વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Tag Archives: વાર્તાઓ

1224-” વીણેલાંફૂલ ”- હરિશ્ચન્દ્ર બહેનોની વાર્તાઓ-પુસ્તક પરિચય

પુ. વિનોબાની બે શિષ્યાઓ-ચન્દ્રકાંતા અને હરીવિલાસ જેઓ ” હરિશ્ચન્દ્ર ” નામથી સંસારના ખૂણે ખૂણેથી શોધેલી વાર્તાઓની લેખિકાઓથી પ્રખ્યાત થઇ ગઈ છે.

આ બધી વાર્તાઓ ” વીણેલાં ફૂલ ” ભાગ ૧ થી ૧૪ માં સંગ્રહિત થઇ છે. આ વાર્તાઓ ટૂંકી પણ રસદાયક અને પ્રેરણા દાયી હોય છે.

અગાઉ વિનોદ વિહારમાં વીણેલાં ફૂલ ની કેટલીક વાર્તાઓ પોસ્ટ થઇ છે.ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચય બ્લોગમાં શ્રી સુરેશ જાનીએ આ બધી વાર્તાઓનો ખજાનો શોધીને મુક્યો છે. વિનોદ વિહારના વાચકો આ વાર્તાઓને માણે એ હેતુથી એમના આભાર સાથે આજની પોસ્ટમાં રી-બ્લોગ કરેલ છે.

વિનોદ પટેલ

ગુજરાતી પ્રતિભા પરિચય

ભાગ

  • 1 થી 14

લેખિકાઓ

  • ‘હરીશ્ચન્દ્ર’ બહેનો

પ્રકાશક

  • યજ્ઞ પ્રકાશન  [  કાન્તિ શાહ / જગદીશ શાહ  ]

સરનામું

  • ભૂમિપુત્ર,   હુઝરાતપાગા રોડ, વડોદરા – 390 001

વિગત

  • દરેક ભાગમાં 88 પાનાં, ચાલીસ ટૂંકી વાર્તાઓ,   દરેક વાર્તામાં – બે પાનાં, 700-800 શબ્દો

મૂલ્ય

  • દરેક ભાગના ત્રીસ રૂપીયા

————————————————————-

બે વાર્તાઓ

કોથમીરનાં વડાં

મંડૂકોનું ઉપનિષદ

સાભાર – રીડગુજરાતી.કોમ

અને બહુ જ મોટો ખજાનો આ રહ્યો ( સાભાર – શ્રી. ભજમન નાણાવટી )

__________________________________

અભિપ્રાયો

“આ વિલક્ષણ સંક્ષેપ કથાઓ ગુજરાતી લેખનમાં વિશેષ સ્થાન પામી છે.”
– મનુભાઇ પંચોળી ( દર્શક)

“આ વાર્તાઓ મને ખૂબ જ ગમે છે. વાંચતાં મન અને હૃદય તૃપ્ત થઇ જાય છે. ”
– ગુલાબદાસ બ્રોકર

“હરિશ્ચન્દ્રની વાર્તાઓ આપણી વાર્તાસૃષ્ટિમાં વિશિષ્ટ ધ્યાનની અધિકારી નીવદે તેવી છે.”
– ઉશનસ્

ભૂમિપુત્રની વાર્તા હું પણ રસપૂર્વક વાંચું છું. હમણાંની ‘જિજીવિષા’ વાર્તા સરસ છે. કાશીમાનું ચિત્ર તેમાં સારું ઊપજ્યું છે.
– ઉમાશંકર જોશી

—————————————————————————

 એક પુસ્તિકાની પ્રસ્તાવનામાંથી
– ગુલાબદાસ બ્રોકર

         ‘હરિશ્ચન્દ્ર’ એક…

View original post 433 more words

( 771 ) પ્રતિલિપિ.કોમ એ શરુ કર્યું વાર્તાઓનું ઈ-મેગેઝિન- ‘સંકેત’

પ્રતિલિપિ.કોમએ માતૃભાષાના લેખકોને તેમના વાચકો સાથે જોડતું એક ઓન લાઈન સેલ્ફ પબ્લીશીંગ પ્લેટફોર્મ છે.

