વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની ઓન લાઈન આનંદ યાત્રા

1150- કાવ્ય-સાહિત્ય રસિકોમાં પ્રિય કવિ અને સાહિત્યકાર નિરંજન ભગતની ચિર વિદાય… ભાવાંજલિ

                            પ્રોફ. નિરંજન ભગત – મે ૧૮ ૧૯૨૬ –  ફેબ્રુઆરી ૧, ૨૦૧૮

 ગુજરાતી સાહિત્યના જાણીતા કવિ અને ભગતસાહેબના નામથી પ્રખ્યાત એવા વરિષ્ઠ કવિ નિરંજન ભગતનું ગુરુવાર, તારીખ ૧લી  ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૮ નાં રોજ અમદાવાદ ખાતે નિધન થયું છે. ટૂંકી માંદગી બાદ ૯૨ વર્ષની વયે તેમણે ગુરુવારે છેલ્લો શ્વાસ લીધો હતો. 

ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના ભૂતપૂર્વ પ્રમુખ અને ‘હું તો બસ ફરવા આવ્યો છું’ જેવી કાવ્યરચનાઓથી ગુજરાતી કાવ્ય-સાહિત્યરસિકોમાં લોકપ્રિય થયેલા સ્વ.ભગત સાહેબના  જીવન અને સાહિત્ય ક્ષેત્રે એમણે કરેલ પ્રદાનની શ્રી ભવેન કચ્છી દ્વારા અપાએલ માહિતી વાંચવા અને ઓડિયો સાંભળવા અહી ક્લિક કરો.

ચિત્રલેખામાં પરિચય ..

ગુજરાતી કાવ્ય-સાહિત્યરસિકોમાં લોકપ્રિય થયેલા નિરંજનભાઈએ ‘ચિત્રલેખા’ને ગયા વર્ષે (29 મેએ) વિસ્તૃત મુલાકાત આપી હતી.

વરિષ્ઠ સંવાદદાતા મહેશ શાહે ખાસ તૈયાર કરેલો પરિચય લેખ  વાંચવા માટે  આ લીંક પર ક્લિક કરશો .   http://chitralekha.com/niranjanbhagat.pdf

સ્વ.ઉમાશંકર જોશી અને સુંદરમની કક્ષાના કવિ અને સાહિત્યકાર આદરણીય નિરંજન ભગત સાહેબને  હાર્દિક શ્રદ્ધાંજલિ

ગુજરાતી સાહિત્યકાર….નિરંજન ભગત

 

 

1149- જીવનમાં કામ નહિ, પ્રેમ જોઈએ….. સ્વ.અવંતિકા ગુણવંત .. શ્રધાંજલિ વાર્તા -મણકો..૩

સ્વ.અવંતિકા ગુણવંતની મુંબઈ સમાચારની વાચક પ્રિય કોલમ ”આંગણની તુલસી ”માં પ્રગટ એમની એક બીજી વાર્તા”જીવનમાં કામ નહિ, પ્રેમ જોઈએ.” આ શનિવારની શ્રધાંજલિની પોસ્ટમાં મૂકી છે એ તમને એમની બીજી વાર્તાઓની જેમ જરૂર ગમશે.સ્વ.અવંતિકાબેનની વાર્તાઓમાં જીવનની કોઈને કોઈ બાજુને સ્પર્શીને સમાજ માટે એમાં સંદેશ જોવા મળે છે.   

–વિનોદ પટેલ

(સ્વ.અવંતીકા ગુણવંત  …શ્રધાંજલિ … વાર્તા …. મણકો-૩ )

જીવનમાં કામ નહિ, પ્રેમ જોઈએ…..

સ્વ.અવંતિકા ગુણવંત 

હું અમેરિકા હતી તે સમયની આ વાત છે મારા વિસ્તારમાં રહેતાં ગાર્ગી અને અક્ષય મૂળે તો ભારતીય પણ છેલ્લાં દસેક વરસથી અમેરિકા વસેલાં. અમેરિકાનું નાગરિકત્વ સ્વીકારેલું. તેમની જીવનશૈલી પણ અમેરિકન જીવનશૈલી જેવી થઈ ગયેલી.

રોજ સવારે લંચબોક્સમાં એકાદ બે વાનગી લઈને બેઉ પતિપત્ની પોતપોતાની કાર લઈને જોબ કરવા ઊપડી જાય. અક્ષયની ઓફિસ ગાર્ગીની ઓફિસ કરતાં ઘરની વધારે નજીક હતી. સાંજે અક્ષય ગાર્ગી કરતાં વહેલો ઘેર આવી જાય.

ઘેર આવીને ફ્રેશ થઈને એ ફટાફટ કૂકર મૂકી દે. સવારે તો રસોઈ કરવાનો વખત હોય નહિ એટલે મોટા ભાગના આપણા લોકો સાંજે બધી રસોઈ કરે, કચુંબર માટેય અક્ષય કંઈને કંઈ સમારી રાખે અને રસોઈમાં રોજ વિવિધતા હોય. દાળ, શાકના મસાલાય ચીવટથી કરતો. આદું, કોથમીર, લીલાં મરચાં, સીંગદાણા, કોપરું તલ વગેરેનો ભરપટ્ટે ઉપયોગ કરતો. કયારેક તજ, લવિંગ, જીરું, અજમાનો પણ ઉપયોગ કરતો. એની રસોઈ એકદમ સ્વાદિષ્ટ બનતી.

અક્ષયનો આ ઉત્સાહ, સ્ફૂર્તિ અને રસ જોઈને ગાર્ગી વિસ્મય પામી જતી. એ અક્ષયને પૂછતી, “અક્ષય,રોજેરોજ આવી વૈવિધ્યપૂર્ણ રસોઈ કરવાનું તને કેટલું ગમે છે! તારો રસ જોઈને મને નવાઈ લાગે છે અને એક પ્રશ્ર્ન થાય છે કે રોજેરોજ રસોઈ કરવાનો તને કંટાળો નથી આવતો? હું સ્ત્રી છું તોય ઓફિસથી આવીને આવી વૈવિધ્યપૂર્ણ રસોઈ કરવાનો કંટાળો આવે, અને તને તો થાકે નથી લાગતો?”

“ગાર્ગી, મારા શબ્દકોશમાં થાક અને કંટાળા જેવા શબ્દો જ નથી. હું તો જીવનમાં એક પાઠ શીખ્યો છું કે કંઈક મેળવવું હોય તો મહેનત કરો. મહેનત કર્યા વિના કંઈ મળતું નથી.”

