનશે.એક માતા સો શિક્ષકની ગરજ સારે છે.

આખો મનનીય લેખ આ લીંક પર ક્લિક કરીને વાંચો.

આમાં ઉમેરો કરતાં હિરલબેન જણાવે છે …

ભારતમાં ધીમે ધીમે બહુ જ નાની ઉંમરથી પ્લેગ્રુપ વગેરેની જરુરિયાત (બિઝનેસ) વધતો જાય છે એ અનુસંધાને ઘણુંખરું લોકો આજની માતાઓને દોષિત ગણે છે.

પરંતુ ખરું જોતા, પહેલાં જ્યારે સંયુક્ત કુટુંબ હતાં અને એક જ છત નીચે ઘણાં બાળકો એક સાથે ઘણાં લોકોની કાળજી-દેખરેખ હેઠળ મોટાં થતાં આથી માતાની જવાબદારી કૌટુંબિક સ્તરે વહેંચાયેલી હતી. બાળકોને પણ એકસાથે એમની ઉંમરનાં ઘણાં બાળકો સાથે હળવું-ભળવું સરળતાથી પ્રાપ્ય હતું.

હવે આ આખું માળખું તૂટી ગયું છે. નવજુવાનિયાઓ વ્યવસાય અર્થે સ્થળાંતર કરે છે. બધાનાં માતા-પિતા શરુઆતથી જ સાથે નથી રહી શકતાં. અથવા સાથે રહે તો પણ નાનાં ભૂલ કાંઓની ઉંમરના બાળકોને શોધવા ક્યાં જવું? એવી બીજી માતાઓની કંપની શોધવા ક્યાં જવું? આના વિકલ્પો ખાસ વિચારાયા જ નથી.

આથી જ કદાચ પ્લેગ્રુપ ની જરુરિયાત દોઢ-બે વરસના બાળકને વર્તાય છે. પોસાય કે ના પોસાય, તાણમાં આવીને પણ બાળકની સામાજિક જરુરિયાતને અનુલક્ષીને એ દિશામાં પૂરપાટ બિઝનેસ વધી રહ્યો છે.

એ અનુસંધાને મેં આખો લેખ લખેલો કે કેવી રીતે આ પ્રશ્નનો ઉકેલ વિચારી શકાય.અહિં કોઇ દેશની કોઇ પધ્ધતિ સારી કે ખોટી એવી કોઇ તારવણી નથી. પરંતુ જ્યાં જે સારું અને ઉપયોગી છે અથવા અમલ કરવા યોગ્ય છે એ દિશામાં અંગુલી નિર્દેશ માત્ર છે.

ખાસ કરીને ૧ થી ૫ વર્ષનાં બાળકોના માતા -પિતા માટે આ લેખો અને લેખના અંતે મુકાએલ પ્રતિભાવો જરૂર માર્ગ દર્શક બનશે એવી આશા છે.

આ લેખો અને એમના બ્લોગમાં પોસ્ટ થયેલા બીજા લેખો પણ તમે વાંચશો તો તમને પ્રતીતિ થશે જ કે હિરલ શાહ એક સારાં લેખિકા પણ છે. 

 

આજની આ પોસ્ટમાં પ્રસ્તુત બેન હિરલના ઉપરના બે મનનીય લેખો ઉપર એમના વિચારો પ્રતિભાવ રૂપે જણાવવા માટે વિનોદ વિહારના સુજ્ઞ વાચકોને આમંત્રણ છે.

સુ.શ્રી હિરલ શાહનો પરિચય

હિરલ-જીના -મિલન

                   હિરલ-જીના -મિલન

 

અગાઉ વિનોદ વિહારની નીચેની પોસ્ટમાં મુકેલ એમનો પરિચય આ રહ્યો …

( 526 ) હીરલ શાહ…..મળવા જેવા માણસ ….પરિચય …પી.કે.દાવડા

 

વિનોદ પટેલ

 

( 823 ) જીવતાં ન આવડ્યું લગારે લગારે … રચના ….શ્રી શરદ શાહ … રસાસ્વાદ …..વિનોદ પટેલ

મારા ફેસ બુક ગ્રુપ પેજ “મોતી ચારો પર પોસ્ટ કરેલ શ્રી પી.કે.દાવડાજીની એક સરળ ગઝલના પ્રતિભાવમાં, અમદાવાદ નિવાસી સહૃદયી મિત્ર શ્રી શરદ શાહએ એમની સ્વ-રચિત ગઝલ મૂકી હતી એ મને ગમી ગઈ .આ રચનાને આજની આ પોસ્ટમાં  એમના આભાર સાથે રજુ કરતાં આનદ થાય છે.

