વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Daily Archives: ડિસેમ્બર 10, 2016

( 986 ) માનવતાની પ્રેરણાદાયી તસ્વીર

*નીચેની તસ્વીર નાઈજીરિયા ,આફ્રિકાના બે વર્ષના ભૂખ્યા,તરસ્યા અને નગ્ન બાળકની છે.એ વિચ છે એમ માની કુટુંબે એને તરછોડી દીધો હતો. ડેનમાર્કની સામાજિક કાર્યકર્તા એન્જા રિંગ્રીન લોવેને એને એડોપ્ટ કરીને ઉછેરે છે.

* છ સાત મહિનામાં જ આ બાળકના શરીરમાં અને એના જીવનમાં ગજબનો પલટો આવે છે.ફેસ બુક ઉપર આ વાત વાઈરલ થાય છે અને  આવા બાળકોના ઉધ્ધાર માટે લોકો આ વર્કરને ડોનેશન આપે છે.

  • બે વર્ષના આ બાળકનું નામ “હોપ ” રાખ્યું છે એ કેટલું  સાર્થક છે !એક સેવાભાવી મહિલાએ જે “હોપલેસ” હતો એ બાળકમાં માનો પ્રેમ આપી “હોપફૂલ “બનાવી દીધો !

  • સલામ છે આ માનવતાની મુરત સમી સેવાભાવી મહિલાને .

માનવતાને ઉજાગર કરતી આ સત્ય ઘટનાની વિગતો નીચેના ચિત્રલેખામાં પ્રગટ અહેવાલ અને બે યુ-ટ્યુબ વિડીયોમાંથી જાણી શકાશે.

વિનોદ પટેલ     

two-year-old-nigerian-baby

 

વિશ્વની સૌથી વધુ પ્રેરણાદાયી તસવીર તરીકે ઓબામા અને પોપને પછાડી આ મહિલા નીકળી આગળ

લંડન-અમેરિકાના વિદાઈ લઈ રહેલા પ્રમુખ બરાક ઓબામા, રોમન કેથલિક સંપ્રદાયના વડા પોપ ફ્રાન્સિસ, દલાઈ લામા જેવી જાણીતી હસ્તીઓને પાછળ છોડી ડેનમાર્કની સામાજિક કાર્યકર્તા એન્જા રિંગ્રીન લોવેને વિશ્વના પ્રેરણાદાયી લોકોની યાદીમાં પ્રથમ સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યું છે. આ યાદી જર્મની ભાષાના લોકપ્રિય મેગેઝિન ‘ઉમ’એ જાહેર કરી છે.

એન્જા રિંગ્રીને આ વર્ષની શરૂઆતમાં બે વર્ષના હોપ નામના નાઇજીરિયન બાળકને દત્તક લીધો હતો. આ બાળકને પાણી પીવડાવતી તેની તસવીર સોશિયલ મીડિયા પર વિશ્વભરમાં વાઇરલ થઈ હતી અને ખૂબ ચર્ચામાં રહી હતી. આ બાળક કુપોષણથી પીડાતો હતો જેની સારવાર માટે આ સમાજ સેવિકાએ તેને દત્તક લીધો હતો. જોકે રિકવરી બાદ હવે હોપ મુક્તપણે પોતાનું જીવન જીવી રહ્યો છે. એન્જાએ હોપને દત્તક લઈ તેની દેખભાળ કરી હતી, ત્યાર બાદ તેની હાલતમાં સુધારો આવ્યો હતો.

હોપ નામનો આ બાળક જે સ્થિતિમાં મળ્યો હતો તે જોતાં તેના બચવાની કોઈ આશા નહોતી. શરીર પર ન તો કપડાં હતાં કે ન પેટમાં અન્ન. રસ્તા પર ભટકી રહેલા આ બાળકને લોકો રાક્ષસ કહેતા હતા અને ભૂખથી તડપી રહેલા આ બાળકને મારી રહ્યા હતા. બાળકના સદનસીબે ડેનમાર્કની સમાજ સેવિકા એન્જા ત્યાં પહોંચી. તેણે લોકો પાસેથી હોપને છોડાવ્યો. જોકે બાળકને બચાવવા માટે ત્યાં રહેલા લોકોને એન્જાએ પોતાની પાસે રહેલા તમામ પૈસા આપી દેવા પડ્યા હતા.

