વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Category Archives: હાસ્યેન સમાપયેત- જોક્સ

( 999 ) ૧.પ્રેમ ચેપી હોય છે !……૨.ધન અને મનનો રણકાર…. બે બોધ કથાઓ

એક નેટ મિત્ર શ્રી પરેશ પટેલના ઇ-મેલમાં હિન્દીમાં એક સરસ બોધ કથા વાંચી જે મનને ગમી ગઈ.આ કથાનો ગુજરાતીમાં અનુવાદ કરીને વાચકો માટે નીચે પ્રસ્તુત છે.

૧.પ્રેમ ચેપી હોય છે !

શહેરના એક નાનકડા બજારમાં સંતરાં વેચતી એક ઘરડી સ્ત્રી પાસેથી એક યુવાન હમેશાં સંતરાં ખરીદતો હતો.સંતરાં ખરીદીને એની થેલીમાં નાખતા પહેલાં એમાંથી એક સંતરાની પેસીને સહેજ ચાખીને એ કહેતો “ડોશીમા,જુઓ આજે આ સંતરું ઓછું મીઠું છે “.

ઘરડી ડોશી એક પેસી ચાખતી અને સામી દલીલ કરતાં કહેતી ,”ના બાબા,સંતરું આટલું મીઠું તો છે ” .થોડું છોલેલા સંતરાને એ ઘરડી ડોશી પાસે છોડીને એ હસમુખો યુવાન બાકીનાં સંતરાં લઈને થેલી હલાવતો આગળ ચાલ્યો જતો.

આ યુવાન એની પત્ની સાથે જ સંતરાં ખરીદવા આવતો હતો.એક દિવસ એની પત્નીએ આશ્ચર્ય સાથે એના પતિને પૂછ્યું:” આ ડોશીમાનાં સંતરાં હંમેશાં મીઠાં જ હોય છે તો દરેક વખતે ચાખવાનું નાટક કેમ કરો છો એ મને નથી સમજાતું ?”

પતિએ મુખ પર સ્મિત સાથે એનું રહસ્ય પત્નીને જણાવતાં કહ્યું:” એ સાચું છે કે ડોશીમા હમેશાં મીઠાં સંતરાં જ વેચે છે,પણ પોતે એ સંતરાં ખાતી હોય એમ મને લાગતું નથી.આ રીતે હું એને એક સંતરું રોજ ખવડાવું છું એ મને ગમે છે .”

આ સંતરાં વેચતી ડોશીમાની બાજુમાં જ શાકભાજી વેચતી સ્ત્રી જે આ દ્રશ્ય જોતી હતી એણે એક વાર એને પૂછ્યું:” સંતરાં ખરીદવા આવતો પેલો જક્કી છોકરો રોજ ચાખ ચાખ કરે છે અને તું સંતરાં તોલે છે ત્યારે હું તારા ત્રાજવાને જોઉં છું તો તું હમેશાં એને એક બે સંતરાં જેટલું નમતું તોલીને આપે છે,એમ કેમ કરે છે ?”

ડોશીમાએ બાજુમાં શાકભાજી વેચતી એ સ્ત્રીને એનો જવાબ આપતાં કહ્યું :” એ છોકરાના મનની વાત હું બરાબર જાણી ગઈ છું.રોજ એ સંતરૂ ચાખે છે અને મુકીને જાય છે એ મને સંતરું ખવડાવવા માટે જ એમ કરે છે. એ સમજે છે કે હું એ સમજતી નથી.હું મારા માટેના એના પ્રેમને ઓળખી ગઈ છું.એના આ પ્રેમના લીધે જ એક મા ની માફક આપોઆપ મારાથી સંતરાં બાજુ ત્રાજવું નમી જાય છે.!

કહેવાય છે કે પ્રેમ ચેપી હોય છે . હંમેશાં પ્રેમ આપવાથી પ્રેમ મળતો હોય છે.!

૨.ધન અને મનનો રણકાર

નીચેની બોધ કથા એક મિત્રના ફેસ બુક પેજ ઉપરથી સાભાર પ્રસ્તુત છે.

ઘણા વર્ષો પછી બે મિત્રો રસ્તામાં મળી ગયા. ધનવાન મિત્રએ તેની આલીશાન ગાડી પાર્ક કરી અને ગરીબ મિત્રને કહ્યું:”ચાલ આ ગાર્ડનમાં થોડી વાર બેસીએ.”

ચાલતાં ચાલતાં ધનવાન મિત્રએ ગરીબ મિત્રને કહ્યું:”તારા અને મારામાં ઘણો ફર્ક રહી ગયો. હું અને તું સાથે જ ભણ્યા, મોટા થયા પણ હું ક્યાં પહોચ્યો અને તું ત્યાં જ રહી ગયો.”

ચાલતાં ચાલતાં ગરીબ મિત્ર અચાનક ઉભો રહી ગયો. ધનવાન મિત્રએ પૂછ્યું :” શું થયું ? ગરીબ મિત્રએ કહ્યું તેં કોઈ અવાજ સાંભળ્યો ?”

ધનવાન મિત્રએ પાછળ ફરીને જોયું અને પાંચનો સિક્કો ઉઠાવ્યો ને બોલ્યો:”આ તો મારા ખિસ્સામાંથી પડેલા પાંચના સિક્કાનો રણકાર હતો’

ગરીબ મિત્ર બાજુના એક કાંટાળા નાના છોડ તરફ ગયો, જેમાં એક પતંગિયું ફસાયું હતું જે બહાર નીકળવા પાંખો ફફડાવતું હતું.ગરીબ મિત્રએ તેને હળવેથી બહાર કાઢ્યું અને આકાશમાં મુકત કરી દીધું .

ધનવાન મિત્રએ આતુરતાથી પૂછ્યું:”તને પતંગિયાનો અવાજ કેવી રીતે સંભળાયો ?”

ગરીબ મિત્રએ નમ્રતાથી કહ્યું:”તારામાં અને મારામાં આજ ફર્ક રહી ગયો,તને ‘ધન’નો રણકાર સંભળાય છે અને મને ‘મન’નો રણકાર સંભળાય છે.”