શરદભાઈની આ રચના ઉપર મને સુઝ્યો એવો રસાસ્વાદ કરાવવાનો મેં પ્રયાસ કર્યો છે.આશા છે આપને એ રસાસ્વાદ ગમશે.

શ્રી શરદ શાહ એક આધ્યાત્મ માર્ગના પ્રવાસી છે .તેઓ એમની નિવૃત્તિ પછીનું શેષ જીવન એમના ગુરુ,ઓશોના શિષ્ય સ્વામીશ્રી બ્રહ્મવેદાંતજીના માધોપુર(ઘેડ)માં આવેલ આશ્રમમાં રહી ગુજારવાનો એમણે મનથી નિર્ણય કરેલ છે. ૧૯૮૬માં સ્વામી બ્રહ્મવેદાંતના પરિચયમાં તેઓ આવ્યા હતા ત્યારથી તેઓ એમના આશ્રમમાં જતા આવતા રહે છે.

તેઓએ લખ્યું છે :” “હું સ્વ પરિચયના પ્રયત્નમાં છું.આજે સમજાય છે કે આ ક્ષણમાં જીવતાં આવડૅ તે જ આધ્યાત્મિકતા છે. જે શીખી રહ્યો છું.બસ આજ કળા ગુરુ ચરણે બેસી શીખી રહ્યો છું.”

ઈ-મેલના માધ્યમથી તેઓ એમના લેખો અને કાવ્ય રચનાઓ મારફતે એમના આધ્યાત્મિક  વિચારોને  મિત્રોમાં વહેંચતા હોય છે જે ઘણા બ્લોગોમાં પણ વાંચવા મળે છે.

આજે પોસ્ટ કરેલી એમની ગઝલ રચના વાંચવાથી તો એક સીધી સાદી લાગે છે પરંતુ એમાં જીવન જીવવાની ફિલસુફી સમાઈ છે એવું મને લાગ્યું છે. આ રચનામાં જીવનના અંતિમ પડાવને સમયે માણસ ગત જીવેલા સમય વિષે એ શું વિચારતો હોય છે એ ભાવ એમાં છે. મારા રસાસ્વાદમાં આ ભાવનું વિશ્લેષણ કરવાનો મારો નમ્ર પ્રયાસ છે. 

આ રચના અંગે શ્રી શરદભાઈ એમના ઈ-મેલ જણાવે છે :

“હું કોઈ કવિ નથી. મને છંદ, ગઝલ ના બંધારણોનુ કોઈ જ્ઞાન નથી. બસ મનમાં કોઈ ભાવ ઉઠે તો તેને શબ્દોમાં ઉતારી લઊં છું. આને ગઝલ કહેવાય કે હઝલ કહેવાય કે તુકબંધી તે વિદ્વાનોને નક્કી કરવા દો. એ મારું કામ નથી.મારા કોઈ લખાણ, કાવ્ય કે અન્ય કાંઈ પણ કોઈના હૃદયને સ્પર્શે તે જ ઉદ્દેશ્ય હોય છે. આપને ગમ્યું તે આપનુ. “

આ રહી શ્રી શરદભાઈ શાહ ની એ રચના 

જીવતાં ન આવડ્યું લગારે લગારે
આ મૃત્યુ દે, દાંડી નગારે નગારે
દુખો અમે સિંચ્યા સવારે સવારે
ઉગ્યા આ બાવળીયા કયારે કયારે

ઘા જીરવ્યા બધા સહારે સહારે
રોદણા રડ્યા ઘણા પ્રહારે પ્રહારે
તક તો અનેક મળી પ્રકારે પ્રકારે
જીવતાં ન આવડ્યું લગારે લગારે

ઝોળીએ કંકડ ભર્યા તગારે તગારે
હીરાની પરખ નો’તી લગારે લગારે
કાળ ભરખતો રહ્યો કપાળે કપાળે
જીવતાં ન આવડ્યું લગારે લગારે