એમાં હાલ ગુજરાતી /હિન્દી / તમિલ એમ ત્રણ ભાષાઓનું સાહિત્ય તમે માણી શકો છો.ટૂંક સમયમાં જ તેમાં મરાઠી ભાષાનું સાહિત્ય પણ વાંચવા માટે ઉપલભ્ધ બનશે. આમ તમામ ભારતીય ભાષાઓના સાહિત્યને એક મંચ ઉપર લાવવાનું કામ પ્રતિલિપિએ હાથ પર લઇને સુંદર સાહિત્ય સેવા બજાવી છે એ બદલ એને અભિનંદન ઘટે છે.

સાહિત્યિક પ્રવૃતિઓમાં અગ્રેસર એવાં લેખિકા નિમિષા દલાલ થોડા સમયથી પ્રતિલિપિ ટીમમાં ગુજરાતી વિભાગ સંભાળે છે.ગુજરાતી સાહિત્યને વિશાળ ફલક પર પહોચાડવા માટે પ્રતિલિપિ.કોમના મંચ ઉપરથી ઓગસ્ટ ૨૦૧૫ થી ” સંકેત ” એ નામે વાર્તાઓનું નવું ઈ- મેગેઝીન લોન્ચ કરવામાં આવ્યું છે . આ વાર્તા મેગેઝિનનાં સંપાદિકા તરીકે શ્રીમતી નિમિષા દલાલ રહેશે.

વાર્તા માસિક- સંકેત , પ્રથમ અંક : ૧ : ઓગસ્ટ ૨૦૧૫ નું મુખ પૃષ્ઠ 

sanket magazin

સંપાદિકા : નિમિષા દલાલ ગુજરાતી વિભાગ ,પ્રતિલિપિ.કોમ

આ પ્રથમ અંકના લેખક/લેખિકાઓ

સ્મિતા શાહ, રેખા શુક્લ, રશ્મિ જાગીરદાર, સરયૂ પરીખ, કલ્પના રઘુ, ખુશાલી દવે, જય ગજ્જર, વિનોદ પટેલ, સેજલ પોંડા, સુરેશ જાની, ગુણવંત વૈદ્ય, ડો.કે.કે.દેસાઈ, રવિ યાદવ, અનસૂયા દેસાઈ, કામિની મહેતા, ભજમન નાણાવટી, સપના વિજાપુરા, વિજય શાહ, બકુલેશ દેસાઈ, વલીભાઈ મુસા, નટવર મહેતા, રોહિત કાપડિયા, કલ્પના ચૌધરી, મીનાક્ષી વખારિયા, પ્રવીણકાંત શાસ્ત્રી.
ભગવતીકુમાર શર્મા, રવીન્દ્ર પારેખ, નિમિષા દલાલ.

સંકેત વાર્તા માસિકના ઓગસ્ટ ૨૦૧૫ના આ પ્રથમ અંકની વાર્તાઓ વાંચવા માટે નીચેની લીંક પર ક્લિક કરો.

http://www.pratilipi.com/team-pratilipi/sanket

 

આ વાર્તા મેગેઝીનમાં પ્રકાશિત મારી વાર્તા વાંચવા માટે નીચેની લીંક પર ક્લિક કરો.  

સાચો પ્રેમ કદી ઘરડો થતો નથી …. વાર્તા ….વિનોદ પટેલ 

પ્રતિલિપિ .કોમના મંચ પરથી પ્રકાશિત મારું ઈ-પુસ્તક “કુસુમાંજલિ “, કાવ્યો, વાર્તાઓ , ચિંતન લેખો વી. સાહિત્ય વાંચવા માટે નીચેની લીંક પર ક્લિક કરો.