Source: net

હાસ્યેન સમાપયેત …

ha-ha-ha-humour-2

ફોઈબા !

પત્નીએ પતિને ફોન કર્યો.
પત્ની: “શું કરો છો?”
પતિ: “ઓફિસમાં છું, બહુ બીઝી છું ,તું શું કરે છે ?”
પત્ની :” મેકડોનાલ્ડ રેસ્ટોરંટમાં તમારી પાછળના ટેબલ પર બાળકો સાથે બેઠી છું.બાળકો મને પૂછી રહ્યાં છે કે પપ્પાની સાથે કયાં ફોઈબા બેઠાં છે ?”

( મિત્રના વોટ્સ એપ મેસેજમાંથી સાભાર …)

(400 ) ‘સાસુ સાથેનો મારો પ્રથમ ઝઘડો’……….. લેખક- શ્રી દીનેશ પાંચાલ

રેશનલ વિચારોને ગુજરાતી લોક સમૂહ સમક્ષ અવાર નવાર રજુ કરતા મારા મિત્ર શ્રી ગોવિંદભાઈ મારુના બ્લોગ  અભિવ્યક્તીમાં પ્રસિદ્ધ થયેલ  શ્રી દીનેશ પાંચાલ લિખિત એક લેખ  ‘સાસુ સાથેનો મારો પ્રથમ ઝઘડો’ એમણે મને ઈ-મેલથી વાંચવા મોકલ્યો હતો .આ લેખ મને ગમી જતાં એને આજની પોસ્ટમાં મુક્યો છે .

આશા છે વિનોદ વિહારના વાચકોને પણ આ લેખ એટલો જ ગમશે .

સાહીત્ય અકાદમી’ અને ‘સાહીત્ય પરીષદ’ વગેરેનાં ઈનામો મેળવી ચુકેલા  શ્રી. દીનેશભાઈ પાંચાલ ગુજરાતનાં ઘણાં દૈનીકો અને સામયીકોમાં લખે છે એટલે એક સીદ્ધહસ્ત લેખક તરીકે ગુજરાતમાં જાણીતા છે.

તેઓનું તેરમું પુસ્તક ‘હૈયાંનો હસ્તમેળાપ’ ગુર્જર ગ્રંથરત્ન કાર્યાલય તરફથી તાંજેતરમાં પ્રકાશીત થયું છે. આ પુસ્તક દરેક સાસરે જતી નવોઢા માટે ‘ગાઈડ’ની ગરજ સારે એવું છે .

સમસ્યાઓ સાથે ઉકેલનું વાસ્તવીક શબ્દચીત્રણ ‘હૈયાંનો હસ્તમેળાપ’ પુસ્તકમાં રજુ કર્યું છે.

આ પોસ્ટમાં મુકેલ ‘સાસુ સાથેનો મારો પ્રથમ ઝઘડો’ લેખ આ પુસ્તકમાંથી લેવામાં આવ્યો છે  જે ભારે લોક ચાહના મેળવી રહ્યો છે .

આપણા સમાજમાં સાસુ અને વહુના સબંધોમાં ભરતી ઓટ આવ્યાં કરે છે અને કોઈવાર ઝગડા થયાના પણ બનાવો  બનતા હોય છે .સાસુ – વહુ વચ્ચે  નાના મોટા ઝગડા થાય એ નવાઈ નથી . પરંતુ જો સાસુ-વહુ બંને સુશિક્ષિત હોય અને સમજદારીનુ  પ્રમાણ વધુ  હોય તો  આવા ઝગડા થવાની સંભાવના બહુ જ ઘટી જાય છે . આજે એવી ઘણી સમજુ સાસુઓ છે જે વહુને એક દીકરીની જેમ ગણે છે .

સાસુ અને વહુના સબંધોમાં પતિની સ્થિતિ સુડી વચ્ચે સોપારી જેવી થતી હોય છે .

આ લેખમાં લેખકે પોતાની અનુભવી કલમ દ્વારા આજના સમયને અનુરુપ મનોજ અને માયાના દામ્પત્ય જીવનમાં છાસવારે થતા મતભેદો અને મનમુટાવ વગેરેની કથા વર્ણવી છે અને એના  ઉકેલ પણ અત્યન્ત સહજ રીતે બતાવ્યા છે.

એક ખુબ ભણેલી ઈન્ટલેક્ચ્યુઅલ એવી કૉલેજની લેક્ચરર (માયા) એના દામ્પત્યજીવનની તમામ સમસ્યાઓમાંથી કેવી સુઝબુઝથી માર્ગ કાઢે છે તેનું તેમણે રૅશનલ દૃષ્ટીકોણથી નીરુપણ કર્યું છે.

 આ વાર્તામાં આવતી વહુ  માયા એની આવડત અને સમજણથી સાસુ-વહુના સંબંધોને સુધારવાનો જે રસ્તો અખત્યાર કરે છે ઉદાહરણીય છે . 

આ લેખના લેખક શ્રી દીનેશ પાંચાલ, મિત્ર બ્લોગર શ્રી ગોવિંદભાઈ મારુ અને આ લેખ માટે ઈ-મેલથી ધ્યાન દોરનાર શ્રી ઉત્તમભાઈ ગજ્જરનો પણ હું ખુબ આભારી છું .

વિનોદ પટેલ

————————————————–

haiyaano-hastamelap-1

સાસુ સાથેનો મારો પ્રથમ ઝઘડો…..લેખક- શ્રી દીનેશ પાંચાલ

પુરુષપ્રધાન સમાજમાં સ્ત્રીઓના શોષણની ઘટના નવી નથી. જો કે કેટલાક પુરુષો કહે છે :

‘શું સ્ત્રીઓ પુરુષોનું શોષણ નથી કરતી ? કેટલીક સ્ત્રીઓ પુરુષો પર હાથ પણ ઉપાડે છે.’

કેટલીક સ્ત્રીઓ એવી જાગીરદાર પ્રકૃતીની હોય છે કે તેમનું ચાલે તો તેઓ પુરુષોને હુકમ કરે :

‘મારે બાળક જોઈએ છે; પણ પ્રસુતી જોઈતી નથી, માટે તું પ્રેગ્નન્ટ બન અને મને બાળક આપ !

