વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Tag Archives: લઘુ કથા

( 868 ) ના માન્યું ને !….( એક લઘુ કથા – સત્યઘટના પર આધારિત )… વિનોદ પટેલ

chiman -niyantika

ના માન્યું ને !….( એક લઘુ કથા – સત્યઘટના પર આધારિત ) 

વિનોદ પટેલ 

“ચંદ્રેશ,મને અમદાવાદ જવા દે ને,આવું શું કરે છે !”

“નિહારિકા,ખરું કહું છું.ઇન્ડિયા જવાનું માંડી વાળ,તને ખબર તો છે ને કે તને કેન્સર છે.આવી હાલતમાં તને એકલી કેવી રીતે જવા દઉં.મારી જોબ ઉપર અગત્યનો પ્રોજેક્ટ બાકી છે એટલે તારી સાથે હું આવી શકું એમ નથી.”

“હની,હું જાણું છું પણ મને આ ઉતરાણ પર અમદાવાદ જઈને પતંગ ચગાવવાની અને ત્યાં ભાઈ-ભાભી અને જુના મિત્રોને મળવાની મનમાં ખુબ ઇચ્છા થઇ આવી છે.”

“સાલું,અમદાવાદ તો મને પણ બહુ યાદ આવે છે પણ શું કરું જોબને લીધે લાચાર છું.તને ખબર છે,છેલ્લે આપણે અમદાવાદ ગયેલા ત્યારે ઉતરાણ ઉપર તારા ભાઈના બંગલાના ધાબે ચડીને વહેલી સવારથી માંડી સાંજ સુધી પતંગની કેવી મોજ માણી હતી.પણ આવી હાલતમાં તને અમદાવાદ એકલી મોકલતાં મારો જીવ નથી ચાલતો.તારા વિના મારો એક મહિનો કેવી રીતે જશે!”

“હની,એક મહિનો તો આમ ચપટી વગાડતામાં જતો રહેશે.અમદાવાદની તાજી હવા મારા ફેફસામાં ભરીને હું ફરી પાછી તારી પાસે આવી જઈશ.ડોક્ટર પણ કહે છે કે કેન્સર સુધારા પર છે,કોઈ ગંભીર સ્ટેજ પર નથી.ખુશીથી ઇન્ડિયા જઇ શકાશે.”

નિહારિકાના મનની પ્રબળ ઈચ્છા અને એના અતિ આગ્રહને વશ થઈને પ્રેમાળ પતિ ચંદ્રેશએ એને અમદાવાદ જવાની રજા આપતાં કહ્યું :

“હની,કેન્સરગ્રસ્ત હાલતમાં તું જાય છે તો તારું બરાબર ધ્યાન રાખજે.ત્યાં જઈને પતંગની મોજ કરવામાં તારી દવાઓ નિયમિત લેવાનું ભૂલી ના જતી.હું ફોન પર તારી ખબર અંતર પૂછતો રહીશ.”

ઘણા વર્ષો પછી અમદાવાદ પિયરમાં આવીને નિહારિકા જાણે સ્વર્ગમાં આવી ગઈ હોય એમ ખુશ ખુશ થઇ ગઈ. ઉતરાણ ઉપર કુટુંબીજનો અને મિત્રો સાથે પતંગની મોજ માણવાની એના મનની ઇચ્છા પણ પૂરી કરી લીધી.

અમેરિકા પાછા જવાના માત્ર બે દિવસ બાકી હતા ત્યાં જ નીહારીકાના કેન્સરે ઉથલો ખાધો.એના ભાઈએ તાત્કાલિક ગંભીર હાલતમાં એને હોસ્પીટલમાં દાખલ કરી એની બીજી સવારે જ બધાંને રડતાં છોડીને પતંગની મોજ માણ્યા બાદ નિહારિકા આ ફાની દુનિયા ત્યજીને કોઈ બીજી અગમ દુનિયાની મુસાફરીએ ચાલી નીકળી.

અમેરિકામાં ચન્દ્રેશને આ માઠા સમાચાર ફોન પર મળતાં જ તાબડતોબ એર ટીકીટ અને ઈમરજન્સી વિઝાની તજવીજ કરી ૨૪ કલાકની એના જીવનની લાંબામાં લાંબી પત્ની વિના એકલા કરેલી આંસુ ભરી મુસાફરી બાદ એ અમદાવાદ પહોંચી ગયો.અમદાવાદમાં સૌ સ્નેહીજનો નીહારીકાની અંતિમ ફ્યુનરલ ક્રિયા માટે એના ભાઈના બંગલે ચન્દ્રેશની જ રાહ જોઈ રહ્યા હતા.

ચન્દ્રેશ જાણે દોડતો હોય એમ એને સદાના માટે છોડી ગયેલ પત્નીના જીવ વિનાના ખાલી ખોળિયા પાસે નીચે બેસી જઈને ડુસકાં ભરેલા અવાજે એને કહી રહ્યો હતો:

“આખી જિંદગી તું મારો પડતો બોલ ઉપાડતી રહી,મારું કહ્યું માનતી રહી,પણ છેવટે જતાં જતાં તેં મારું કહ્યું ના માન્યું ને,મને એકલો છોડી છેતરીને એકલી જ જતી રહી ને !”

(સત્ય ઘટના પર આધારિત )

વિનોદ પટેલ

( 712 ) આશા પૂર્તિ ….. લઘુ કથા .. વિનોદ પટેલ

મારા ફેસ બુક પેજ “મોતી ચારો ” ઉપર આજે પોસ્ટ થયેલ મારી એક લઘુ કથા અત્રે વી.વી. ના વાચકો માટે પ્રસ્તુત છે .