“અક્ષય તારી વાત સાચી છે પણ આપણા ઘરમાં ખાનાર તું અને હું બેઉ છીએ, કામ પછી બેઉએ સરખે હિસ્સે કરવું જોઈએને! પરંતુ મારે કરવું જોઈતું કામે તું કરી નાખે છે, મારી બીજી ફ્રેન્ડઝ છે તેઓના વર તેમને ઘરનાં કામમાં મદદ કરે છે, પણ વહેંચાયેલું કામ એટલે કે તેમના ભાગે આવેલું હોય એટલું જ કામ તેઓ કરે છે, જયારે આપણા ઘરમાં તો તું કામની વહેંચણી કરતો જ નથી અને બધું કામ કરી રાહ જોયા વગર તું કરી નાખે છે એ પાછો મને કહી સંભળાવતો પણ નથી કે તે કેટલું બધું કામ કર્યું એની ગણતરી રાખતો નથી.

‘ગાર્ગી આપણે પતિપત્નીએ છીએ, સાથે જીવવાની પ્રતિજ્ઞા સ્વેચ્છાએ લીધી છે, તો તો પણ કોણે કેટલું કામ કર્યું એનો હિસાબ રખાય? મને સમય મળે છે, કામ કરવામાં આનંદ આવે છે તેથી કરું છું અને ડાર્લિંગ, તારા માટે કરવાનું મને ગમે છે, તું સુખસુવિધાથી રહે એ મને ગમે છે એટલે તો હું કામ કરું છું, અને તું એક વાત વિચાર, તું મોડી આવે ને રઘવાઈ બનીને રસોઈ કરે એના કરતાં મારા પાસે પૂરતો સમય હોય છે તેથી હું રસોઈ કરી નાખું છું. વળી તું ઘેર આવવા નીકળે ત્યારે રસોઈનું ટેન્શન હોય અને ડ્રાઈવિંગ ઉતાવળે કરવામાં અકસ્માત થઈ જાય એની ચિંતા – એ બધું ટાળવા હું રસોડામાં પેસું છું.”

”પણ અક્ષય, તને કયારેય એવું કેમ નથી થતું કે કામ કરવાની તારી તત્પરતાને કારણે મને ફાવતું જડે છે, અને હું નિરાંતે ઘેર આવું છું. કોઈ અમેરિકન પતિ ય વાઈફને આવી રાજાશાહી નથી ભોગવવા દેતા, જયારે તું તો મારા નાનામાં નાના સુખ માટે કેટલું કરે છે! અક્ષય, તને મારામાં કોઈ દોષ નથી દેખાતો? તું કદી મારી સાથે રીતસરનો ઝઘડતો નથી તારા અધિકારનું લિસ્ટ મને સંભળાવતો નથી.”

“ગાર્ગી હું અમેરિકન હસબન્ડ નથી કે ઘરનાં નાનાં નજીવાં કામની ગણતરી કરું. આપણે ઈન્ડિયન છીએ. દામ્પત્યના આપણા આદર્શ અમેરિકા કરતાં તદ્દન જુદા છે, આપણું દામ્પત્યજીવન કોઈ શરતો પર નથી રચાયું. આપણે તો તારું સુખ એ મારું સુખ, તારું દુખ એ મારું દુ:ખ – અન્યોન્યની પ્રેમથી કાળજી લેવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી છે.”

“અક્ષય, સમાનતામાં માનનાર લોકો પણ તારા જેવા હેલ્ધી માઈન્ડેડ નથી હોતા. તેઓ ઘરમાં તો સ્ત્રીને એવું જ કહેતા હોય છે કે રસોઈ કરવાનું કામ તારું છે, તારે જ કરવાનું.”

“ગાર્ગી, તું આવું જનરલાઈઝેશન ન કર. મારા ઘરમાં મારી મમ્મી કાયમ માંદી જ રહેતી તો કોઈવાર કામવાળી ન આવી હોય તો મારા દાદા હાથમાં સાવરણી લઈને કચરો વાળતા અને બાથરૂમમાં ઘરનાં બધાનાં કપડાં ધોઈને નીચોવીને ડોલમાં ભરીને મૂકે અને પછી મમ્મીને કહે, જાઓ હવે કપડાં સૂકવી દો. મમ્મી ઘણો ક્ષોભ પામે પણ દાદા કહે હું તો તમને મદદ કરું છું. મારી પાસે સમય છે, શક્તિ છે પછી નવરા બેસી રહેવાનો કોઈ અર્થ ખરો? દાદાજીને ઘરનાં કામ કરતાં જોઈ મારા પપ્પાજી ય કરતા અને હું ય રસોઈ કરતો. દાદાજી તો ગીત ગાતા જાય અને કામ કરે. આમ મારા મમ્મીને કદીય કામનો બોજો વરતાયો જ નથી.”

ઘેર કોઈ મહેમાન આવવાનું હોય તો દાદાજી ઘર તો ફટાફટ ચોખ્ખું કરી દે, પણ આંગણું ય વાળી નાખે, ફૂલછોડનાં કૂંડા સરસ રીતે ગોઠવી દે, પપ્પા રસોડામાં પેસીને વાનગીઓ બનાવે, રસગુલ્લાં, જલેબી, ભજિયાં બધું ફટાફટ કરી નાખે. મારી મમ્મી ના, ના કરતી રહે અને અમે કામ પતાવતાં જઈએ.’

“દાદાજી ખરેખર આધુનિક વિચારસરણીવાળાં કહેવાય, એમના લીધે જ અક્ષય તારામાં અને પપ્પાજીમાં ઘરકામ કરવાની રુચી જાગી, સૂઝ આવી અને ઉત્સાહથી કરો છો પણ અક્ષય મારામાં તારા જેવી કામ કરવાની ઝડપ નથી. તોય તું કદી બોલતો નથી.”

“ગાંડી છે તું, મારા મનમાં તો કદી એવો તફાવત આવ્યો જ નથી. જીવનમાં કામ નહિ, પ્રેમ જોઈએ.

અવંતિકા ગુણવંત,આંગણની તુલસી ,મુંબઈ સમાચાર  

1148- બે હાથ વિનાની વિમાન ચાલીકા જેસિકા કોક્સ -Jessica Cox- ની પ્રેરણાદાયી જીવન કથા

 

“Handicaps are mindsets. Whatever it is that stands in the way of achieving something, that’s when it’s a handicap. I prefer to see them as obstacles or challenges. This is how I’ve been my whole life.  I don’t know any different. I just live my life through my feet.”– Jessica Cox

 

હાલ ૩૪ વર્ષની ફિલિપિનો અમેરિકન જેસિકા કોક્સનો જન્મ તારીખ ૨,ફેબ્રુઆરી, ૧૯૮૩ ના રોજ Sierra Vista, Arizona ,યુ.એસ.એ.માં થયો હતો.