http://www.pratilipi.com/vinod-patel

 સંપર્ક –

 નિમિષા દલાલ

ફોન નંબર   ૯૯૨૫૬ ૨૪૪૬૦

ટીમ પ્રતિલિપિ 

પ્રતિલિપિમાં ગુજરાતી ભાષાનો વિભાગ સંભાળતાં બે ઉત્સાહી પ્રતિનિધિઓ  

nimisha- modi

નિમિષા દલાલ અને સહૃદયી મોદી 

( 597 ) મારે મન બ્લોગ અને બ્લોગીંગ શુ છે ? …..વિનોદ પટેલ

 આજના ડીજીટલ સાયબર યુગમાં ગુજરાતી સાહિત્યના પ્રચાર અને પ્રસાર માટે પ્રિન્ટ મીડિયાની સાથે સાથે  બ્લોગ વિશ્વ પણ એક અગત્યનું સાધન બની ગયું છે .

પહેલાં જે અખબારો અને સામયિકો લોકો પૈસા ખર્ચીને મંગાવીને વાંચતા હતા એ લગભગ બધું જ સાહિત્ય ઈન્ટરનેટમાં  કોમ્પ્યુટરના કી-બોર્ડ ઉપર આંગળીનું ટેરવું દબાવતાં જ વિના મુલ્યે વાંચવા માટે ઉપલબ્ધ બન્યું છે .

વિશ્વભરમાં કેટલા બધા ગુજરાતીઓ વ્યવશાય અર્થે સપરિવાર રહે છે ? એમાંના ઘણા ખરા ગુજરાતીઓને એમના વ્યવસાયોમાં વ્યસ્ત રહેવા છતાં જીવન ઉપયોગી સાહિત્ય પોતાની ગુજરાતી ભાષામાં વાંચવાની ભૂખ પડેલી હોય છે,એને બ્લોગના માધ્યમથી સારી રીતે સંતોષી શકાય છે .

ખાસ કરીને પરદેશમાં નિવાસી બનેલા નિવૃત વયોવૃદ્ધ ગુજરાતી ભાષી સજ્જનો માટે તો ગુજરાતી બ્લોગ જગત એક આશીર્વાદ સમાન છે જે એમના તરફથી મળતા પ્રતિભાવોમાંથી જોઈ શકાય છે.ગુજરાતી બ્લોગ વિશ્વ આજે કુદકે અને ભૂસકે વિસ્તૃત થતું જાય છે એનું આ જ મુખ્ય કારણ છે .

 આ બધા ગુજરાતી બ્લોગોમાં રોજે રોજ એટલું બધું સાહિત્ય વાંચવા માટે ઉપલબ્ધ હોય છે કે શું વાંચવું , શુ ના વાંચવું એની મીઠી મુંઝવણ અનુભવાતી હોય છે .આજે ૧૦૦૦ + એકલા ગુજરાતી બ્લોગ જ અસ્તિત્વ ધરાવે છે.ગુજરાતી બ્લોગ વિશ્વમાં જેને ખરેખર સારા કહી શકાય એવા કેટલાક બ્લોગો ગુજરાતી ભાષા અને એની અસ્મિતા માટે બહુ જ સુંદર કામ કરી રહ્યા છે. 

દરેક બ્લોગર મિત્રો એમની રીતે સાહિત્યની સામગ્રી પીરસી રહ્યા છે.વિશાળ બ્લોગ રૂપી સમુદ્રમાં ડૂબકી મારીને આજે ગુજરાતીઓ સાહિત્યરૂપી મોતીઓ પ્રાપ્ત  કરવાના સતત પ્રયત્નો કરી રહ્યા છે .

મારા બ્લોગિંગના ત્રણ વર્ષના અનુભવ ઉપરથી મારે મન બ્લોગીંગ અને બ્લોગનું શું મહત્વ છે એને મારી નીચેની ત્વરિત અછાંદસ કાવ્ય રચનામાં પ્રસ્તુત કરેલ છે.