ગુરુ જનોએ કહ્યું ઘણું ઈશારે ઈશારે
ઘમંડ ચડતો જ રહ્યો વધારે વધારે
દુખી છે માનવ આ બજારે બજારે
જીવતાં ન આવડ્યું લગારે લગારે

દયા, પ્રેમ, કરુણા, સદભાવના
શાંતિ, સેવા, ન રહી લગારે લગારે
જીવ્યા તો કોક જ હજારે હજારે
જીવતાં ન આવડ્યું લગારે લગારે

-શરદ શાહ 

રસાસ્વાદ  …. વિનોદ પટેલ

દર ચાર ચાર પંક્તિઓ લઈને એના પર વિચાર વિસ્તાર કરીએ ..

જીવતા ન આવડ્યું લગારે લગારે
આ મૃત્યુ દે, દાંડી નગારે નગારે
દુખો અમે સિંચ્યા સવારે સવારે
ઉગ્યા આ બાવળીયા કયારે કયારે

આ સરળ સીધી ગઝલ રચનામાં આધ્યાત્મિક ચિત્ત વૃતિ ધરાવતા ચિંતક શ્રી શરદ શાહએ મનુષ્ય જીવનની વાસ્તવિતાનો મનનીય ચિતાર રજુ કર્યો .

આ રચનામાં એમને જે કહેવું છે એ આ છે.

મનુષ્યના જીવનના અંતિમ સમયે મૃત્યુ નગારા ઉપર દાંડી પીટીને કહી રહ્યું છે કે હવે હું ટૂંક સમયમાં તારી મુલાકાત લેવા આવું છું . જીવનની આ અંતિમ ઘડીઓમાં મનુષ્યને ભાન થાય છે કે સાલું જીવન તો ચાલ્યું ગયું પણ મને જીવતાં ના આવડ્યું. મેં જીવનમાં ઘણી ભૂલો કરી,આ અંતિમ પડાવ સુધી આવવા ઘણા ખોટા માર્ગ લીધા અને એથી ભૂલો પડી ખોટા માર્ગે ફંટાઈ ગયો જે કરવા જેવું ન હતું. એ ભૂલો કરવા જેવી ના હતી. મને જો આજે ફરી જીવન જીવવાનું જો કહેવામાં આવે તો હું  કોઈ વધુ સારી રીતો વાપરીને જીવી બતાવું.

આજે આ બ્રહ્મ જ્ઞાન મને આવ્યું છે ત્યારે હવે તો ઘણું મોડું થઇ ગયું છે. ગાડી ચુકી ગયો છું. આ સમયે મને હવે લાગે છે કે જીવનમાં દર સવારે એટલે કે રોજે રોજ જે કઈ કર્મો  કર્યા એનું જ પરિણામ હું આજે ભોગવી રહ્યો છું. મેં જીવનમાં કર્મો રૂપી બાવળીયાનાં બી રોપ્યાં હતાં અને એને પરિણામે જ આજે બાવળીયાની શૂળો મને વાગી રહી છે. મેં જો કેરીનો ગોટલો વાવ્યો હોત તો આજે મીઠી મધુરી કેરીનો રસ મને ચાખવા મળ્યો હોત અને મારું જીવ્યું કંઈક સાર્થક થયું હતું. મારી જીવન યાત્રા સુખ રૂપ પૂરી થઇ હોત. 

ઘા જીરવ્યા બધા સહારે સહારે
રોદણા રડ્યા ઘણા પ્રહારે પ્રહારે
તક તો અનેક મળી પ્રકારે પ્રકારે
જીવતા ન આવડ્યું લગારે લગારે