આશા પૂર્તિ …..  લઘુ કથા 

Akshay_Kumar_with_family

ફોટો સૌજન્ય- ગુગલ ઈમેજીઝ 

કોકિલા અને ૧૫ વર્ષની દીકરી શૈલજાને ભારતમાં મૂકી રોહન કમ્પનીએ ગોઠવેલ વિઝા ઉપર અમેરિકા ગયો હતો .ત્યાં થોડા વર્ષ જોબ કરી પત્ની અને દીકરીને અમેરિકા બોલાવી લેવાની એની યોજના હતી.કોકિલા અને દીકરી પણ એ આશાએ અમદાવાદમાં દિવસો પસાર કરી રહ્યાં હતાં.

માણસે રાખેલી બધી આશાઓ અને યોજનાઓ ક્યાં પૂરી થતી હોય છે ! એક કાર અકસ્માતમાં રોહનનું અમેરિકામાં અવસાન થતાં કોકિલા અને દીકરીનાં અમેરિકામાં રોહન સાથે રહેવા આવી સુખી જીવન વ્યતીત કરવાનાં સ્વપ્નાં ચકનાચૂર થઇ ગયાં.

અમદાવાદમાં શૈલજાનો સોફ્ટવેર એન્જીનીયરીંગનો અભ્યાસ પૂરો થયો એટલે નશીબ જોગે અમેરિકાથી વતનમાં લગ્ન માટે આવેલ અમેરિકાના શિકાગો શહેરમાં એન્જીનીયર તરીકે સારી જોબ સાથે સેટ થયેલા સોહન સાથે લગ્ન થયાં. વિધવા માતા કોકીલાને અમદાવાદમાં એકલી મૂકી રડતી આંખે શૈલજા પતી સોહન સાથે અમેરિકા શિકાગો પહોંચી ગઈ .

અમદાવાદ એરપોર્ટ ઉપરથી વિદાય લેતાં આ નવ પરિણીત યુગલે કોકિલાને દિલાસો આપતાં કહ્યું હતું કે “ બા ચિંતા ના કરશો, અમેરિકા ગયા પછી અમે તમને અમારી સાથે રહેવા બોલાવી લઈશું ”

….. અને એ દીવસની શુભ ઘડી પણ આવી ગઈ !

એક દિવસે મુબઈ જઈ અમેરિકન કોન્સુલેટમાંથી ગ્રીન કાર્ડ પ્રાપ્ત કરીને દીકરી અને જમાઈ સાથે ત્યાં બાકીની જિંદગી પસાર કરવા શૈલજાની વ્હાલી વિધવા માતા કોકિલા અમેરિકા શિકાગો પહોંચી ગઈ !

પતી રોહનએ જગાવેલી કોકીલાની અમેરિકા જવાની અધુરી આશાની જમાઈ સોહન અને એના હૈયાના હાર જેવી દીકરી શૈલજાએ પૂર્તિ કરી દીધી !

વિનોદ પટેલ

 

( 672 ) એક નવતર પ્રયોગ !… તસવીર બોલે છે …..દેડકા –દેડકીની પ્રેમ કથા ! …. વિનોદ પટેલ

“સહિયારું સર્જન”ના શ્રી વિજયભાઈ શાહ અને “શબ્દોનું સર્જન”નાં શ્રીમતી પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાલા બહું ઉત્સાહી સાહિત્ય પ્રેમીઓ છે.

દર મહીને કઇંક ને કંઇક વિષય પસંદ કરી સૌને એમની કલ્પના શક્તિનો ઉપયોગ કરીને એમની સાહિત્ય રચનાઓ મોકલવા માટે પ્રોત્સાહિત કરતાં રહે છે.

આ મહીને એક નવતર પ્રયોગ તરીકે “તસ્વીર બોલે છે “ અન્વયે ફેસબુક ઉપરથી જડી આવેલી એક દેડકા-દેડકીની નીચેની તસ્વીર જોઇને સુઝતી કોઇક લઘુકથા કે લઘુ નવલકથા,કાવ્ય કે કોઇક કથા લખી મોકલવા માટે “શબ્દોનું સર્જન “ બ્લોગની આ પોસ્ટ  પ્રમાણે સૌને જણાવવામાં આવ્યું હતું.

“તસ્વીર બોલે છે “ના આ નવતર પ્રયોગના જવાબમાં મેં એક લઘુ કથા ” દેડકા -દેડકીની પ્રેમ કથા ” લખી મોકલી હતી .

આ રહી એ લઘુ કથા ……

એક નવતર પ્રયોગ ! તસવીર બોલે છે …..

દેડકા –દેડકીની પ્રેમ કથા !…વિનોદ પટેલ

એક સરોવરમાં એક દેડકો અને એક દેડકી એક બીજાના પરિચયમાં આવ્યાં.દેડકો દેડકીને પ્રથમ નજરે જ ગમી ગયો .સુંદર સપ્રમાણ કસરતી બદન,ચળકતી ત્વચા અને લાંબા ગમી જાય એવા પગ ઉપર દેડકી મોહિત થઇ ગઈ .દેડકાની પણ દેડકી જેવી જ સ્થિતિ હતી.એ પણ દેડકીની સુંદરતા ઉપર વારી ગયો હતો. ધીમે ધીમે બન્નેનો પરિચય પ્રેમમાં પરિવર્તિત થતો ગયો.

આ આખી નવતર પ્રેમ કથા વાંચવા માટે નીચેના ચિત્ર ઉપર ક્લિક કરીને “સહિયારુ સર્જન-ગદ્ય “બ્લોગમાં પહોંચી જાઓ

Dedka-dedki love story

આ દેડકા-દેડકી ની પ્રેમ કથાને તમે એક રૂપક કથા પણ કહી શકો !