’ કેટલીક સ્ત્રીઓ પતી સહીત ઘરના તમામ સભ્યો પર સરકસના રીંગમાસ્ટરની જેમ હુકમ ચલાવે છે,

જે કારણે સાસુ–વહુ વચ્ચે સતત તંગદીલી રહે છે.’

પ્રસીદ્ધ ટીવી ચેનલના મૅનેજરે ફોન પર ઈન્ટરવ્યુ માટેનો સમય માગ્યો ત્યારે માયાએ તે આપ્યો ખરો,

પણ રીસીવર મુકતાં એણે હસીને મંગળાબહેનને કહ્યું :

 ‘મમ્મીજી, લો હવે રહી–રહીને ટીવીવાળા જાગ્યા. કહે છે, ઈન્ટરવ્યુ લેવો છે !’

મંગળાબહેને કહ્યું : ‘વહુબેટા, ઈન્ટરવ્યુ આપવામાં વાંધો નથી; પણ પછી થાય છે એવું કે ફોન બહુ આવે છે.

એથી સતત રોકાયેલાં રહેવું પડે છે. તું ટીવીવાળાને કહેજે કે આપણો ફોન જાહેર ન કરે !’

‘મમ્મીજી, સાચું કહું મને તો ફોન પર લોકો જોડે વાતો કરવાની મજા આવે છે.’

‘પણ વહુબેટા, દીવસો સુધી આપણા અંગત જીવન પર લોકોની જીજ્ઞાસા હાવી થઈ જાય તેનું શું ?

લોકો પુછે છે : તમે સાસુ–વહુ મન્દીરે પણ સાથે જાઓ છો ?’…………………

આગળ આ આખો લેખ રસસ્પદ લેખ શ્રી ગોવિંદભાઈ મારુના બ્લોગ

અભિવ્યક્તિની આ લીંક ઉપર જઈને વાંચો .

————————————————————————————————

હાસ્યેન સમાપયેત -થોડીસી રમુજ 

ઉપર સાસુ -વહુ સંબંધોને રજુ કરતો લેખ વાંચ્યા પછી અગાઉ એક પોસ્ટમાં પણ 

મુકેલો નીચેનો સાસુ વહુનો એક કાવ્યમય રમુજી સંવાદ વાંચવાની પણ મજા લઇ લો .

Photo courtesy- Google images

Photo courtesy- Google images

એક સાસુ-વહુનો રમુજી સંવાદ

એક આધુનિક વહું એની સાસુમાને શું કહે છે !

 

  ના કરો સાસુમા, દીકરો દીકરો

હવે તો એ હસબંડ મારો છે ..!

જ્યારે પહેરતો હતો બાબા-શુટ 

ત્યારે એ ગુડ્ડુ તમારો હતો 

હવે તો  પહેરે છે ત્રણ-પીસ શુટ

હવે તો એ ડાર્લિંગ  મારો છે ..!

જ્યારે  પીતો હતો બોટલમાં દૂધ

ત્યારે એ ગગો તમારો હતો 

હવે તો પીએ છે ગ્લાસમાં જ્યુસ

હવે તો  એ મિસ્ટર મારો છે ..!

જ્યારે લખતો હતો એ એ.બી.સી.

ત્યારે નાનકો એ તમારો હતો .

હવે તો કરે  એસ.એમ.એસ.

હવે તો જાનું મારો છે

જ્યારે ખાતો’તો ચોકલેટ આઈસ્ક્રીમ ,

ત્યારે વાવલો તમારો તમારો હતો .

હવે તો ખાય છે પીઝા પાસ્તા

હવે તો હબી એ મારો છે

જ્યારે જતો તો સ્કુલ-હાઈસ્કુલ

ત્યારે એ બાબલો તમારો હતો

હવે તો જાય છે એ ઓફિસમાં

હવે તો ઓફિસર મારો છે

જ્યારે એ માગતો પોકેટ-મની  

ત્યારે લાડલો તમારો હતો

હવે લાવે છે એ લાખો રૂપિયા

અત્યારે એ એ.ટી.એમ. મારું છે  

માટે, ના કરો સાસુમા દીકરા દીકરા

હવે તો હસબંડ મારો છે … મારો છે !

( હિન્દીમાંથી ભાવાનુવાદ- વિનોદ પટેલ )

 

( 389 ) જીવન – જિંદગી વિશે પ્રેરક અવતરણો -મુક્તકો ( મારી નોધપોથીમાંથી )

આપણે હર પળ જે જીવી રહ્યા છીએ એનું નામ જીવન-જિંદગી. આ વિષય ઉપર ઘણું લખાયું છે અને વક્તાઓના મુખે ઘણું કહેવાયું પણ છે .

આજની પોસ્ટમાં મારી નોધપોથીમાં ટપકાવેલાં મને ગમી ગયેલાં નામી-અનામી લેખકોનાં જીવન-જિંદગી ઉપરનાં કેટલાંક વિચારવાં ગમે એવાં પ્રેરક અવતરણો -મુક્તકો પ્રસ્તુત કર્યાં છે .

જે અવતરણો/મુક્તકોના કર્તાનાં નામ જ્ઞાત છે એમનાં નામ સાભાર જણાવ્યાં છે ,  નામ નથી એ સૌ અજ્ઞાત લેખકોનો પણ આભારી છું .

આજની પોસ્ટના અનુંસંધાનમાં ,અગાઉ મારા ૭૮મા જન્મ દિવસની વિનોદ

વિહારની પોસ્ટ નંબર 379 માં જીવન અંગેના મારા મનોવિચાર રજુ કર્યાં છે

એને આ લીંક ઉપર ક્લિક કરીને વાંચી શકાશે .  

વિનોદ પટેલ

————————————-

જીવન – જિંદગી વિશેના નામી -અનામી લેખકોના

પ્રેરક અવતરણો -મુક્તકો  ( મારી નોધપોથીમાંથી )

ગમતાનો કરીએ ગુલાલ …

Whai is life -1

–“જીંદગી ઝિંદાદીલી કા નામ હૈ , મુર્દાદીલ ક્યા ખાક જીયા કરતે હૈ ?”