જન્મથી જ એ બે હાથ વિનાની શારીરિક ખોડ સાથે જન્મી હતી. હાલ એ Tucson, Arizonaમાં રહે છે.

જેસીકાએ એરિજોના યુનીવર્સીટીમાં અભ્યાસ કરીને Bachelor of Science in Psychology ની ડીગ્રી ૨૦૦૫ માં પ્રાપ્ત કરી છે.

બે પગની મદદથી સિંગલ એન્જીનનું પ્લેન ૧૦૦૦૦ ફૂટની ઊંચાઈ સુધી ઉડાવીને Guinness World Record પ્રાપ્ત કરનાર  જેસિકા દુનિયાની પ્રથમ સર્ટીફાઈડ પાઈલેટ છે .૨૦૦૮,ઓક્ટોબરમાં જેસીકાએ એનું પાઈલેટ તરીકેનું સર્ટીફીકેટ પ્રાપ્ત કર્યું હતું. Plane and Pilot Magazin દ્વારા જાહેર કરેલ પ્રથમ ૧૦ પાઈલેટોમાં બે હાથ વિનાની જેસિકા એકલી જ મહિલા છે.

વધુમાં જેસિકા  certified scuba diver છે અને American Taekwondo Association ની માર્શલ આર્ટમાં બ્લેક બેલ્ટ બનનાર જેસિકા દુનિયાની પ્રથમ મહિલા છે.

 જેસિકા કોકસ વિશેના નીચે પ્રસ્તુત કેટલાક યુ-ટ્યુબ વિડીયો અને એના વિશેની વેબ સાઈટની મદદથી આ અનોખી બહાદુર મહિલાના પ્રેરક વ્યક્તિત્વનો વધુ પરિચય કરીએ. 

આ વિડીયોમાં બે હાથ વિનાની જેસીકાને બે પગની મદદથી વિમાન ઉડાડતી જોઈ શકાશે.

Armless Pilot Jessica Cox on Inside Edition

Jessica Cox, International Motivational Speaker 

Jessica Cox  એક  International Motivational Speaker  તરીકે પણ ખુબ પ્રખ્યાત થઇ ગઈ છે.અનેક દેશોમાં જુદા જુદા પ્રોગ્રામોમાં એ ભાગ લઇ ઘણા દીવ્યાંગ ભાઈ-બહેનો માટે પ્રેરણામૂર્તિ બની છે.

નીચેના વિડીયોમાં જેસિકાને મોટીવેશનલ સ્પીકર તરીકે પ્રવચન આપતી  જોઈ/સાંભળી શકાશે.

જેસિકાનું પ્રથમ આત્મકથાત્મક પુસ્તક-’’ DISARM YOUR LIMITS’’

Jessica Cox talks about her Book ” Disarm Your Limits”

જેસિકા કોકસના આ પુસ્તકમાં રસ ધરાવતા વાચકો  Amazon  પરથી ખરીદી શકશે.

Right Footed Star Jessica Cox and Husband Patrick Talk Marriage and Partnership

 

જેસિકાના જીવન ઉપરથી બનેલ એવોર્ડ વિજેતા ડોક્યુમેન્ટરી ફિલ્મ-Right Footed – Trailer

Jessica is also the subject of the multi-award-winning documentary Right Footed that aired on National Geographic in more than 80 countries.

 

જેસિકા કોક્સ ના બ્લોગ પર આપેલ એનો પરિચય

વિકિપીડિયા પર આપેલ પરિચય- Jessica Cox 

 

Top 10 Jessica Cox Quotes | Motivational Quotes |

Inspirational Quotes

જેસિકાની ડીક્શનેરીમાં” IMPOSSIBLE” અને ” I CAN’T ”  જેવા શબ્દો અસ્તિત્વ ધરાવતા નથી. બીજા સાજા લોકો જેમ બે હાથથી કામ કરે છે એમ જ એના બે પગને જ બે હાથ બનાવી બાળપણથી જ મનમાં કોઇપણ જાતની નિરાશા વિના એનું રોજ બરોજનું બધું જ કાર્ય આ જવાંમર્દ મહિલા જેસીકાને મુખ પર હાસ્ય સાથે જુસ્સાથી કરતી જોઇને કોઈને પણ એના પ્રત્યે માન ઉપજે એ સ્વાભાવિક છે.હેલન કેલરની જેમ એના જીવનમાં આવેલ મુશ્કેલ શારીરીક પડકારને એક તકમાં ફેરવીને જેસીકાએ એની આંતરિક શક્તિથી અને મજબુત મનોબળથી આજે આંતર રાષ્ટ્રીય કીર્તિ પ્રાપ્ત કરી લીધી છે.

જન્મથી જ બે હાથ ગુમાવ્યા હોવા છતાં એના અનોખા વ્યક્તિત્વથી આંતરરાષ્ટ્રીય કીર્તિ પ્રાપ્ત કરનાર અનેક દિવ્યાંગોની પ્રેરણામૂર્તિ ઝીંદાદીલ જેસિકા કોક્સને સલામ 

 ==============================================

 આ પોસ્ટ વાંચ્યા બાદ બે હાથ અને બે પગ વિહીન જીંદાદિલ નીક વુજીસીક -Nick Vujicic નો અગાઉ વિનોદ વિહારની નીચેની પોસ્ટમાં પરિચય કરાવેલ એ પણ જરૂર વાંચશો.

Nick Vujicic

143-”હાથ અને પગ વિહીન જીંદાદિલ નીકની અજબ દાસ્તાન-એક પરિચય ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1147- ”સંજોગો પ્રમાણે જીવન જીવવું ખોટું નથી ” …સ્વ.અવંતિકા ગુણવંત …શ્રધાંજલિ વાર્તા મણકો-૨

સ્વ.અવંતિકાબેનના દેહ વિલય બાદ ની શ્રધાંજલિની તારીખ ૧૭ મી જાન્યુઆરી ૨૦૧૮ ની  પોસ્ટ નંબર 1142 ના અંતે દર શનિવારે એમની એક વાર્તા પોસ્ટ કરવાનું જણાવ્યું હતું .

એ મુજબ ગત શનિવારની પોસ્ટ નંબર 1144 માં એમની એક સત્ય ઘટનાત્મક  ” અદ્દભુત છે આ માતાઓ ‘વાર્તા ‘ થી શરૂઆત કરી હતી..