 બ્લોગ અને બ્લોગીંગ 

બ્લોગીંગ એ જન હિતાર્થે  કરવા જેવી  એક સેવા છે

જીવન સંધ્યાએ રમવા જેવી એક ઉપયોગી રમત છે

બ્લોગ મિત્રો સાથે અંતરનો તાર જોડવાનું સાધન છે

સરખા સાહિત્ય રસિકો સાથે ચર્ચા કરવાનો ચોતરો છે

સુતેલા સાહિત્ય રસને ઢંઢોળીને જગાડવાની ચાવી છે

સાહિત્ય રસની તરસ છીપાવવા માટેની એક પરબ છે

ગમતાનો ગુલાલ કરવા માટેની ગુલાલ ભરી થાળી છે

જીવન પોષક સાહિત્ય વાંચવા માટેનો એક ખજાનો છે

 ગુજરાતીને ગુજરાતીતા સાથે જોડતી કડી એક બ્લોગ છે

બ્લોગ એક મનોરમ્ય ગદ્ય પદ્ય ફૂલોની  ફૂલવાડી છે

સાહીત્ય બાગના ફૂલોની મહેંક ફેલાવતો એક પવન છે

મનને કોરતી એકલતા દુર કરવાનું અકસીર ઓસડ છે 

બ્લોગીંગને  એક  મેડીટેશન કહો યા તો એક યોગ છે

નિવૃતિનો સદુપયોગ કરવાની એક ઉત્તમ પ્રવૃત્તિ છે

ગદ્ય પદ્ય સર્જન અને વાંચન બાદની આનંદયાત્રા છે   

વિનોદ પટેલ

————————————————

મુંબાઈ,વાશીમાં રહેતા અને પત્રકારત્વ અને સામયિકોનો બહોળો અનુભવ ધરાવતા શ્રી જીતેન્દ્ર પાઢ અમેરિકા, પોર્ટ લેન્ડમાં રહેતા એમના પુત્રને ત્યાં અવાર નવાર આવતા હોય છે.

એમની અમેરિકાની ત્રીજી વારની યાત્રામાં એમની એકાંતની પળોમાં ઈન્ટરનેટ અને ગુજરાતી ભાષાના ઓન લાઈન સાહિત્ય -બ્લોગ વિશ્વ- નો અભ્યાસ કર્યા પછી એમના અનુભવની વાતો એમણે અક્ષરનાદ બ્લોગમાં પ્રકાશિત એમના એક લેખમાં કરી છે.

આજની પોસ્ટના સંદર્ભમાં અક્ષરનાદ અને લેખકના આભાર સાથે  એમનો લેખ નીચેની લીંક ઉપર વાંચવા જેવો છે.

વિદેશની અટારીએથી….. વેબ જગતનું વાંચન …..જિતેન્દ્ર પાઢ 

( 528 ) શ્રી મુર્તઝા પટેલની ત્રણ ટૂંકી પણ ચોટદાર વાર્તાઓનો આસ્વાદ

Murtza patel -2

મુર્તઝા પટેલ અમદાવાદના છે અને અમદાવાદમાં શિક્ષણ લીધું છે . છેલ્લાં કેટલાંક વર્ષોથી વ્યવસાય અર્થે નાઈલને કિનારે પીરામીડોના દેશ કેરો, ઈજીપ્તમાં સપરિવાર રહે છે.

વતન તરફનો તેઓનો લગાવ અવારનવાર એની મુલાકાત લઈને અનેક મિત્રોને મળીને તેઓ બતાવતા હોય છે .

મુર્તઝા પટેલ નીચેના બે ગુજરાતી બ્લોગોના સંપાદક છે

 એમના બ્લોગોની મુલાકાત લીધા પછી તમને લાગશે કે મુર્તઝાભાઈ વેપાર અને માર્કેટિંગમાં નિષ્ણાત તો છે જ પણ એની સાથે  ગુજરાતી ભાષા ઉપરની એમની પકડ ધ્યાન ખેંચે એવી છે.

મુર્ત્ઝાભાઈની લખાણની શૈલી અને શબ્દોની રમત એમની આગવી છે જે મને  ખુબ ગમે છે .આપને પણ એમની  વાર્તાઓ-રચનાઓ  વાંચવાથી એની સહેજે પ્રતીતિ થશે .કહે છે ને કે જેવું શીલ એવી શૈલી.