 

-“જિંદગીમાં હસો, હસાવી લ્યો,

બે ઘડી સ્નેહમાં વિતાવી લ્યો;

શી ખબર કાલ મળ્યા કે ન મળ્યા,

આજ ને પ્રેમથી વધાવી લ્યો.”

–જીવનને જો તમે ચાહતા હો તો સમય ગુમાવશો નહી,

કારણ કે જીવન સમયનું જ બનેલું છે.

— જીવનમાં એટલી બધી ભૂલો ના કરવી કે પેન્સિલ પહેલાં જ રબર ઘસાઈ જાય !

 

–હું કોણ છું ?  

પડાઘાતી એક શબ્દની અણબૂઝ વાત છુ,

ભણકાર કહી રહ્યા છે હજી હું હયાત છું..

ઇશ્વર નથી કે શબ્દથી જકડી શકો મને,

નીર્મોહી શૂન્ય છું, અને તે પણ અજાત છું…

 “શુન્ય

–કોઈ હસી ગયો અને કોઈ રડી ગયો

કોઈ પડી ગયો અને કોઈ ચડી ગયો

થૈ આંખ બન્ધ ઓઢ્યું કફન એટલે થયું

નાટક હતું મઝાનું ને પડદો પડી ગયો

-શેખાદમ આબુવાલા

 

— આપણી ઉંમરની પાછળ, આપણી હસ્તીની પાછળ કાળ ઊભો જ હોય છે,

પરંતુ આપણે તેને જોઈ શકતા નથી. (સંસ્કૃત શ્ર્લોક)

–પગમાં દોરી ગૂંચવાઈ હોય ત્યારે કૂદાકૂદ કરવાને બદલે શાંતિથી ઊભા

રહેવું જોઈએ. જીવનમાં પણ સમસ્યાઓ ઊભી થાય ત્યારે શાંતિ,

સમતા અને શ્રદ્ધાના આસન પર બેસતાં આવડે તો જ જલ્દી ઉકેલ મળે …

– રવીન્દ્રનાથ ટાગોર …

–“અમારી જિંદગીનો આ સરળ સીધો પરિચય છે,

રુદનમાં વાસ્તવિકતા છે ને હસવામાં અભિનય છે.

– સૈફ પાલનપુરી

–“મારું સઘળું છે – માની જીવનને સ્વીકારીશ :

મારું કાંઇ જ નથી – માની મૃત્યુ માટે તૈયાર રહીશ. “

–જિંદગી મળવી એ નસીબ ની વાત છે,

મૃત્યુ મળવું એ સમય ની વાત છે,

પણ મૃત્યુ પછી પણ કોઈ ના હૃદય માં જીવતા રેહવું,

એ જિંદગી માં કરેલા કર્મ ની વાત છે…

કોઈ માણસ એમ કહે કે એણે કદી ભૂલ કરી નથી, તો ચોક્કસ

માનજો કે એણે જાતે કદી કોઈ કામ કર્યું નથી.- થોમસ હકસલી …

Life is an opportunity. Benefit from it!

Life is a beauty. Admire it!

Life is a dream. Realize it!

Life is a challenge. meet it!

Life is a duty. complete it!

Life is a game. Play it!

Life is a promise. fulfill it!

Life is a sorrow.overcome it!

Life is a song. sing it!

Life is a struggle. Accept it!

Life is tragedy. Confront it!

Life is an adventure. Dare it!

Life is a luck. Make it!

Life is life. Fight for it!

LIFE IS BEAUTIFUL. LIVE IT!!!

Always try to take extra care of 3 things in your life  

1. Trust  

2. Promise  

3. Relation  

Because they don’t make noise when they break. 

What is life -2

હાસ્યેન સમાપયેત- વિનોદી ટુચકા- જોક્સ

HA..HA,..HAA...

 ગાંધીજીની યાદ

 ગાંધીજીએ એક ગરીબ માણસને કોર્ટના કેસમાં બચાવ્યો.

 કેસ પત્યા પછી ગરીબ બોલ્યો ”બાપુ, જ્યારે તમે નહિ હો ત્યારે

અમારા જેવાને કોણ બચાવશે ?’

બાપુએ રહસ્યમય સ્મિત કરીને કહ્યું ”મારા ફોટાવાળી નોટો !”

( 388 ) મારું હૃદય ઊછળી પડે છે – વિલિયમ વર્ડ્ઝવર્થ (અનુ. વિવેક મનહર ટેલર)

જગ વિખ્યાત અંગ્રેજી કવિ વિલિયમ વર્ડ્ઝવર્થનું એક સુંદર ભાવવાહી કાવ્ય

અને એનો એવો જ સાર્થક અનુવાદ, આપણા જાણીતા કવિ

શ્રી વિવેક મનહર ટેલરની કલમે – પછી શું બાકી રહે !

લયસ્તરો  ના સૌજન્યથી એનો આસ્વાદ પણ આપને જરૂર ગમશે

શ્રી જીગ્નેશ અધ્વર્યુ અને લયસ્તરોનો ખુબ આભાર .

વિનોદ પટેલ

—————————————————

બે ચાર શ્વાસ લઈને જે બાળક મરી ગયું,

એની કને ખુદાની કોઈ બાતમી હતી.

સૈફ પાલનપુરી

————————————

મારું હૃદય ઊછળી પડે છે – વિલિયમ વર્ડ્ઝવર્થ (અનુ. વિવેક મનહર ટેલર)

મારું હૃદય ઊછળી પડે છે જ્યારે હું જોઉં છું

આકાશમાં એક ઇન્દ્રધનુષ :

એમ જ હતું મારું જીવન શરૂ થયું ત્યારે પણ,

એમ જ છે જ્યારે હું હાલ પુરુષ છું:

એમ જ રહે જ્યારે હું ઘરડો થાઉં ત્યારે,

કે મરી જાઉં તો પણ !

બાળક એ પુરુષનો પિતા છે;

અને હું ઇચ્છું છું કે મારા દિવસો સંપૃક્ત રહે

એક-મેક સાથે કુદરતી ધર્મનિષ્ઠાથી.