એના અનુસંધાનમાં સ્વ.અવંતિકા ગુણવંતની કોલમ ”આંગણની તુલસી ”માં પ્રગટ એમની એક વાર્તા ” સંજોગો પ્રમાણે જીવન જીવવું ખોટું નથી” આ શનિવારની પોસ્ટમાં મૂકી છે એ તમને જરૂર વાંચવી અને વિચારવી ગમશે.

વિનોદ પટેલ 

સ્વ.અવંતિકા ગુણવંત

(સ્વ.અવંતીકા ગુણવંત  …શ્રધાંજલિ … વાર્તા …. મણકો-૨ )

”સંજોગો પ્રમાણે જીવન જીવવું ખોટું નથી”
આંગણની તુલસી – સ્વ.અવંતિકા ગુણવંત

 વૈશાખ મહિનાની બળબળતી બપોર હતી. બહાર ગરમ ગરમ લૂ વાતી હતી ત્યારે સુહાબહેનના પરદેશ વસેલા દીકરા શર્વિલનો ફોન આવ્યો. દીકરો અત્યંત વહાલભર્યા સૂરમાં પૂછે છે, ‘મમ્મી શું કરે છે?’

સુહાબહેન બોલ્યાં, ‘આરામ કરું છું દીકરા.’

‘એટલે કે તું ઊંઘી ગઈ હતી? મમ્મી, તબિયત તો ઓ.કે. છે ને?’

‘હા, બેટા હું ઓ.કે. છું. હું તો આરામથી સૂતી સૂતી વાંચતી હતી.’

‘એ.સી. ચાલુ કર્યું છે ને?’

‘હા, બેટા. એ.સી. ઓન છે.’

‘મમ્મી, ત્યાંનો ઉનાળો બહુ આકરો હોય છે. હવે તમે જરાય ગરમી વેઠશો નહિ. બિલની ચિંતા કરશો નહિ. સાંભળ્યું ને તેં?’ દીકરાએ ભારપૂર્વક ભાવથી પૂછયું.

‘હા, બેટા હા. તું અમારી ચિંતા ના કરીશ. અમે આરામથી રહીએ છીએ.’ સુહાબહેને પ્રસન્ન અવાજે કહ્યું.

‘મમ્મી, તમારી આરામની વ્યાખ્યા હું જાણું છું, હજારો અગવડો હોય તોય તમને તો આરામ જ લાગે. કોને ખબર તું અને પપ્પા સાવ નોખી માટીનાં બન્યાં છે, પણ મમ્મી, તમારી જુવાની હતી ત્યાં સુધીની વાત અલગ હતી, પણ હવે તો તમે આધેડ વય પણ વટાવી ચૂક્યાં છો, હવે શરીરની સહનશીલતા અને પ્રતિકારશક્તિ ઓછાં થઈ ગયાં હોય. માટે સગવડો ભોગવો. ખોટાં કષ્ટ ના વેઠો.’

‘હા, દીકરા હા, અમે તો મનમાની સગવડો ભોગવીએ છીએ અને મોજથી જીવીએ છીએ.’ સુહાબહેને હેતથી કહ્યું.

‘તમારે મન તો બધી પરિસ્થિતિ મોજપૂર્ણ જ હોય છે. મમ્મી, જ્યારે આપણે સગવડો વસાવી નહોતા શકતાં ત્યારે તારી ફિલોસોફી બરાબર હતી, પણ હવે આપણે કોઈ વાતે ખોટ નથી. હું અહીં આધુનિક સગવડભરી વૈભવી જિંદગી જીવું અને તમે ત્યાં હજીય અગવડો વેઠો તો હું અપરાધભાવ અનુભવું.’

શર્વિલ એના મમ્મી પપ્પાની સંઘર્ષપૂર્ણ જિંદગી જરાય ભૂલ્યો નથી. સુહાબહેન અને એમના પતિ કનકભાઈ સુશિક્ષિત છે. બેઉ પાસે યુનિવર્સિટીની ઉચ્ચ ડીગ્રીઓ છે. તેઓએ ધાર્યું હોત તો ક્યાંક સારી નોકરી મેળવીને નચિંતપણે આરામદાયક જિંદગી જીવી શકત.

પરંતુ બેઉએ નક્કી કર્યું હતું કે ક્યાંય નોકરી નહિ કરીએ પણ મનગમતો વ્યવસાય કરીશું. પતિપત્ની બેઉ બહુ કાળજીપૂર્વક વ્યવસાય કરે છે, પણ વ્યવસાયમાં ખાસ બરકત આવી નહિ. જિંદગીની જરૂરતો માંડ પૂરી થતી હતી. આવી ખેંચાખેંચની એમની જિંદગી હતી, પણ સુહાબહેન કે કનકભાઈને કોઈ ફરિયાદ ન હતી.

જીવન જીવવાની કલા તેઓ જાણતાં હતાં. પેલા આનંદી કાગડાની જેમ તેઓ દરેક પરિસ્થિતિ માણતાં હતાં અને તેથી આફ્ત તેમના માટે અવસર બની જતી. તકલીફમાંય તેઓ કંઈક મજાનું શોધી કાઢતાં.

દીકરા શર્વિલનો જન્મ થયો ત્યારે તેઓ રોડ પરના સાવ નાનકડા ઘરમાં રહેતાં હતાં. એ ઘર ભાડાનું હતું.

સુહાબહેન કહે, ‘આવા ઘરથાળના ઘરમાં દીકરાને મજા ન આવે.’ ગમે તેમ વેત કરીને તેમણે એક પ્લોટ ખરીદ્યો અને મકાન બંધાવ્યું ત્યારે શર્વિલ ચાર વર્ષનો હતો. આશ્ર્ચય અને વિસ્મય પામવાની એ ઉંમર. તરવરાટ અને થનગનાટથી ભર્યો ભર્યો એ.

સુહાબહેને ચારેબાજુ ક્યારા બનાવ્યા. શર્વિલ ખૂબ ઉમંગથી એમને મદદ કરે. દરવાજે ચંપાનું ડાળું રોપતાં સુહાબહેન કહે, ‘કેટલાક છોડ બી નાખીએ ને થાય, પણ ચંપાનું ડાળું રોપીએ અને એમાંથી ઝાડ પાંગરે.’ ડાળ પર નવી કૂંપળ આવી એ બતાવીને કહે, જો આપણે ડાળીનો જે છેડો જમીનમાં રોપ્યો છે એને મૂળ ફૂટ્યાં. હવે આપણો ચંપો મોટો મોટો થશે, એને ફૂલ આવશે.’