એમના બ્લોગ નાઈલને કીનારેથીમાંથી મને ગમેલી ત્રણ  વાર્તાઓનો  વી.વી.ના વાચકોને આજની પોસ્ટમાં આસ્વાદ કરાવતાં આનંદ થાય છે.

આ વાર્તાઓમાં માણસોના સંબંધોમાં એક બીજા પ્રત્યે માનવતા ભર્યું વર્તન દાખવવાનો સુંદર યાદ રાખવા જેવો  સંદેશ છે .માણસે વિજ્ઞાનની મદદથી ગ્રહો ઉપર તો વિજય મેળવ્યો છે પરંતુ અહમ પ્રેરિત પૂર્વગ્રહોને જીતી શક્યો નથી.આની સાબિતી માનવોના એક બીજા પ્રત્યેના રોજ બ રોજના સંબંધોમાંથી મળી રહે છે. 

મને આશા છે આપને મુર્ત્ઝાભાઈની આગવી શૈલીમાં લખાયેલી આ પ્રેરક વાર્તાઓ મારી જેમ આપને પણ ગમશે.

મુર્ત્ઝાભાઈ મારા નેટ મિત્ર હોવાની સાથે મારા ફેસ બુક મિત્ર પણ છે. હું એમને કદી રૂબરૂ મળ્યો નથી પણ એમના બ્લોગ અને ફેસબુક ઉપરનું સાહિત્ય વાંચ્યા અને માણ્યા બાદ મને લાગ્યું છે કે આ મળવા જેવો જ નહીં પણ માણવા જેવો પણ માણસ છે .  

વિનોદ પટેલ

  ====================================

ચેપ્ટર ચાચા !

શહેરમાં કૉલેજનું ભણતર પૂરું કરી, ફાઈનલ પરીક્ષા આપી એ લબરમૂછિયો છોકરો પોતાના ગામમાં પાછો ફરી રહ્યો છે. તેનામાં…

એક તરફ નવો જોશ છે, જોમ છે, હોંશ છે. કાંઈક કરવાની આશાઓ છે. ને બીજી તરફ કૉલેજમાં ન ભણાવાયેલી મજબૂરી છે, મજદૂરી છે, મોંઘવારી છે, મારામારી છે.

ટ્રેઈનમાં પણ જનરલ ડબ્બે જ મુસાફરી કરવાની હોવાથી ઉપડવાના અડધો કલાક પહેલા જ તેણે સ્ટેશન પર આવી જગ્યા રોકી લીધી છે. બારી પાસેની એક સીટ પર તેની સાથે બેગ પણ ગોઠવાયેલી છે. (કોઈક બીજું આવી આ જગ્યા પચાવી પાડે એ બીકે…સ્તો !)

ટ્રેઈન ઉપાડવાની થોડીક જ મિનીટ પહેલા એક બુઝુર્ગ ચાચા એક હાથે લાકડી પકડી તેની નાનકડી ટ્રંક સાથે સામેની સીટ પર ગોઠવાય છે. અને એ સાથે અત્યાર સુધી જગ્યા રોકી બેઠેલો મજૂર જેવો છોકરો ગાયબ થાય છે. ગાડી બધી રીતે, બધી બાજુથી ‘ગરમી’ સાથે હકડેઠઠ ભરાઈ ચુકી છે.

સમય પસાર કરવા એ ચાચા આ કોલેજીયન સાથે ‘આમ બાંતે’ કરવાનો પ્રયત્ન કરે છે. અડધો કલાકમાં તો, શહેરમાં ભણતી તેની પૌત્રીનાં લક્ષણોથી થઇ, કોલેજના આધુનિક શિક્ષણ પર ચર્ચા કરી ચુક્યા છે. (સાથે સાથે તેની ડૂચેદાર પીછોડીમાંથી સૂકાયેલી ખજૂર અને પતાસું પણ ઓફર કરી ચુક્યા છે.)