મને મારા જીવનમાં વિપરીત સંજોગોના ઘણા ઘા ખમવાના આવ્યા છે .એવા વખતે મને મારાં સગાં,સંબંધીઓ અને મિત્રોનો સહારો મળ્યો એથી મને થોડી રાહત મળી.આ માટે એ સૌનો હું આભારી છું. જો કે જ્યારે જ્યારે સંજોગોએ મારા પર પ્રહારો કર્યા ત્યારે કોઈ કોઈ વાર મનથી નિરાશ થઈને મને મદદ કરનાર આ સૌની આગળ રોદણાં પણ પુષ્કળ રડ્યાં છે..મને મારા જીવનમાં તકો તો ઘણી પ્રાપ્ત થઇ હતી કે હું આ પ્રકારના પ્રહારોનો સફળતાથી સામનો કરી શકું પરંતુ કમભાગ્યે એ બધી તકોને મેં મારા અજ્ઞાન અને આળસને લીધે ગુમાવી દીધી . આ બધી આવેલી તકોનો ઉપયોગ કરીને મને લગારે જીવતાં ના આવડ્યું એનું મને દુખ થાય છે.

ઝોળીએ કંકડ ભર્યા તગારે તગારે
હીરાની પરખ નો’તી લગારે લગારે
કાળ ભરખતો રહ્યો કપાળે કપાળે
જીવતા ન આવડ્યું લગારે લગારે

મારા જીવનના માર્ગમાં વચ્ચે હિરાની ખાણો આવતી હતી તો માર્ગમાં ઠેર ઠેર કાંકરાઓ પણ પથરાએલા હતા. પરંતુ મૂર્ખાઈ કરીને અને ખોટી પસંદગી કરીને દુર્ગુણો રૂપી કાંકરાઓથી હું મારી કર્મો રૂપી ઝોળીને   તગારે તગારે ભરતો જ રહ્યો અને એનો ખોટો ભાર ઉપાડીને ચાલતો જ રહ્યો કેમ કે મને સદગુણો રૂપી હિરાની પરખ કરતાં લગારે ના આવડ્યું.આ રીતે હીરા મુકીને મેં કાંકરાથી મારી ઝોળી ભરીને ચાલતો રહ્યો. દિવસે દિવસે મારું શરીર ક્ષીણ થતું ગયું.કપાળ જોઇને કાળ ક્યાં કદી કોઈની દયા ખાવાનો છે ! કાળ તો કાળનું કામ કરતો જ રહે છે.આ ઘડીએ હવે મને મનમાં પસ્તાવો થાય છે કે મેં આવી મૂર્ખાઈ કેમ કરી..ખરેખર મને જીવતાં જ ના આવડ્યું. જીવનમાં જો અગાઉ વેળાસર મેં યોગ્ય પસંદગી કરી હોત, થોડો વધુ વિચાર કરીને કામ કર્યું હોત તો હું મારું જીવન સારી રીતે જીવી શક્યો હોત.

ગુરુ જનોએ કહ્યું ઘણું ઈશારે ઈશારે
ઘમંડ ચડતો જ રહ્યો વધારે વધારે
દુખી છે માનવ આ બજારે બજારે
જીવતા ન આવડ્યું લગારે લગારે

મારા ગુરુ જનોને હું મળતો ત્યારે એમના સત્સંગ વખતે એમણે મારે જીવન કેમ જીવવું જોઈએ એનો ઈશારો કરતા જ રહ્યા હતા . પરંતુ મારા ધન ,દોલત, પ્રતિષ્ઠા ,મોભો વિગેરે ને લીધે મને ગર્વ થયો .દિન પ્રતિ દિન હું એને લીધે વધુ ને વધુ અભિમાની થતો ગયો. મારા ગુરોએ કરેલ ઇશારા અને બોધ પર મેં બહુ ધ્યાન નાં આપ્યું. ઘમંડ માણસને આંધળો બનાવી દે છે. એ સાચું વિચારી શકતો નથી. બીજાઓ એને ગૌણ લાગે છે.ઘમંડના લીધે એ સારા નરસાનું સાન અને ભાન ગુમાવે છે અને પરિણામે એ દુખી થાય છે. આજે ચોરે અને ચૌટે આવા ઘણા માણસો તમને મળી રહેશે.હવે હું સમજ્યો છું કે મારા દુઃખનું કારણ બીજું કઈ નહી પણ મારું ખોટું અભિમાન છે. અભિમાન ત્યજી , નિખાલસ અને નમ્ર બની જો સારી રીતે મને જીવન જીવતાં આવડ્યું હોત તો કેવું સારું થાત ! હે ભગવાન મને લગારે જીવતાં જ ના  આવડ્યું.   