-વિલિયમ વર્ડ્ઝવર્થ (અનુ. વિવેક મનહર ટેલર)

———————————-

MY heart leaps up when I behold  

A rainbow in the sky:

So was it when my life began,  

So is it now I am a man,

So be it when I shall grow old    

Or let me die!

The Child is father of the Man:

And I could wish my days to be

Bound each to each by natural piety

–  William Wordsworth

——————————

આસ્વાદ 

નાનપણમાં મેઘધનુષ્યને જોઈને હૃદય જે રીતે હર્ષવિભોર બની જતું એ જ રીતે પુખ્તવયે પણ અનુભવાતું જોઈ કવિ ઇચ્છે છે કે આ આનંદની છોળ ઘડપણ સુધી, ના, ના ! મૃત્યુપર્યંત આમ જ અનુભવાતી રહે.

The Child is father of the Man – આ વિધાન વિશ્વના સહુથી વધુ quote થયેલ વિધાનોમાંનું એક છે. બાળક એ પુરુષનો પિતા છે એવું અવળું વિધાન કરી કવિ કહે છે કે બાળપણના સંસ્કરણો જ મોટપણને આકાર આપે છે. અને એ નાતે બાળક જ માણસનો પિતા છે.

માત્ર નવ લીટીની આ નાનકી કવિતા ઉઘાડવાની ખરી ચાવી આ વિધાન ઉપરાંત natural piety શબ્દપ્રયોગમાં છે. આમ એનો અર્થ કુદરતી ધર્મનિષ્ઠા થાય છે પણ અહીં પૈતૃકસંબંધની વાત હોવાનું ફલિત થાય છે… પણ એનો અનુવાદ શો કરવો?

 

આભાર -સૌજન્ય-  લયસ્તરો  ,વિવેક મનહર ટેલર

——————————–

હાસ્યેન સમાપયેત- વિનોદી ટુચકા- જોક્સ

HA..HA,..HAA...

આશ્વાસન !

લડાઈમાં પુત્ર ગુમાવનાર પિતાને ત્યાં એક ભાઈ ખરખરો કરવા માટે જઈ ચડ્યા .

છોકરાના પિતાને એમણે પૂછ્યું ” તમારા પુત્રને ગોળી ક્યાં વાગેલી ?”

પિતા કહે ” બરાબર કપાળની વચ્ચે ….”

પેલા ભાઈએ પિતાને આશ્વાસન આપતાં કહ્યું :” ભગવાનનો

પાડ માંનો કે એની આંખો તો બચી ગઈ !”

(387 ) ભારત દેશ અને ભ્રષ્ટાચાર – એક સિક્કાની બે બાજુ

૨૬ મી જાન્યુઆરી ૨૦૧૪ ના દિવસે ભારતે એનો ૬૫મો ગણતન્ત્ર દિવસ  વર્ષોથી  ઉજવાય છે એ હમ્મેશની પ્રણાલી પ્રમાણે ઉજવાયો .

રાષ્ટ્ર ગીત ,જન ગણ મન અધિનાયક અને વંદે માતરમ તથા સારે જહાં  સે અચ્છા હિન્દુસ્તાં હમારા જેવાં રાષ્ટ્ર ગીતો ગવાયાં તથા રાષ્ટ્ર ધ્વજ ને  યોગ્ય રીતે સલામી અપાઈ .

64 વર્ષ અગાઉ ,૨૬ મી જાન્યુઆરીના દિવસે ભારત એના બંધારણને અમલી બનાવીને  નવી આશાઓ અને આકાંક્ષાઓ સાથે એક પ્રજાસત્તાક રાષ્ટ્ર બન્યું હતું  .

૬૬ વર્ષ પહેલાં મહાત્મા ગાંધી અને રવીન્દ્રનાથ ટાગોરે સ્વતંત્ર ભારત માટે જે કલ્પનાઓ કરી હતી એ પ્રાપ્ત કરવામાં દેશ બિલકુલ નિષ્ફળ ગયો છે .

આટલાં વરસો પછી પણ આ બે દેશ નેતાઓનું  સુફલામ ,સુજલામ દેશનું જે સ્વપ્ન હતું એ માટે કશું નક્કર પરિણામ મળ્યું નથી .

સુફલામ દેશનાં ફળો જો કોઈને ચાખવા મળ્યાં હોય તો એ લાંચિયા રાજકર્તાઓને જેઓએ દેશની સામાન્ય પ્રજાની -આમ આદમીની -ચિંતા કરવાને બદલે પોતાના ખિસ્સાં ભરવાની ચિંતા કરી છે .

સન્મિત્ર શ્રી સુરેશભાઈ જાનીએ શ્રી નરેન્દ્ર મોદી અંગેની એક પોસ્ટની એમની  કોમેન્ટમાં એમનો સચોટ પ્રતિભાવ આપતાં સરસ કહ્યું છે કે —

 ” વી ગેટ ધ રુલર્સ વી ડીઝર્વ. આઝાદી પછી સમાજના એકે એકે સ્તરના લોકોને તાબડતોબ સીડી પર ઉપર ચઢી જવું હતું. એ વખતની સાવ સામાન્ય સ્થિતીમાં જીવતા આપણા સૌનાં જીવન ધોરણ ઉંચાં આવી ગયાં. એ જ એકમાત્ર લક્ષ્ય હતું , એટલે આપણે મૂલ્યોને તિલાંજલી આપી.જવાબદાર આપણે સૌ છીએ. જ્યાં સુધી ૩૦% લોકો મૂલ્યો માટે જાગૃત નહીં થાય – કમ વોટ મે – ત્યાં સુધી કોઈ ન.મો. દેશને સુધારી નહીં શકે. ન.મો. ના ગુજરાતમાં, એમની આંખ નીચે જે ભ્રષ્ટાચાર વ્યાપક છે – એ એમના મોહક પ્રચારમાં દબાઈ ગયો છે.”

પૂજ્ય મહાત્મા ગાંધીજીએ એક વખત જે નીચેનાં સાત મહાપાતકો ગણાવેલાં એમાં કેટલું સત્ય છે !