ચંપાથી પાંચ ફૂટ દૂર પારિજાતકનાં બી નાખ્યાં અને પારિજાતક થયો. શર્વિલ પૂછે, ‘મમ્મી ચંપાની બાજુમાં પારિજાતક કેમ નહિ? અને આટલો બધો દૂર કેમ વાવ્યો?’

‘બેટા, ચંપો ઘટાદાર મોટું ઝાડ થવાનો અને પારિજાતક પણ મોટું ઝાડ થવાનું, પણ જો આપણે આ મોગરાની કલમ લાવીને નાખી છે તે તો છોડ જ રહેશે. એટલે મોગરાની આખી હાર આપણે

બનાવીશું.’

‘મમ્મી એવું કેમ? પારિજાતકના ફૂલને કેસરી દાંડી છે, પણ મોગરાના ફૂલને નથી અને ચંપાનું ફૂલ પારિજાતક અને મોગરાના ફૂલ કરતાં મોટું છે, આવું કેમ?’ નવાઈ પામતો શર્વિલ પૂછતો.

સુહાબહેન કહે, ‘બેટા આનું નામ કુદરતની કરામત કહેવાય.’

શર્વિલનું નિરીક્ષણ ખૂબ ઝીણવટભર્યું હતું. ક્યાંક જુદું જુએ એટલે એના મનમાં પ્રશ્ર્ન ઊભો થતો અને સુહાબહેન એનું કુતૂહલ શમાવવા જુદા જુદા વિષયોનાં પુસ્તકો વાંચતાં અને બને એટલી ચોક્સાઈથી ઉમંગભેર એની જિજ્ઞાસા સંતોષતાં અને એમને ના ખબર હોય તેની ચોખ્ખેચોખ્ખી ના કહી દેતાં.

ઉનાળાની રાત્રે તેઓ ધાબા પર સૂઈ જતાં ત્યારે તારાઓ ઓળખાવતાં. સુહાબહેન ગીતો ગાતાં અને શર્વિલ પણ એમની સાથે ગાતો અને કનકભાઈને પણ ગાઈને સંભળાવતો. સુહાબહેન એને રંગીન ચોક, પેન્સિલ અને કાગળ આપતાં અને શર્વિલ મનગમતું ચિત્ર દોરતો. સુહાબહેન સાથે રમતાં રમતાં શર્વિલ ભણ્યો અને ક્યારે એન્જિનિયર બની ગયો એની ખબરે ન પડી. શર્વિલને સ્કોલરશિપ મળી અને વિશેષ અભ્યાસ માટે એ પરદેશ ગયો.

એ સમય દરમિયાન શર્વિલ એના મમ્મી પપ્પા સાથે લાગણીના મજબૂત તાંતણાથી બંધાયેલો હતો. વારંવાર એ પત્ર લખતો અને ફોન કરતો. એ કહેતો, ‘મમ્મી, પપ્પા, અત્યારે હું જે કંઈ છું એ તમારી સાધનાનું ફળ છું. તમે મને કેટલા પ્રેમ અને ઉત્સાહથી કેળવ્યો છે, મારો સર્વાંગી વિકાસ થાય એ તમારું સ્વપ્ન સાકાર થયું. હું ખૂબ નસીબદાર છું કે તમારા જેવાં માબાપ મને મળ્યાં છે.’

વિદેશમાં અભ્યાસ પૂરો થયો અને શર્વિલને ત્યાં ખૂબ સારી જોબની ઓફર થઈ. સુહાબહેન તથા કનકભાઈએ કહ્યું, ‘જીવનમાં તક વારંવાર નથી આવતી. દીકરા તક ઝડપી લે.’ શર્વિલે ચિંતાથી પૂછયું, ‘પણ, મમ્મી પપ્પા તમે ત્યાં? આટલા દૂર? ના, ના, મને કબૂલ નથી.’

‘દીકરા, આપણે ત્રણ મનથી જોડાયેલાં છીએ, પછી સ્થળનું અંતર લક્ષમાં ન લેવાય. તારે તો આગળ ને આગળ વધવાનું છે, માટે તું ત્યાં જોબ લઈ લે.’

શર્વિલ માબાપનું કહ્યું માનીને અમેરિકા વસ્યો, પણ માબાપની મહેનતભરી જિંદગી એ ભૂલ્યો ન હતો. એ જાણતો હતો કે મમ્મીપપ્પા સવારે ઊઠે ત્યારથી કામે વળગેલાં હોય. અલબત્ત પપ્પામમ્મી દરેક કામ સાથે મળીને કરતાં અને અન્યોન્યનો સંગ માણતાં. બેઉં કોઈને કોઈ વિષયની ચર્ચા કરતાં હોય, ક્યારેક પપ્પા વાંચી બતાવતા અને મમ્મી સાંભળતી હોય. ક્યારેક મમ્મી ગીત ગાતી અને પપ્પા તાલ આપતાં. ઘરમાં કાયમ સંગીત ગુંજતું હોય અને કામ થતું જાય.

પણ અમેરિકા આવ્યા પછી શર્વિલ એના મમ્મી પપ્પાની જિંદગી વિશે વિચારતો અને સાનંદ આશ્ર્ચર્ય અનુભવતો કે ખાસ ભૌતિક સાધન સગવડો નહિ છતાં મમ્મીપપ્પા કેવી સુંદર મધુર જિંદગી જીવે છે. એમની જાત પર એમના મનનું સ્વામીત્વ છે. તેઓ કદી ઉદાસ નથી હોતાં.

ક્યારેક થતું મમ્મીપપ્પા એમનાં મનને હીપ્નોટાઈઝ કરે છે કે એમનાં મનને ભૌતિક સુખની ઈચ્છા જ ના થાય કે એમનું મન એટલું પાવરફુલ છે કે પોતે રચેલા વિશ્ર્વમાં પ્રસન્નતાપૂર્વક રહી શકે છે – વરસોના વરસો તેઓ એમની રીતે જીવ્યાં છે, સંસારના સામાન્ય માનવીઓથી અલગ, સાવ અલગ બીજાની ધનસંપત્તિ જોઈને એમને કદી – ઊંડાણમાંય વસવસો નહિ થતો હોય કે અમારી પાસે કેમ આવી સંપત્તિ નથી? અત્યારે તો હું મબલખ કમાઉં છું, પણ મારી પાસેય તેઓ એમની કોઈ ઈચ્છા પ્રગટ નથી કરતા? કેમ, કેમ મમ્મીપપ્પા બીજા બધાંથી સાવ અલગ છે? એ અનાસક્તભાવે જીવે છે, પણ એમની જિંદગી શુષ્ક નથી. જીવવી ગમે એવી જિંદગી છે. આવા માબાપ માટે મને ગૌરવ છે.