( સૌજન્ય- ચિત્રલેખા)

Care worker reveals how Nigerian ‘witch child’ is much healthier since image

Dramatic rescue of two-year-old boy accused of being a witch in Nigeria

( 985) જે પીડ પરાઈ જાણે રે…વાર્તા…અરવિંદભાઈ ટી. ભટ્ટ

(અખંડ આનંદ સપ્ટેમ્બર,2014…..જોયેલું ને જાણેલું વિભાગમાંથી સાભાર )

“ના, આ સાવરણીના હું તો રૂપિયા વીસ જ આપીશ.” અરુણાબહેન, ઘેર ઘેર ફરીને સાવરણી વેચતી એક બહેન પાસે ભાવ બાબત રકઝક કરતાં હતાં.

“પણ બહેન, આવા ધોમ તડકામાં અમે ઘેર ઘેર ફરીને અમારા પેટના રોટલા કાઢીએ છીએ, અમને એક સાવરણીની પાછળ માંડ પાંચ રૂપિયા પણ મળતા નથી તેમાં તમે પચીસ ને બદલે રૂપિયા વીસ આપો તો કેમ ચાલે?” સાવરણી વેચવાવાળી બહેન પોતાની વેદના ઠાલવતી હતી.

એ બહેન પોતાની વાત કરતી હતી એ વખતે જ અરુણાબહેનના મોબાઈલ ની રિંગ વાગી, અરુણાબહેને મોબાઈલ ઓન કર્યો અને બોલ્યાં: “થોભ બહેન, મારા દીકરાનો ફોન છે, વાત કરી લઉં. તને પોસાય તો આપજે નહિતર કાંઈ નહીં.”કહી અરુણાબહેને તેના પુત્રને “હલ્લો બેટા, કેમ છો તું? ”એવું પૂછ્યું.

સામેથી અરુણાબહેનના પુત્ર કેયુરનો અવાજ આવ્યો, “શેની રકઝક કરો છો, મા?”કેયુર ઑસ્ટ્રેલિયા ગયો હોવા છતાં ભારતીય રિવાજ ભૂલ્યો નહોતો, તેથી ‘મમ્મી’ શબ્દને બદલે ‘મા’જેવો સ્નેહ નીતરતો શબ્દ વાપર્યો હતો.

“જોને સાવરણી વેચવાવાળી એક બહેન આવી છે. એ રૂપિયા પચીસ કહે છે, જ્યારે હું એ સાવરણીના રૂપિયા વીસ કહું છું પણ માનતી નથી.”અરુણાબહેને પ્રસંગનું વર્ણન કર્યું.

સાવરણી વેચવાવાળી બહેન કાળઝાળ ગરમી અને તડકાની વચ્ચે સાવરણી ઘેર ઘેર ફરીને વેચે છે, એવું કેયૂરે અરુણાબહેને ફોન ઑન કર્યો ત્યારે સાંભળી લીધું હતું.

પ્રવીણભાઈ એસ.ટી. માં કંડક્ટર હતા. પગારની તારીખે થોડા રૂપિયા પોતાની પાસે રાખી અને બાકીના રૂપિયા પત્ની અરુણાબહેનને આપી દેતા.આ પગારમાં તેઓ કરકસર કરી ઘર ચલાવતાં. લગ્નજીવનમાં તેઓને બે પુત્રી અને એક પુત્રની ભેટ મળી. બંને ઠીકઠીક ભણેલાં, પણ પોતાના સંતાનો પુત્ર હોય કે પુત્રી- જરૂર ઉચ્ચ દરજ્જાનું ભણાવવું જોઈએ તેવું માનતા હતા. તેથી યૅન કેન પ્રકારેણ ત્રણેયને કૉલેજના ઉચ્ચ શિક્ષણ સુધી પહોંચાડ્યાં, દીર્ઘદ્રષ્ટા અરુણાબહેન કરજ કર્યા વિના બે પાસા ગમે તેમ પૂરાં કરતાં રહ્યાં પણ બચતના નામે પોતાના સંતાનોની વિદ્યા જ પુરાંતમાં હતી.