૧. કાર્ય વગરની કમાણી  

૨. વિવેક વગરનું સુખ  

૩ ચારિત્ર્ય વગરનું જ્ઞાન  

૪. નીતિ વગરનો વહેવાર  

૫. માનવતા વગરનું વિજ્ઞાન  

૬. ત્યાગ વગરનો ધર્મ અને  

૭. મૂલ્યો વગરનું રાજકારણ.

વિનોદ વિહાર બ્લોગની શરૂઆત કરી એ સપ્ટેમબર ૨૦૧૧ માં જ મેં “ભારતમાં વકરી રહેલો ભ્રષ્ટાચાર, ભૂલાતાં જતાં ગાંધી મૂલ્યો” નામનો મારો એક લેખ અને એક કાવ્ય પોસ્ટ કરેલ એને અહીં વાંચો . 

 હમણાં મેં એક હિન્દી મુવી જોયું એમાં એનું એક પાત્ર કહે છે ” યે ભારત દેશમે પોપ્યુલેશન , પોલ્યુશન ઓર કરપ્શન કા પ્રશ્ન કભી ખતમ હોને વાલે નહી નહી હૈ “

સ્વતંત્રતા પ્રાપ્ત કર્યાં પછી ભારતમાં ભ્રષ્ટાચાર ખુબ જ ફૂલ્યો અને ફાલ્યો છે અને એનાં મૂળ ખુબ જ ઊંડાં ગયાં છે . ભારતમાંથી ભ્રષ્ટાચાર કદી નાબુદ થશે ખરો ? આ એક પાયાનો પ્રશ્ન છે .

આશા રાખીએ કે દેશને સરદાર પટેલ જેવો કોઈ લોખંડી કાર્ય શક્તિ ધરાવતો  નેક દિલ લોક સેવક નેતા મળી આવશે અને દેશની હાલની કંગાળ પરિસ્થિતિમાં કઈક સુધારો લાવી શકશે .

વિનોદ પટેલ

——————————————————–

ભારતમાં ભ્રષ્ટાચારના ઉકળતા ચરુ જેવા આ પ્રશ્ન અંગે મારા એક નેટ મિત્ર શ્રી યોગેશ કણકીયાએ એક ટૂંકો પણ સચોટ સચિત્ર  કટાક્ષ અને રમુજી લેખ અંગ્રેજીમાં ઈ-મેલથી મોકલ્યો છે એને એમના આભાર સાથે ભારતના ભ્રષ્ટાચારી નેતાઓને અર્પણ છે . 

અંગ્રેજીમાંથી ગુજરાતીમાં ભાષાંતર કરીને આ રમુજી ટુચકા જેવી નીચેની કટાક્ષિકા વાંચીને હસવું પણ આવશે અને એનો અંત વાંચીને કદાચ રડવાનું પણ મન કરશે !

 

હાસ્યેન સમાપયેત – એક રમુજી કટાક્ષિકા

 HA..HA,..HAA...

એક વખત ત્રણ વૃદ્ધ જનો ભગવાનને મળવા ગયા . Corru- 1-Amerikn

પહેલો વૃદ્ધ જન જે અમેરિકન હતો એણે ભગવાનને પૂછ્યું ”

“મારા દેશ અમેરિકામાં જે હાલ મંદી ચાલે છે એમાંથી

દેશ ક્યારે મુક્ત થશે ?” 

જવાબમાં ભગવાને કહ્યું ” ૧૦૦ વર્ષ લાગશે .”

આ સાંભળીને આ અમેરિકન ધ્રુસકે  ને ધ્રુસકે રડતાં

રડતાં કહેવા લાગ્યો :

” આ શુભ દિવસ જોવા માટે હું જીવતો નહી હોઉં ,

મૃત્યું પામ્યો હોઈશ .”      

Corr- Russian

બીજો વુધ્ધ જન જે એક રશિયન હતો એણે

ભગવાનને પૂછ્યું :

” મારો દેશ રશિયા ક્યારે સમૃદ્ધ થઇ શકશે ?”

ભગવાને જવાબ આપ્યો :

” વત્સ, પચાસ વર્ષ લાગશે .”

આ સાંભળીને આ રશિયન પણ ખુબ જ રડવા

લાગ્યો અને કહેવા લાગ્યો :

” હું પણ આ દિવસ જોવા માટે જીવતો નહીં હોઉં .”

Corru- Indian -Amte

ત્યારબાદ ,છેવટે વારો આવ્યો આપણા ભારતીય વૃદ્ધ

મહાશય ( અન્ના હજારે ) નો .

એમણે ભગવાનને આજીજીપૂર્વક પૂછ્યું :

” પ્રભુ, મારો ભારત દેશ ભ્રષ્ટાચારમાંથી

ક્યારે મુક્ત થશે  ?

 આ સાંભળીને ભગવાને રડવાનું શરુ કર્યું અને

રડતાં રડતાં કહે:

” કમનશીબે એ મંગલ દિવસ  જોવા માટે

હું જીવતો નહી હોઉં  ! ”

(379 ) મારા ૭૮મા જન્મ દિવસે જીવન વિષે થોડુંક ચિંતન -મનન

મારો યુવાવસ્થાનો ફોટો- 1967    ………                       મારો હાલનો ફોટો -2014

સદા વહી રહેલા જીવન પ્રવાહની આ અજબ કમાલ છે

વૃધ્ધાવસ્થામાં ચહેરાનો નકશો કેટલો બદલાઈ જાય છે !

૧૫મી જાન્યુઆરી, ૨૦૧૪ એટલે મારો ૭૮ મો જન્મ દિવસ. ઉતરાયણ પછીનો વાસી ઉતરાયણનો પણ દિવસ . મકરસંક્રાંતિના પતંગોત્સવનો આનંદ અને જન્મ દિવસ- કેવો સુંદર સુમેળ !

મારી ભાતીગર જીવન યાત્રાનાં ૭૭ વર્ષ પુરાં કરીને ૭૮ મા વર્ષમાં જ્યારે હું આજે પ્રવેશ કરી રહ્યો છું ત્યારે મારા મનમાં રમતા જીવન અંગેના કેટલાક વિચાર મંથનોને શબ્દ રૂપે આજની પોસ્ટમાં રજુ કરું છું.