પણ સફરને સફરિંગ ગણી ચુકેલો આ કોલેજીયન કોઈની સાથે બહુ બોલતો નથી, કશુયે લેતો નથી. એ તો માત્ર પાછુ વાળે છે, તેના અડધો સે.મીનાં હોઠોની મજબૂરીવાળું તેનું અકારણ સ્મિત. (કેમ જાણે તેનામાં એ ‘બુઝુર્ગ ચાચા’ તરફ છૂપો અણગમો છે, દબાવાયેલી કોમી નફરત છે.?!?!?!)

ચાચાની અઢી કલાકની મુસાફરી હવે પુરી થવામાં જ છે. એમનું ડેસ્ટીનેશન આવવાને બસ થોડી મિનીટ્સ જ બાકી છે. એટલે તેઓ કોલેજીયનને ઉપર મુકાયેલી બેગ નીચે ઉતારી આપવા અરજ કરે છે. કોલેજીયન મહાપરાણે ઉભો થઇ પતરાની હળવી પેટીને અવાજ સાથે નીચે (ધીમેથી) પટકે છે. (કેમ ગુસ્સાથી વજન ન વધે?!?!? !!!)

પણ ત્યાં જ….

” બેટે, મૈ ઝ્યાદા પઢા-લિખા તો નહિ હૂં, પર કંઈ ચીઝોકો સમજ સકતા હૂં. અલ્લાહને તો હંમ સબકો ઇન્સાનિયત સે હી બનાયા હૈ. ન જાને કહાં સે હમ સબકે બીચ ક્યોં હેવાનિયત ગઈ હૈ?!?!? મોહબ્બત કા જવાબ મોહબ્બત નહિ રહાં. સફર કે દૌરાન તુમ્હે યું દિલ બંધ રખે હુવે દેખકર હંમે ભી અપની જવાની કે દિન યાદ આ ગયે.

માફ કરના બેટે…પર જવાની યુંહીં બેકાર ચલી જાયેગી, અગર યેહ દિલ ઇસ તરહ સે હંમેશા બંધ હી રહા તો…જિન્હોને હંમે પરાયા કર દિયા હૈ વોહ સબ વહાં ગદ્દીઓ પર બૈઠે તમાશા દેખ રહે હૈ ઔર હમ ઇસ તરહ ગાડીયોંમેં તમાશા બન બૈઠે હૈ…સમજના ઝરૂરી હૈ કી મોહબ્બત ઔર સિયાસત સાથ સાથ નહિ ચલ સકતે. સિયાસત ઉનકે લિયે છોડ દો. અપના કામ તો મોહબ્બત બાંટના હૈ…દિલ કો છૂના હૈ…”

થોડી વાર પછી કોલેજીયનને હવે…

એક તરફ સ્ટેશનનાં દરવાજે ટીકીટ ચેકર સાથે ન સ્વીકારાયેલી સૂકી ખજૂર-પતાસું વહેંચતા નીકળતા ‘પ્યારા ચાચા’ દેખાઈ રહ્યા છે…..ધીમે ધીમે..!! ને બીજી તરફ તેની આંખોમાં પસ્તાવાનાં આંસૂ ઉતરી રહ્યાં છે….ધીમે ધીમે…..

કોલેજના ૩ વર્ષમાં જે પાઠ ન ભણવા મળ્યો એનું પહેલું ‘ચેપ્ટર-ચાચા’ આ રીતે ખુલેલું જોઈ એ કોલેજીયન ખીલી રહ્યો છે.

– કથાકિરણ: આલોક પાંડે.

સૌજન્ય : નાઈલને કિનારેથી 

====================

 “માનવતાનો માત્ર એક જ રંગ હોય છે. : ટ્રાન્સપેરન્ટ !”

હાથમાં લાકિંમતી લેધર-હેન્ડબેગ, બોડી પર પ્રિશિયસ પરફ્યુમ, ચેહરા પર વિવિધ મેકઅપનો થપેડો લઇ એ ભરાવદાર પ્રૌઢા બાઈ તેના બોર્ડીંગપાસ પર લખેલા નંબર મુજબ પ્લેનની સીટ પાસે આવી ગઈ.