દયા, પ્રેમ, કરુણા, સદભાવના
શાંતિ, સેવા, ન રહી લગારે લગારે
જીવ્યા તો કોક જ હજારે હજારે
જીવતા ન આવડ્યું લગારે લગારે

સારું જીવન જીવવા માટે જીવનમાં દયા, પ્રેમ ,કરુણા ,સદભાવના .શાંતિ અને સેવા એ બહુ જ પાયાની જરૂરીઆતો છે. પરંતુ દરેક મનુષ્યમાં આ બધા સદગુણો એક સાથે હોય એ ભહુ જ જવલ્લેજ જોવા મળે છે.કોઈનામાં દયા ,પ્રેમ કરુણા હોય તો સદભાવના કે સેવાના ગુણોની ખામી હોય . હજારો માણસોમાં કોઈ એકાદ ભાગ્યશાળી વ્યક્તિ તમને મળે જેનામાં આ બધા સદગુણો એક સાથે જોવા મળે. એવું નથી કે, જો મેં ધાર્યું હોત તો, આ બધા ગુણો મારામાં ના હોત . જરૂર હોત. પરંતુ મેં એ બધી આવેલી તકોને મુર્ખામી કરીને ગુમાવી દીધી .ખરેખર મને લગારે જીવતાં ના આવડ્યું. .

અબ પસ્તાયે ક્યાં હોત જબ ચીડિયા ચુગ ગઈ ખેત !  –ગુરુ નાનક 

ओशो की वाणी

OSHO-TR.

તારીખ ૧૧મી ડિસેમ્બરે ઓશોનો જન્મ દિવસ છે .સ્વામી બ્રહ્મવેદાંતજીના  માધોપુર(ઘેડ)માં આવેલ આશ્રમમાં શ્રી શરદભાઈ  એમના ગુરુના સાનિધ્યમાં એ દિવસની ઉજવણીમાં સામેલ થશે.શ્રી શરદભાઈએ ઈ-મેલમાં મોકલેલ હિન્દી ભાષામાં ઓશો લિખિત જીવન જીવવા માટેનાં ૧૧ સુંદર સોનેરી સુત્રો નીચે એમના આભાર સાથે પ્રસ્તુત કરેલ છે.

આપણે આ ઓશોનાં ૧૧ જીવન ઉત્કર્ષ માટેનાં સુત્રોને જીવનમાં પચાવીએ અને એ રીતે ઓશોના જન્મ દિવસ નિમિત્તે એમને અંજલિ આપીએ. 

ओशो की वाणी में से कुछ बहुमूल्य चुनना जितना आसान है, उतना ही मुश्किल भी। उनकी वाणी के अथाह सागर में से कुछ भी कहीं से भी ले लें, हर वाक्य ग्रंथ की तरह है। शशिकांत  ‘सदैव’ बता रहे है।

उनके 11 स्वर्णिम सूत्र,जिनको अपनाकर आप भी अपने व्यावहारिक जीवन को सफल बना सकते हैं:

अभी और यहीं

मनुष्य या तो अपने बीते हुए पलों में खोया रहता है या फिर अपने भविष्य की चिंताओं में डूबा रहता है। दोनों सूरतों में वह दुखी रहता है। ओशो कहते हैं कि वास्तविक जीवन वर्तमान में है। उसका संबंध किसी बीते हुए या आने वाले कल से नहीं है। जो वर्तमान में जीता है वही हमेशा खुश रहता है।

भागो नहीं, जागो

हम हमेशा अपने दुखों और जिम्मेदारियों से भागते रहते हैं, उनसे बचने के बहाने खोजते रहते हैं। अपनी गलतियों और कमियों के लिए दूसरों को जिम्मेदार ठहराते रहते हैं, लेकिन ऐसा करके भी हम खुश नहीं रह पाते। ओशो कहते हैं कि परिस्थितियों से भागना नहीं चाहिए।

मैं नहीं, साक्षी भाव

मनुष्य के दुख का एक कारण यह भी है कि वह किसी भी चीज को, फिर वह इंसान हो या परिस्थिति, ज्यों का त्यों नहीं स्वीकारता। वह उसमें अपनी सोच अवश्य जोड़ देता है, जिसके कारण वह उसका हिस्सा बनने से चूक जाता है और दुखी हो जाता है। ओशो कहते हैं कि जो हो रहा है, उसे होने देना चाहिए,कोई अवरोध नहीं बनना चाहिए।