કાળનું ચક્ર ફરતું જ રહ્યું. બંને પુત્રીઓને સરસ ઘરે પરણાવી. કેયૂર પણ ખૂબ જ સમજુ હતો. કૉલેજના ઉચ્ચ શિક્ષણનો બોજો માતાપિતા પર ન પડે તે માટે તે ટ્યુશન પણ ઘરે કરાવતો હતો. કેયૂરે માતા પાસેથી કરકસરના પાઠ બરાબર શીખી લીધા હતા.સાવ સાદાઈથી સૌ જીવતાં હતાં તેમ કરતાં કેયૂરે થોડી બચત ઊભી કરી લીધી હતી. એવામાં તેને ઑસ્ટ્રેલિયામાં સારી એવી ઑફર મળી અને થોડી કરેલી બચત દ્વારા એ ઑસ્ટ્રેલિયા ઊપડી ગયો.

ઑસ્ટ્રેલિયામાં પણ તેણે કરકસરના પાઠને વાગોળવાનું ચાલુ જ રાખ્યું હતું આથી બચતમાંથી દર મહિને નિયમિત રીતે કેયૂર પિતાના ખાતામાં પાંચ આંકડાની રકમ મોકલતો રહ્યો. ક્યારેક છ આંકડાની પણ રકમ હોંશથી મોકલી શકતો.

સાવરણી વેચવાવાળી બહેન આવી અને એ વેળા જ કેયૂરનો ફોન પણ આવતાં તેણે સાવરણી વેચવાવાળી બહેન અને અરૂણાબહેનની રકઝક સાંભળી હતી.આ વાતના અનુસંધાને જ કેયૂરે ફોનમાં કહ્યું:

“મારી મા, શા માટે આવી કાળઝાળ ગરમીમાં બટકુ રોટલો મેળવતાં બહેનને સતાવી રહી છો? તેની પાસેથી પાંચ રૂપિયા ઓછા અપાવીને તું કોઈ મેડી ચણાવી શકીશ?માડી,તેં પણ ગરીબાઈ જોઈ છે, તો આજે પ્રભુકૃપાએ આપણે પાંચ રૂપિયાની શી કિંમત છે? તેં બે દાયકા કેવા વિતાવ્યા છે? તો આવા પેટિયું કાઢતા લોકોને મદદરૂપ થવું જોઈએ. જો સાંભળી લે,એ બહેનને પચીસ ને બદલે ત્રીસ રૂપિયા આપજે અને બપોરે ભરપેટ જમાડજે.”એવું સાંભળતાં અરુણાબહેન રડી પડ્યાં,“હા બેટા એ બહેનને ત્રીસ રૂપિયા આપીશ અને સારી વાનગી જમાડીશ પણ ખરી.”

“કેમ રડો છો,બહેન?”સાવરણી વેચવાવાળી બહેને પ્રશ્ન કર્યો.

“બહેન, સૌ પહેલાં તો ઘરમાં આવ. તને રૂપિયા પચીસ નહીં સાવરણીના રૂપિયા ત્રીસ આપવાનું અને તને જમાડીને જ મોકલવાની વાત મારા દીકરાએ કરી છે.”

અને અરુણાબહેને કેયૂર સાથે થયેલી વાત માંડીને કરી ત્યારે સાવરણી વેચવાવાળીબહેન પણ રડી પડી અને સાવ સાચા અંતરના આશીર્વાદ આપતા બોલી:

“બહેન તમારા દીકરા જેવા સૌને દીકરા ભગવાન આપે અને તમારો દીકરો સો વર્ષનો થાય. ”