“વોટ?!?!?! મને આવા એક હબશી પાસે બેસવાનું?” – બોલતા જ એ બાઈના મગજમાં ક્યાંકથી ભરાયેલો ગુસ્સો પણ આ સાથે આ રીતે અચાનક બહાર દેખાઈ ગયો. ત્યાં હાજર રહેલાં સૌ કોઈ સ્તબ્ધ.

“હું મારી સફર આવા કાળિયા પાસે બેસી ગુજારવા નથી માંગતી. પ્લિઝ મને કોઈક બીજી જગ્યા આપી દો.”- તેની આવી બૂમ સાથે એર-હોસ્ટેસ પણ હવે ત્યાં આવી ગઈ અને વિફરેલ બાઈને શાંત પાડવા લાગી. પણ ગુસ્સાનો પારો આ બેલગામ ઇંગ્લિશ બેગમ પારા પર વધતો ચાલ્યો.

“મેમ ! આમ તો અહીં ઈકોનોમી ક્લાસની બધી જ સીટ્સ બૂક થઇ ચુકી છે. અને અત્યારે કોઈપણ પોતાની સીટ બદલવા તૈયાર નથી. હા! ફર્સ્ટ-ક્લાસની માત્ર એક સીટ ખાલી છે. જો એ અમે મેનેજ કરવાની કોશિશ કરી શકીએ. પણ એ માટે અમને અમારા કેપ્ટનને પૂછવું પડશે.” – એર-હોસ્ટેસે તેની કસ્ટમર-સર્વિસનો નુસ્ખો કામે લગાડયો.

આ ભરાવદાર ગોરી બાઈ તેની હેન્ડબેગ સાથે હજુયે ત્યાં જ ઉભી રહી. જ્યારે પેલા હબશી ભાઈ પર શું વીતી હશે એ તો એ જ જાણે.

ખૈર, થોડી સેકન્ડ્સમાં એર-હોસ્ટેસની વ્યવસ્થામાં હવે ફ્લાઈટનો કેપ્ટન પણ જોડાઈ ગયો. તેના અનુભવ પરથી એણે પરિસ્થતિનો તાગ પણ મેળવી લીધો અને આવતાની સાથે જ તેની કસ્ટમર-સર્વિસનું કેપ્ટનાસ્ત્ર બાણ પણ છોડ્યું……

“મેડમ! આઈ એમ વેરી સોરી. અમારા દરેકેદરેક મુસાફર અમારા માટે ઘણાં માનનીય છે. એટલે તમને આ રીતે તકલીફ ન પડવી જોઈએ. આમ તો ઈકોનોમી ક્લાસની દરેક સીટ્સ ભરાઈ ચુકી છે. જ્યારે ફર્સ્ટ-ક્લાસમાં માત્ર એક જ સીટ ખાલી છે. એટલે હવે એ સીટ માટે અમે આ હબશીભાઈને ત્યાં બેસવાની અરજ કરીએ છીએ. એટલા માટે કે અમે અનુભવીએ છીએ કે આપના શબ્દોથી એ પણ માનસિક રીતે ખૂબ ઘવાયો છે.

આ બાઈ કાંઈક બોલવા જાય એ પહેલા જ કેપ્ટને પેલા હબશીભાઈને હાથના ઇશારા વડે ત્યાંથી ઉઠીને તેની પાછળ ચાલી આવવા જણાવી દીધું. ઈકોનોમી ક્લાસના સૌ મુસાફરોના હાથ આવી ‘ફર્સ્ટક્લાસ’ કપ્તાની અસર હેઠળ તાળીઓના ગડગડાટથી ગૂંજી ઉઠયા.

મોઘમ મોરલો: “માનવતાનો માત્ર એક જ રંગ હોય છે. : ટ્રાન્સપેરન્ટ !”

——————————————————————

‘લોંગ ડિસ્ટન્સ’ કોલ!!!!