दमन, नहीं सृजन

मनुष्य सदा तनाव में रहता है। कभी ईर्ष्या से तो कभी क्रोध से भरा हीरहता है। उसमें भटकने और आक्रामक होने की संभावना हमेशा छुपी रहती है। वह चाहकर भी आनंदित और सुखी नहीं रह पाता। ओशो कहते हैं कि मनुष्य एक ऊर्जा है। हम यदि उस ऊर्जा को दबाएंगे तो वह कहीं न कहीं किसी और विराट रूप में प्रकट होगी ही।

शिकायत नहीं, धन्यवाद

ऐसा कौन है, जिसका मन शिकायतों से नहीं भरा! घर हो या दफ्तर, भगवान हो या संबंध, हम हमेशा सबसे शिकायत ही करते हैं। हमारी नजर हमेशा इस बात पर होती है कि हमें हमारे अनुसार क्या नहीं मिला। ओशो कहते हैं कि हमारी नजर सदा उस पर होनी चाहिए जो हमको मिला है।

ध्यान एकमात्र समाधान

अपनी इच्छाओं के पूरा होने के लिए लोग हमेशा से प्रार्थना, पूजा वकर्मकांड आदि को प्राथमिकता देते रहे हैं। ध्यान तो लोगों के लिए एक नीरस या उदास कर देने वाला काम है, तभी तो लोग पूछते हैं कि ध्यान करने से होगा क्या? ओशो ने ध्यान को जीवन में सबसे जरूरी बताया,यहां तक कि ध्यान को जीवन का आधार भी माना।

दूसरे को नहीं, खुद को बदलें

देखा जाए तो परोक्ष रूप से मनुष्य के तमाम दुखों और तकलीफों का आधार यहसोच रही है कि मेरे दुख का कारण सामने वाला है। हम परिस्थितियों या किस्मत के साथ भी यही रवैया रखते हैं कि वह बदलें हम नहीं।

अतिक्रमण नहीं, संतुलन

अति हर चीज की बुरी होती है। यह बात जानते हुए भी मनुष्य हर चीज की अतिसुख को पाने या बनाए रखने के लिए करता है। ओशो कहते हैं सुख की चाह ही दुख की जड़ है। सुख अपने साथ दुख भी लाता है। ओशो कहते हैं न पाने का सुख हो, न खोने का दुख, यही अवस्था संन्यास की अवस्था है।

धर्म नहीं, धार्मिकता

मनुष्य ने अपनी पहचान को धर्म की पहचान से व्यक्त कर रखा है। कोई हिंदू है, कोई मुसलमान, कोई सिख तो कोई ईसाई। धर्म के नाम पर आपसी भेदभाव ही बढ़े हैं। नतीजा यह है कि आज धर्म पहले है मनुष्य और उसकी मनुष्यता बादमें। वह कहते हैं, आनंद मनुष्य का स्वभाव है और आनंद की कोई जाति नहीं उसका कोई धर्म नहीं।

सहें नहीं, स्वीकारें

बचपन से ही हमें सहना सिखाया जाता है। सहने को एक अच्छा गुण कहा जाता है।बरसों से यही दोहराया जाता रहा है कि यदि हर कोई सहनशील हो जाए तो न केवल व्यक्तिगत तौर पर बल्कि वैश्विक तौर पर धरती पर शांति हो सकती है, लेकिन आज परिणाम सामने है। ओशो बोध के पक्ष में हैं।

जीवन ही है प्रभु

ओशो कहते हैं कि आदमी बहुत अजीब है, वह इंसान की बनाई चीजों को तो मानता व पूजता है लेकिन स्वयं को, ईश्वर की बनाई सृष्टि और उसमें मौजूद प्रकृति की तरफ कभी भी आंख उठाकर नहीं देखता। सच यह है कि परमात्मा को मानने का मतलब ही हर चीज के लिए ‘हां’, पूर्ण स्वीकार भाव और यह जन्म जीवन उसका जीता-जागता सबूत है। 

શ્રી શરદ શાહ નો પરિચય

શરદ શાહ

              SHRI SHARAD  SHAH 

મારા મિત્ર શ્રી પી.કે. દાવડાની ‘મળવા જેવા માણસ’ પરિચય શ્રેણીમાં આપેલ શ્રી શરદ શાહનો પરિચય એમના જ શબ્દોમાં ….