એક બાજુ શર્વિલ આવું વિચારે છે અને બીજી બાજુ ભારતમાં રહેતા એના મિત્રને કહે છે, ‘હું ડૉલર મોકલું છું તું પપ્પાના ઘેર એક કાર મૂકી આવ.’

ઘરઆંગણે ચકચકિત નવી કાર જોઈને સુહાબહેન તથા કનકભાઈ ચમક્યા અને શર્વિલને કોલ કરીને પૂછે, ‘બેટા, અમારે કારમાં બેસીને ક્યાં જવાનું? કોના ઘેર જવાનું?’

શર્વિલે ઉત્સાહથી કહ્યું, ‘ગાર્ડનમાં જજો. દૂર દૂર ફરવા જજો.’

‘દીકરા, આ ઉંમરે મારે કાર શીખવાની? ના બેટા ના. અમારે તો આપણું આંગણું જ બસ છે. ક્યાંય દૂર જવાના ઓરતા નથી.’

‘મમ્મીપપ્પા, તમે ડ્રાઈવર રાખજો. તમારે જાતે કાર નથી ચલાવવાની. તમારે તો ચારેબાજુનું વાતાવરણ માણવાનું છે અને મમ્મી તું ઘેર જઈને પેઈન્ટિંગ કરજે. પપ્પા તારી બાજુમાં બેસીને જોશે અને તું ઈચ્છીશ ત્યારે તને શરબત આપશે અને તારા મનમાં નવા રંગો ઉમેરાશે.’

કનકભાઈ કહે, ‘અરે, હુંય ચિત્ર કરીશ અને વાર્તાઓ લખીશ. આપણા જીવનની સાચી વાર્તાઓ. તારી મમ્મી મને ગરમ ગરમ ચા આપશે.’

‘હા પપ્પા, તમે તમારી આકાંક્ષા અને અરમાન મુજબ જીવો. પૈસાની જરાય ગણત્રી ના કરશો.’

‘બેટા, તું હવે વધારે પૈસા અમારી પર ના ખરચીશ. અમને તો ઈશ્ર્વરે ખૂબ ખૂબ આપી દીધું છે. તું તારી જિંદગી વિશે વિચાર. અમારી જિંદગી અહીં બહુ સરસ રીતે ગોઠવાયેલી છે.’

શર્વિલ કહેતો, ‘મમ્મીપપ્પા મારે તમારા માટે બહુ બહુ કરવું છે. સમજાતું નથી હું શું કરું?’

‘બેટા તું આટલાં આદરમાન આપે છે અમને તેથી પૂરો સંતોષ છે’ સુહાબહેન કહેતાં.

‘મમ્મી, તેં તારા ચોવીસે ચોવીસ કલાક, તારા કેટલાં બધાં વરસો મને લખી આપ્યાં છે, મેં શું કર્યું છે તમારા માટે? તલભારે નથી કર્યું. તમે મને કેટલા લાડ કર્યાં છે.’

કનકભાઈ બોલ્યા, ‘દીકરા માબાપ તો લાડ કરે, સંતાન માબાપના જીવનનું કેન્દ્ર હોય, પણ તારે તો આગળ જોવાનું છે. હવે તારા પોતાના માટે વિચાર.’

જવાબમાં શર્વિલ હસે છે.

-અવંતિકા ગુણવંત

1146- જાણવા જેવી, વિચારવા જેવી કેટલીક વાતો …. મોહમ્મદ માંકડ

જાણવા જેવી, વિચારવા જેવી કેટલીક વાતો …. મોહમ્મદ માંકડ

કેટલીક નાની-મોટી વાતો જે મને વાંચતાં ગમી ગઈ હતી એમાંથી થોડી વાતો અહીં લખું છું. આશા રાખું છું કે વાચકોને પણ એ ગમશે.
૧.
કવિ દલપતરામની પંક્તિઓ મને યાદ રહી ગઈ છે, જે મેં અહીં નીચે લખી છે. ઉપર ઉપરથી જોતાં આ પંક્તિઓ સામાન્ય લાગે છે પરંતુ થોડું મન દઈને વાંચતાં સમજાય છે કે એમાં જીવનને સુખી બનાવવાનું રહસ્ય સમાયેલું છે. માણસ જો દલપતરામ કહે છે એમ વર્તે તો પોતે સુખી રહી શકે છે અને બીજાઓ પણ સુખી રહી શકે છે. વળી, આ પંક્તિઓમાં જીવનની, કુદરતની, દુનિયાની જે વિશાળતા અને વિવિધતા છે એનો પણ આપણને ખ્યાલ આવે છે. આપણે તો એનો એક સાવ સામાન્ય એવો નાનકડો ભાગ છીએ.

જીવનબાગમાં કુદરતે આનંદને અત્ર, તત્ર, સર્વત્ર વેરેલો છે પણ એમાંથી આપણને ગમતું વીણતાં આવડવું જોઈએ. અને, છતાં કોઈ સર્જન આપણને ન ગમે, આપણને આનંદદાયક ન લાગે, આપણાં સુખ-ચેન એનાથી ન વધતાં હોય તો એ સર્જન બીજા માટે રહેવા દેવું એની નિંદા કરવી નહીં. આપણને નહીં ગમે તો બીજા કોઈને એ જરૂર ગમશે. કુદરતે એનું સર્જન બીજા કોઈ એના ગમાડનારને માટે કર્યું હશે એવી સમજણ કેળવવી.
કવિ શ્રી દલપતરામની પંક્તિઓ આ મુજબ છે :

જેને જેવો ભાવ, તેને તેવી કવિતા છે એમાં,
બેસીને જુઓ આ બડાભાગના બહારને
ગમે ત્યાં ગમ્મત કરો, ન ગમે તે નિંદશોમાં
રાખજો તે જગા બીજા રમનારને.

૨.
એક વાર ઈસુ યહૂદીઓના લત્તામાંથી પસાર થતા હતા, ત્યારે કેટલાક યહૂદીઓ તેમને ગાળો દેવા લાગ્યા. એથી કોઈએ એમને પૂછ્યું, ‘આવા ખરાબ માણસો માટે તમે દુઆ કેમ કરો છો ? તેમના પર ગુસ્સો કેમ કરતા નથી ?’

ઈસુએ કહ્યું : ‘મારી પાસે જે (મૂડી) હોય તેમાંથી જ હું વાપરી શકું ને !’