એક વૈભવી ફાર્મ-હાઉસમાં એ ડોસા-ડોસી એકલાં રહે છે. તેમના બે દિકરાંવ આ ફાર્મ-હાઉસની ‘રખેવાળી’ તેઓને સોંપી પરદેશમાં રહે છે.

વહેલી સવારે ડોસો ‘મોર્નિંગ વોક’ કરી ઘરમાં પ્રવેશે છે. ને ત્યાંજ રાહ જોતી ડોસી હળવેકથી સોફા પરથી ઉભી થાય છે, અને જણાવે છે: “કહું છું…..નાનકાનો ‘લોંગ ડિસ્ટન્સ’ ફોન હતો…”

“કેમ? આમ અચાનક આજે ફોન કર્યો એણે? ઓલરાઈટ તો છે ને? મારા બચ્ચાંવ?…. એની વાઈફને તો કાંઈ…?”- ડોસાજી ચિંતાની પોટલી ખોલે છે….

“અરે હા ભ’ઈ હા…એ બધાં જ મઝામાં હશે….”

–ડોસીમા હાશકારો મુકે છે, અને ડોસાના કપાળેથી નીતરતો પસીનો લૂંછવા હાથ ઉંચો કરે છે.

“તો પછી આટલાં દિવસો બાદ એણે ફોન કેમ કર્યો?” – ડોસો હજુયે રઘવાટે પૂછી લે છે.

“એ મને બોલ્યો કે ‘હેલ્લો, મમ્મા… I Love you… આજે મધર્સ ડે છે ને… બસ એટલે તારી યાદ….’

– તે ત્યાંજ ડોસો હવે ડોસીની આંખોમાંથી સરી પડેલા ટીપાં લૂંછવા ‘શોર્ટ ડિસ્ટન્સ’ વાળો હાથ ઉંચો કરે છે…

સૌજન્ય–. નાઈલને કિનારેથી

=======================================================

દુનિયાની એક અજાયબી ,ઈજીપ્તના પીરામીડોને હાથમાં પકડીને ઉભેલા ખુશખુશાલ મુર્તઝા પટેલ

દુનિયાની એક અજાયબી ,ઈજીપ્તના પીરામીડોને હાથમાં પકડીને ઉભેલા ખુશખુશાલ મુર્તઝા પટેલ

વર્ષો અગાઉ જ્યારે પહેલીવાર કેરો આવ્યો ત્યારે એક એક દોસ્તે પૂછ્યું કે “વ્હાય ડીડ યુ કમ ટુ કેરો?”- ત્યારે સિમ્પલી જવાબ આપ્યો:“બિકોઝ માય ‘મમી’ વોઝ કોલિંગ.”

હજારો વર્ષોવાળા ઈજીપ્તના પિરામીડઝ માટે લાખો લોકોએ કરોડો પાનાં ભરી લખ્યું છે ,ને લખી રહ્યાં છે. જ્યારે જ્યારે મને અહીં કાંઈક ખોવાયેલી ફીલિંગ્સ આવે છે, ત્યારે પિરામીડઝની પાસે પહોંચીને એની ભવ્યતા જોઈ લઉં છું, તેની દિવાલને ચૂમી લઉં છું, તેના મસમોટા પથ્થર પર જઈ બેસી જાઉં છું. 

એક અજીબ એહસાસ છે આ જગ્યાએ. આપણે માણસો ઘણી અજાયબ વસ્તુઓ બનતી જોતા આવ્યા છે, ને જોતા રહીશું, પણ એ જ બે પગવાળાં માનવો એ જ આ સુપર-હાઈપર પિરામીડઝ બનાવ્યાં છે!?!?! એ હજુયે માની શકાતું નથી.

હાળું ‘ઈમ્પોસિબલ’ શબ્દ અહીં કેમ સાચો પડી જતો લાગે છે?!?!? 

મુર્તઝા પટેલ

સંપર્ક :

ઇ-મેલનું સરનામું:  netvepaar@gmail.com