સમય સમયનું કામ કર્યે જાય છે . દર વર્ષે ઉંમરના સરવાળામાં એક વર્ષ ઉમેરાતું જાય છે એની સાથે નિયતિએ જે આવરદા નક્કી કર્યો હશે એમાંથી એક વર્ષ ઓછું પણ થાય છે ! જીતની બઢતી હૈ યહ જિંદગી ઇતની હી કમ હોતી હૈ જિંદગી !

મારી જિંદગીના આ તબક્કે જ્યારે હું ભૂતકાળ તરફ નજર દોડાવું છું , જીવનના ચિત્રપટ ની ટેઇપને રી-વાઈન્ડ કરું છું, ત્યારે જીવનમાં જુદા જુદા તબક્કે અનુભવેલ ધૂપ અને છાંવ ના કેટલા ય પ્રસંગો નજરે દેખાય છે .

મારા જીવનમાં આવેલી દરેક કસોટીનો કાળ વટાવ્યા પછી મનોબળ મજબુત થતું ગયું છે અને નવા નવા અનુભવો મેળવતી જિંદગીની રફતાર આનંદ પૂર્વક ચાલતી રહી છે .

જીવનમાં સંઘર્ષ અને પડકારોનો સામનો કરવામાંથી નવી શક્તિ પ્રાપ્ત થતી હોય છે .પડકારો સામે હારી જવું એટલે જીવનમાં નિરાશાને આમંત્રણ આપવા બરાબર છે .નિરાશા માણસને અંદરથી ખોખલો બનાવી દે છે .

મને અનુભવે સમજાયું છે કે ગમે એવા વિપરીત સંજોગો હોય પણ મજબુત મનોબળ અને આંતરિક હિમ્મત એજ એના પર સવાર થવા માટેનો એક માત્ર ઉપાય છે .

જીવનમાં આપણને મુંઝવી નાખે એવી પરિસ્થિતિઓ અને પીડાઓ સહન કરવાની આવે એવા પ્રસંગોએ કવિ રાજેન્દ્ર શાહની આ પંક્તિઓ યાદ કરવા જેવી છે .

આપણાં દુઃખનું કેટલું જોર?

નાની એવી જાતક વાતનો નહીં મચાવીએ શોર!

નિબિડ રાતનાં કાજળ પાછળ પ્રગટે અરુણ ભોર…

જીવનનું ગણિત તો બધાજ ગણતા હોય છે પણ જીવનના ગણિતના દાખલાનો જવાબ બધાનો એક સરખો નથી હોતો . પોતાની આવડત અને બુદ્ધિ પ્રમાણે સૌ દાખલાનો  સાચો જવાબ મેળવવાનો પ્રયત્ન કરતા હોય છે .

જીવનનો દાખલો એ રીતે ગણવો જોઈએ કે જેથી મરણનો જવાબ સાચો આવે !

જીવન પ્રત્યે સકારાત્મક દ્રષ્ટિ જરૂરી હોય છે . નકારત્મક વિચાર કરનાર કહેશે આ જિંદગી તો ચાર દિનની ચાંદની છે તો સકારત્મક વિચાર કરનાર કહેશે કે ભલે ચાર દિનની છે પણ ચાંદની તો છે !

માણસ કેટલું જીવ્યો એ મહત્વનું નથી પણ એ કેવું જીવ્યો એ મહત્વનું છે .કોઈએ સાચું કહ્યું છે કે આપણે જીવનમાં વર્ષો ઉમેરવાના નથી પણ વર્ષોમાં જીવન ઉમેરવાનું છે .

દરેક મનુષ્ય જન્મથી જ એના પોતાના આગવા ગુણો અને શક્તિઓ લઈને જન્મ્યો હોય છે અને જીવન દરમ્યાન એમાં એની જીવવાની રીત પ્રમાણે એમાં વધારો કે ઘટાડો થતો રહે છે .

એક વ્યક્તિની બીજી વ્યક્તિ સાથે સરખામણી થઇ શકતી નથી અને એ કરવી પણ ઠીક પણ નથી .દરેક મનુષ્યના જીવનનું ધ્યેય જ્ઞાનની પ્રાપ્તિ હોય છે . અને આ જ્ઞાનની ખોજ બહારથી નહીં પણ આપણી અંદરથી કરવાની હોય છે .આપણે આપણા આત્માની ખોજના ગુરુ બનવાનું છે .

જન્મ, બાળપણ ,તરુણાવસ્થા, યુવાવસ્થા ,પ્રૌઢાવસ્થા , વૃધ્ધાવસ્થા અને મૃત્યું એ જીવનના સાત મુખ્ય પડાવો છે .

જિંદગીની મુસાફરી માટે આપણી આ શરીર અને આત્માની ગાડી જન્મ નામના સ્ટેશનેથી ઉપડે છે અને ઉંમરના જુદા જુદા તબક્કે વિવિધ અનુભવો કરાવતી છેવટે મૃત્યુના અંતિમ સ્ટેશને જઈને અટકી જાય છે .

આપણને આખી જિંદગીમાં જે નથી સમજાતું તે ઘણીવાર જીવનની ઢળતી સંધ્યાએ સમજાતું હોય છે અને જિંદગી ખરેખર શું છે એ ખરેખર સમજાય છે ત્યારે ઘણું માંડું થઇ ગયું હોય છે .

સમજીને પહેલેથી જો પાળ બાંધી હોય તો આ જીવન મુસાફરી અને એનો અંત સુખરૂપ બને છે . કવિવર રવીન્દ્રનાથ ટાગોરે સરસ કહ્યું છે કે ” સાજ સજાવવામાં અને સૂર મેળવવામાં જ મારો બધો સમય વીતી ગયો ,જેથી જે જીવન સંગીત હું ગાવા માટે આવેલો તે તો વણ ગાયું જ રહી ગયું !”