અહીં ક્લિક કરીને વાંચી શકાશે.

 

OSHO- IF YOU HAVE FLOWER

 

( 822 ) ક્યારેક ગુસ્સાને બદલે દયાની લાગણી અનુભવવી જોઇએ… બોધ કથા …..આશુ પટેલ

 

ક્યારેક ગુસ્સાને બદલે દયાની લાગણી અનુભવવી જોઇએ

 

એક ઝઘડાખોર અને કટકટિયા વૃદ્ધની મૂછો પર તેના પૌત્રે ગંદો ગુંદર ચીપકાવી દીધો ત્યારે…

સુખનો પાસવર્ડ – આશુ પટેલ

એક વૃદ્ધ માણસનો સ્વભાવ બહુ ખરાબ હતો. તેને કોઇની સાથે ફાવતું નહોતું અને દરેક વાતમાં કે સ્થિતિમાં તે વાંધાવચકા કાઢતો રહેતો હતો. તેના એવા સ્વભાવને કારણે તે સગાંવહાલાં અને મિત્રો-પરિચિતોમાં અપ્રિય થઇ પડયો હતો તેનો દીકરો પણ તેનાથી કંટાળીને અલગ રહેવા ચાલ્યો ગયોે હતો.

તે વૃદ્ધ થોડા મહિનાઓના અંતરે પોતાના પુત્રને ઘરે જતો હતો, પણ તે એક બે દિવસ રોકાતો હતો એ દરમિયાન પણ તેની કટકટ ચાલુ રહેતી હતી એટલે તેનો પુત્ર, પુત્રવધૂ અને પૌત્ર તેના આગમનથી અકળાઇ જતા હતાં.

એક વાર તે વૃદ્ધ પોતાના પુત્રના ઘરે રોકાવા ગયો. તે એક દિવસ જ રોકાવાનો હતો, પણ એટલા સમયમાં તેને ઘણા વાંધા પડયા. તેણે પોતાના નાનકડા પૌત્રને પણ કોઇ વાતે ધમકાવી નાખ્યો.

પૌત્રને દાદા પર ગુસ્સો આવ્યો એટલે બપોરે તે વૃદ્ધ જમીને થોડી વાર સૂઇ ગયો એ વખતે પૌત્ર તેની મોટી મૂછો પર પારદર્શક ગુંદર લગાવી ગયો. તે ગુંદરમાંથી સખત વાસ આવતી હતી.

વૃદ્ધ જાગ્યો ત્યારે તેને લાગ્યું કે બેડરૂમમાંથી કંઇક ગંદી વાસ આવી રહી છે. તેણે પોતાના પુત્રને કહ્યું કે તારો આ બેડરૂમ ગંધાય છે. તને કે તારી પત્નીને સાફસફાઇની પડી જ નથી. તમે બેય આળસુના પીર છો.

વૃદ્ધ તીવ્ર વાસથી અકળાઇને લિવિંગ રૂમમાં ગયો તો ત્યાં પણ એ ગંદી ગંધ આવતી હતી. અકળાઇને તે દીકરાના ઘરના બધા રૂમમાં ફરી વળ્યો. બધા રૂમમાંથી વાસ આવતી હતી.

તે વૃદ્ધ કંટાળીને પુત્રના ઘરની બહાર નીકળ્યો તો પુત્રના ઘરની બહાર નાનકડા બગીચામાંથી પણ એ ગંધ આવતી હતી. સાંજ સુધીમાં તે બેવકૂફ વૃદ્ધ એવા તારણ પર આવી ગયો કે આખી દુનિયા જ ગંધાઇ રહી છે.

કોઇ બે બદામનો એકટર આખા દેશને અસહિષ્ણુ કહે ત્યારે હાય વોય કે ગાળાગાળી કરવાને બદલે આ વાર્તા યાદ કરશો તો તમારા ચહેરા પર સ્મિત આવી જશે.

સૌજન્ય- મુંબઈ સમાચાર .કોમ