૩.
એક દિવસ કેટલાક વિદ્યાર્થીઓએ મુલ્લા નસરુદ્દીન પાસે જઈને પોતાના વિદ્યાલયમાં પધારવાની અને શિખામણના બે શબ્દો કહેવાની વિનંતી કરી. નસરુદ્દીને વિનંતી માન્ય રાખી અને પોતાના ગધેડા પર, પૂંછડી તરફ મોં રાખીને, સવારી કરીને વિદ્યાલય તરફ જવા રવાના થયા. વિદ્યાર્થીઓ તેમની પાછળ પાછળ ચાલવા લાગ્યા. આ વિચિત્ર સરઘસને જોઈને લોકો હસવા લાગ્યા. વિદ્યાર્થીઓ અકળાયા અને મુલ્લા પાસે જઈને કહેવા લાગ્યા :

‘મુલ્લાસાહેબ, આમ ઊંધા ગધેડે શા માટે બેઠા છો ? લોકો આપણા પર હસે છે !’

મુલ્લાએ કહ્યું : ‘તમે બીજા લોકો પર વધારે પડતું ધ્યાન આપો છો. જરા વિચાર કરો – તમે મારી આગળ ચાલો તો તમારી પીઠ મારા તરફ આવે એટલે મારું અપમાન થાય. હું પગે ચાલીને આવું તો યોગ્ય ન ગણાય. મારા ગધેડા ઉપર હું સીધા મોંએ બેસું અને તમે પાછળ ચાલો તો મારી પીઠ તમારા તરફ આવે તે પણ બરાબર ન ગણાય, એટલે તમારું અને મારું માન જાળવવાનો આ જ એકમાત્ર માર્ગ છે.’

૪.
ભૂમધ્ય સમુદ્રમાં આવેલા ક્રીટ ટાપુના એક નાનકડા ગામડામાંથી બીજા વિશ્વયુદ્ધ વખતે નાઝીઓના જુલમથી બચીને અમેરિકા આવીને વસેલા અને પોતાની રીતે વિશિષ્ટ અને સુખી જીવન જીવતા ડૉ. પાપાડેરોસને રોબર્ટ કુલહેમે પૂછ્યું, ‘ડૉ. પાપાડેરોસ જીવનનો અર્થ શું ?’

ડૉ. પાપાડેરોસે પોતાના પાકીટમાંથી એક નાનકડા સિક્કા જેવડો અરીસો કાઢીને બતાવ્યો અને કહ્યું : ‘બીજા વિશ્વયુદ્ધ વખતે હું જ્યારે નાનકડો છોકરો હતો, ત્યારે રસ્તા પરથી આ ટુકડો મને મળ્યો હતો. તરત જ મેં એનાથી રમવાનું શરૂ કર્યું હતું. એને તડકામાં રાખીને સૂર્યના પ્રકાશને અંધારી જગ્યાઓમાં ફેંકવાનું શરૂ કર્યું હતું. સૂર્યનું અજવાળું જ્યાં પહોંચી ન શકે એવા અંધારા, અગોચર ખૂણાઓને આ અરીસાના ટુકડાથી પ્રકાશ ફેંકીને અજવાળવામાં મને અનહદ આનંદ મળતો હતો. હું મોટો થયો ત્યારે મારી એ રમતનો મને જુદો જ અર્થ સમજાયો. હું પોતે જાણે કોઈક મોટા અરીસાનો ટુકડો હતો. એ મોટો અરીસો કેવો હશે, એની મને ખબર નહોતી, પણ એના એક ટુકડા તરીકે મારું કાર્ય હું જાણી શક્યો હતો. મારું કામ અંધારી, અગોચર જગ્યાઓમાં સત્ય, સહાનુભૂતિ, સમજણ અને જ્ઞાનનો ઉજાસ પહોંચાડવાનું હતું. અને, મારું જોઈને કદાચ બીજા પણ એવું જ કામ કરે. એમ માનીને હું એ ચાલુ રાખું છું.’

હવે બે પ્રાર્થનાઓ :

૧.
હે ઈશ્વર, દરેક વિષયમાં, દરેક પ્રસંગે ચંચૂપાત કરવાની ટેવમાંથી તું મને મુક્તિ આપ. બીજી વ્યક્તિઓના જીવનને ઠીકાઠાક કરી આપવાના અભરખામાંથી મને છુટકારો આપ.

બીજાના દુઃખની વાતો ધીરજથી સાંભળવાનો સદભાવ મને આપ, બીજાને સહન કરવાની ધીરજ મને આપ, પરંતુ મારી પીડા અને દુઃખો બાબતમાં મારા હોઠ સીવી રાખવાનું સામર્થ્ય મને આપ.

ઘણી વાર હું પણ ખોટો હોઈ શકું એવો મૂલ્યવાન પાઠ તું મને શીખવ. માન્યું પણ ન હોય એવા સ્થળે સારપ જોવાની અને ધાર્યું પણ ન હોય એવી વ્યક્તિઓમાં કશીક અસાધારણ શક્તિ જોવાની તું મને સૂઝ આપ. અને હે પરમકૃપાળુ એ કહેવાનો મને વિવેક આપ.

૨.(બીજી પ્રાર્થના)

હે પરમકૃપાળુ પરમાત્મા,

તારા દિવ્ય શાણપણથી તું મારી મદદ કર. તું સર્વશક્તિમાન છે. હું પ્રાર્થના કરું છું કે, મારામાં તારી શક્તિ પ્રેરી મને કામ કરવા તું સમર્થ બનાવ. હું કશું જાણતો નથી પણ તું તો સર્વજ્ઞ છે. સર્વ રહસ્યોને જાણે છે.

હે પ્રભુ, હું જે કાર્ય હાથ ઉપર લઈ રહ્યો છું એ જો મારા મનુષ્ય તરીકેના ધર્મ, જીવન અને ભવિષ્ય માટે શુભ હોય તો તેને મારા માટે સરળ બનાવજે. મને એમાં સમૃદ્ધિ આપજે. પરંતુ જો એ મનુષ્ય તરીકેના મારા ધર્મ, જીવન અને ભવિષ્ય માટે અશુભ હોય તો મારાથી એને દૂર રાખજે અને મારા માટે જે શુભ હોય એ મને બતાવજે.

અને છેલ્લે….
થોમસ કાર્લાઈલની એક વાત :

તમારી જાતને એક પ્રામાણિક વ્યક્તિ બનાવો; કારણ કે, એથી એક વાતની તમને ખાતરી થશે કે આ જગતમાંથી એક બદમાશનો ઘટાડો થયો છે.

[‘પ્રકીર્ણ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર.સૌજન્ય-રીડગુજરાતી,કોમ ]

મોહમ્મદ માંકડ,Mohammad Mankad

ચિંતન લેખો અને પરિચય –સૌજન્ય-ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચય 

1145 – ઋતુરાજ વસંતનાં વધામણાં… એક અછાંદસ ગીત..