આપણી આ જિંદગી નદીના વહેતા વહેણ જેવી છે .રસ્તામાં આવતા અવરોધો નદીને ડરાવતા નથી .આ નદી વચ્ચે આવતા અવરોધોને એક બાજુ કરીને એમાંથી પોતાનો માર્ગ કરીને આગળ વધતી રહે છે .એનું અંતિમ લક્ષ્ય એના જન્મદાતા સમુદ્રને મળવાનું હોય છે .સમુદ્ર નજીક આવતો જાય એમ એના વહેણ ઠાવકાં અને શાંતિથી વીશાળ પટમાં ખળ ખળ વહેતાં હોય છે.

આપણે પણ આ નદીમાંના પાણીના બુંદ જેવા છીએ પણ જ્યારે બુંદ સાગરને જઈને મળે છે ત્યારે બુંદ એક મહાસાગરનું રૂપ ધારણ કરી લે છે .

” જલમેં કુંભ, કુંભમેં જલ હૈ , બાહર -ભીતર પાની

ફૂટા કુંભ ,જલ જલ હી સમાયા , યહ તથ કહા ગિયાની.”

એક અજ્ઞાત કવિના હિન્દી કાવ્યની પ્રેરક ક્ન્ડીકાનો મેં કરેલ ગુજરાતી અનુવાદ અહીં આપું છું .

ઘડી દર ઘડી એનાં રૂપ બદલી રહી છે આ જિંદગી

કોઈક સમયે છાંય તો કોઈક સમયે તાપ છે જિંદગી

દરેક પ્રાપ્ત પળને મન ભરીને જીવીલો આ જિંદગીમાં

કેમકે આવો સમય કદાચ કાલે આવે કે ન પણ આવે !

પરમ કૃપાળુ પરમાત્મા પ્રત્યે મને અપાર શ્રધા છે.મને હંમેશા એમ લાગ્યા કર્યું છે કે જ્યારે જ્યારે મારા જીવનમાં કોઈ કસોટીનો પ્રસંગ આવ્યો,જ્યારે હિમ્મત હારીને બેસી ગયો એવા વખતે કોઈ અદ્રશ્ય દિવ્ય શક્તિએ હિમ્મત આપીને મને બેઠો કરી મારો માર્ગ સરળ બનાવ્યો છે અને હાલ પણ એની કૃપાની અનુભૂતિ કરી રહ્યો છું ..આ અંગે મારી આ રચના અત્રે પ્રસ્તુત કરું છું .

શ્રધ્ધા !

જીવનમાં એવું કોઈ કામ કે એવો કોઈ પ્રશ્ન એવો કઠિન નથી

જેને હું ને મારો ભગવાન ભેગા મળીને ઉકેલી ના શકીએ .

ભગવાનની કૃપા અને મનમાં જો હોય પુરુષાર્થની ભાવના

ગમે એવું મુશ્કેલ કામ સરળ બની જાય ,એમાં નવાઈ ના !

ભગવાનની પ્રાર્થના મન મંદિરને સ્વચ્છ રાખે છે ,મનને મજબુત બનાવે છે . પ્રભુ સાથેનો અંતરનો સંવાદ અર્જુનની જેમ પ્રભુ સાથે સખા ભાવની અનુભૂતિ કરાવે છે .

God is never more than a prayer away,
He guides me safely day by day,
No matter how smooth or rough this day,
God is with me each step of the way.

આજ ભલેને તારી હોડી
મજલ કાપતી થોડી થોડી,
યત્ન હશે તો વહેલી મોડી,
એ જ ઊતારશે પાર,
ખલાસી! માર હલેસાં માર.
– ગની દહીંવાલા

અંતમાં , આજ દીન સુધીની મારી જીવન સફરને સહ્ય અને આહલાદક બનાવનાર તથા અમેરિકામાં નિવૃતિના જીવન સંધ્યાના આ સોનેરી કાળને રસિક અને આનંદમય બનાવવામાં અગત્યનો ફાળો આપનાર મારાં સંતાનો ,ભાઈઓ ,બહેનો ,અન્ય કુટુંબીજનો,મુરબ્બીઓ, અને મિત્રો,બ્લોગર મિત્રો સહીત, સૌનો આજે મારા ૭૮મા જન્મ દિવસે હૃદયથી આભાર માનું છું.

મહાન વૈજ્ઞાનિક આઈન્સ્ટાઈનના આ મને ગમતા એક અવતરણ સાથે વિરમું છું .

“દરરોજ સો વખત હું મારી જાતને યાદ અપાવું છું કે મારું આંતરિક અને બાહ્ય જીવન, અન્ય હયાત અને દિવંગત લોકોના પરિશ્રમ પર આધારિત છે અને તેથી મેં જે કંઈ  મેળવ્યું છે અને મેળવી રહ્યો છું તે રીતે બીજાને આપવા માટે મારે મહેનત કરવી જોઈએ.”- –આઈન્સ્ટાઈન

                                                                             —— વિનોદ આર. પટેલ

________________________________________

ત્રણ સંતાનોના ૬ પૌત્રો-પૌત્રીઓ સાથે ૨૦૧૧ની ક્રિસમસ ઉજવતા

દાદા વિનોદભાઈ

Grandpa with grand kids -3

ઘણું લઇ લીધું તો ઘણું પ્રભુએ જીવનમાં આપ્યું પણ છે,

અહીં ત્રણ પેઠીની લીલીવાડી જોવાનું સુખ શું ઓછું છે !

_____________________________

હાસ્યેન સમાપયેત- રમુજી ટુચકા- જોક્સ

HA..HA,..HAA...

 

કોર્ટમાં લલ્લુ અને લીલીનો છૂટાછેડાનો કેસ ચાલી રહ્યો હતો . 

જ્જ સાહેબે કહ્યું :” તમારા કેસમાં તમને છૂટાછેડા મળી શકે એમ છે …પણ એક 

    મુશ્કેલી છે ….  તમારે ત્રણ બાળકો છે … તો એની વહેંચણી કેવી રીતે કરશો ?

આ સાંભળીને લીલી ઊભી થઇ અને લલ્લુ સામે જોઈને બોલી :

“ચાલો ઊભા થાવ…. આવતાં વરસે  ફરીથી કેસ દાખલ કરીશું ! ”  

——————————————————-

Smile-a cute baby's smile

 Smile..!!!…It does not cost a cent and can make

a person’s day!

 “It takes seventeen muscles to smile and

forty-three to frown