તારીખ ૨૧ મી જાન્યુઆરી ૨૦૧૮ એટલે કે માધ (મહા) સુદ પાંચમના રોજ આ વર્ષે વસંત પંચમીનું આગમન થયું છે.

વર્ષની ઋતુઓમાં વસંત ઋતુ એક લોકપ્રિય ઋતુ છે એટલે જ એ ઋતુરાજ વસંત કહેવાય છે.

સામાન્ય રીતે વસંત પંચમી અને વેલેન્ટાઈન ડે નજીક નજીકમાં જ આવે છે એ કેટલો સુંદર સંયોગ છે !વસંત એટલે પ્રકૃતીનું યૌવન અને વેલેન્ટાઇન ડે એટલે યુવાનોમાં ખીલેલી વસંત.

કાકા કાલેલકરે વસંત વિષે સુંદર અવલોકન કર્યું છે કે …

“જેની રહેણી કુદરતથી વિખૂટી થઈ નથી,કુદરતને રંગે જે રંગાય છે તે વસંતનું આગમન વગર કહ્યે અનુભવે છે. નદીના ક્ષીણ પ્રવાહમાં એકાએક ઘોડાપૂર આવેલું જેમ આપણે જોઈએ છીએ તેમ આપણે વસંતને પણ આવતો બરાબર જોઈ શકીએ છીએ.’’
–કાકા કાલેલકર

વસંત ઋતુ આવતાં પ્રકૃતિમાં અને માનવ મનમાં અવનવા ફેરફારો નજરે પડે છે.વસંત ઋતુ આવ્યાની કઈ મુખ્ય નિશાનીઓ છે એ મારી નીચેની અછાંદસ કાવ્ય રચના ”ઋતુરાજ વસંતનાં એંધાણ ” માં જણાવી છે.

ઋતુરાજ વસંતનાં એંધાણ

વાહ કેવી ઉગે રોજ ખુશનુમા સવાર,
વાસંતી વાયરા વાય સવારથી સાંજ,
વૃક્ષની ડાળે લીલી કુંપળોનો દરબાર,
સૌને વ્હાલી વસંતનાં છે આ એંધાણ.

કેસુડાના વૃક્ષે જામ્યો છે કેસરિયો રંગ,
આમ્ર વૃક્ષે કેવા મ્હોરી ઉઠ્યા છે મોર,
ફેલાઈ જાય છે રંગીન ફૂલોની ફોરમ,
સૌને વ્હાલી વસંતનાં છે આ એંધાણ.

વસંત તો છે પ્રકૃતીમાં આવેલું યૌવન,
યુવાની હોય છે જેમ જીવનની વસંત,
વાગે ઢોલ,ગવાઈ રહ્યા ફાગણના ફાગ,
સૌને વ્હાલી વસંતનાં છે આ એંધાણ.

ગુંજી ઉઠતો કોકિલ પંખીનો કલરવ,
ઝૂમી ઉઠે છે વૃક્ષ લતાઓ વને વન,
સર્જાઈ જાય રમ્ય ફૂલોનો શણગાર,
સૌને વ્હાલી વસંતનાં છે આ એંધાણ.

કુહૂ કુહૂ બોલે ટહુકી રહી પેલી કોકિલા,
પ્રેમીજનો ઝંખે પિયા મિલનની આશ,
વેલેન્ટાઈન લાવે પ્રેમીઓમાં થનગનાટ,
સૌને વ્હાલી વસંતનાં છે આ એંધાણ.

વસંત પંચમીએ ઋતુરાજનું આગમન,
આ દિવસે થયું મા સરસ્વતીનું પ્રાગટ્ય,
કવિઓ ગાય વસંત-વિદ્યાદેવીનાં ગાન,
સૌને વ્હાલી વસંતનાં છે આ એંધાણ.

વિનોદ પટેલ,૧-૨૨-૨૦૧૮
વસંત પંચમી

વધુમાં, કવિ રાજેન્દ્ર શુક્લ રચિત નીચેની સુંદર ગઝલથી વસંતની પધરામણીને આવકારીએ.જાણીતા ગાયક અને સંગીતકાર અમર ભટ્ટ એ શાસ્ત્રીય રાગ વસંતમાં આ ગુજરાતી ગઝલ નું ગાન કર્યું છે.નીચેના યુ-ટ્યુબ વિડીયોમાં એ સાંભળીને તમે જરૂર કશીશ અનુભવશો.

અહો શ્વાસ મધ્યે વસંતો મહોરી – રાજેન્દ્ર શુક્લ

અહો શ્વાસ મધ્યે વસંતો મહોરી,
ઊડે રંગ ઊડે ન ક્ષણ એક કોરી!

ઊડે દૂરતા ને ઊડે આ નિકટતા,
અહીં દૂર ભાસે, ત્યહીં સાવ ઓરી!

ઊડે આખ્ખું હોવું મુઠીભર ગુલાલે,
ભીંજે પાઘ મોરી, ભીંજે ચુનરી તોરી!

ઊડે છોળ કેસરભરી સર સરર સર,
ભીંજાતી ભીંજવતી ચિરંતનકિશોરી!

સુભગ આપણો સ્વર બચ્યો છે સલામત,
ગઝલ ગાઈયેં, ખેલિયેં ફાગ, હોરી!

– રાજેન્દ્ર શુક્લ
ગઝલસંહિતા મંડલ-૨ (મેઘધનુના ઢાળ પર), પૃષ્ઠ ૮૩.

અહો શ્વાસ મધ્યે વસંતો મહોરી,ઊડે રંગ ઊડે ન ક્ષણ એક કોરી!

સ્વર – સંગીત : અમર ભટ્ટ
રચના : રાજેન્દ્ર શુક્લ

કવિશ્રી નો પરિચય  

સૌજન્ય- ટહુકો.કોમ 

વસંત પંચમી પ્રજ્ઞા-વિદ્યાની દેવી માતા સરસ્વતીનો પ્રાગટ્ય દિવસ છે. આ દિવસે લોકો આ બુદ્ધિની દેવીનું પૂજન-ગાન કરે છે .

જાણીતાં ગાયિકા અનુરાધા પૌંડવાલના સુરેલા કંઠે સરસ્વતી વંદના, સરસ્વતી ચાલીસા અને આરતી નીચેના વિડીયોમાં સાંભળી વિદ્યાની દેવીને અંતરના ભાવથી વંદન કરીએ અને વસંતને વધાવીએ.

Saraswati Vandana, Chalisa, Aarti By Anuradha Paudwal, Pranavi Full Audio Song Juke Box