વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Tag Archives: વેબ ગુર્જરી લેખ

1230- કરમાઇ કરમાઇને ખર્યા નાનાભાઇ જેબલિયા (૧) …. રજનીકુમાર પંડ્યા

જાણીતા બ્લોગ ” વેબ ગુર્જરી”માં ” લ્યો, આ ચીંધી આંગળી” વિભાગમાં મારા સહાધ્યાયી હમઉમ્ર મિત્ર શ્રી રજનીકુમાર પંડ્યા એમની આગવી આકર્ષક શૈલીમાં એમના જીવનના અનુભવો પર આધારિત સત્ય કથાઓ રજુ કરતા રહે છે એ વાંચવા જેવી હોય છે.

શ્રી રજનીકુમાર પંડ્યાએ એમના ઈ-મેલમાં મોકલેલ એક લેખ ”કરમાઇ કરમાઇને ખર્યા નાનાભાઇ જેબલિયા (૧)”માં એમણે એમના લેખક મિત્રને ભાવભરી શ્રધાંજલિ આપી છે. એમના આભાર સાથે આ લેખને આજની પોસ્ટમાં પ્રસ્તુત કરેલ છે.આ લેખ મને ગમ્યો એમ આપને પણ જરૂર ગમશે.

વિનોદ પટેલ

કરમાઇ કરમાઇને ખર્યા નાનાભાઇ જેબલિયા (૧) …. રજનીકુમાર પંડ્યા

(ગુણવત્તાને લક્ષમાં લો તો ગુજરાતી સાહિત્યના ઉત્કૃષ્ટ કોટીના સાહિત્યકારોમાં જેમની ગણના કરવી પડે એવા સત્વશીલ સર્જનો આપનારા નાનાભાઇ જેબલીયા સંખ્યાબંધ ઉત્તમ કૃતિઓ આપવા છતાં 75 ની વયે અવસાન પામ્યા. પણ ત્યાં લગી ઉન્નતભ્રુ સાહિત્યકારો–વિવેચકો માટે તો માત્ર ‘લોકપ્રિય’ લેખકોના વર્ગમાં આવતા એક એવરેજ લેખક જ રહ્યા. જીવનભર પ્રાથમિક શાળાના શિક્ષક જ રહ્યા. એના અન્ય અનેક કારણોમાં એ સૌરાષ્ટ્રના એક ખૂણામાં જીવ્યા કર્યા એ પણ એક કારણ છે. અને એમાં કોઇનો દોષ નથી, સિવાય કે કિસ્મતની શતરંજની એવી બિછાત. બીજાં અનેક માનવીય કારણોની ભરમાર છે, પણ એની ચર્ચા કરવાની આ જગ્યા નથી.


(નાનાભાઈ જેબલિયા)

આ લખનાર ઉપરાંત સાહિત્યકારો રતિલાલ બોરિસાગર, રમેશ પારેખ કે કિરીટ દૂધાત જેવા એમના મિત્રો એમને આજીવન ચાહતા રહ્યા એનાથી એમનો આત્મા બહુ તૃપ્ત રહેતો હતો એના કરતાં અમને એમની નિર્ભેળ, નિરપેક્ષ મૈત્રીથી બહુ સભરતાનો અનુભવ થતો હતો. પૂ મોરારીબાપુ જેવાએ એમની બહુ જ સંભાળ રાખી હતી અને એમને કાર સુધ્ધાં લઇ આપી હતી. વળી સંતાનો પણ બહુ ગરવા નિવડ્યા. અને પુત્રવધુઓ તો પુત્રોથી પણ સવાઇ ચડિયાતી સાબિત થઇ. પોતાના પછીની બીજી પેઢીનું સુખ પણ એમને પારાવાર મળ્યું.

એ બધાનું સરવૈયું માંડતા સ્વ.નાનાભાઇ જેબલીયા, છેલ્લા થોડાં વર્ષોની પથારીવશતાને બાદ કરતાં સુખેથી જીવ્યા, સુખ પામીને ગયા એમ કહેવું વધારે ઠીક રહેશે.

સાવ ઉગતી યુવાનીથી અમારી મૈત્રી જામી હતી એટલે અધિકૃતતાપૂર્વક એમની થોડી વાત અહિં માંડું છું.)

સરકસના ખેલ જેવું હતું. હળવી બીડી કે વજનદાર બાચકું એમાંથી એકે ય હેઠે ના પડી જવું જોઇએ (બીડી બે ફદિયાની પણ બાજરો તો કેવા મોંઘા પાડનો,બાપ!) બાજરો જમીન પર વેરાઇ ના જવો જોવે અને અને બીડી બી ઠરી ના જવી જોઇએ. ને વાજોવાજ સલામો પણ ઝીલાતી જવી જોઇએ. વળી આ બધું કરતાં ગતિભંગ પણ ના થવો જોવે. અમારી હારોહાર રહેવું જોવે. આ દૃશ્ય જોઈને અમને અમારી નહીં પણ વિશેષણોની દયા આવી ગઈ હતી.”

આખો લેખ ‘વેબ ગુર્જરી’ પર અહીં ક્લિક કરીને વાંચો. 

(વેબ ગુર્જરીમાં પ્રકાશિત અગાઉના લેખો વાંચવા માટે આ લેખને છેડે આપેલી પેનલમાં લેખકના નામ પર ક્લિક કરો)

RAJNIKUMAR PANDYA

My Blog link:

http://zabkar9.blogspot.com/

http://rajnikumarpandya.wordpress.co

E Mial સંપર્ક
rajnikumarp@gmail.com

1216- ” જુઠાભાઈની ઠાઠડી !” …. લેખક … શ્રી રજનીકુમાર પંડ્યા

શ્રી રજનીકુમાર પંડ્યા

શ્રી રજનીકુમાર પંડ્યા એટલે વાર્તા કળાના સર્વ માન્ય કલાકાર. વાર્તાના પાત્ર વિષે ઊંડાણથી મેળવેલ માહિતીને તેઓ એમની આગવી શૈલીમાં એવી નજાકતથી રજુ કરે છે કે અંત સુધી બસ વાંચ્યા જ કરો.

સામાજિક સત્ય ઘટનાઓ અને પાત્રોનું સંશોધન કરી એને અદભુત વાર્તા રસથી આલેખન કરી તેઓ વાચકોને ખુશ કરી દે છે .એમનો લેખ વાંચ્યા બાદ વાચક તૃપ્તિની લાગણી અનુભવીને બોલી ઉઠે છે ” મજા આવી ગઈ !”

જાણીતા બ્લોગ ”વેબ ગુર્જરી” માં ”લ્યો,આ ચીંધી આંગળી ‘ અંતર્ગત એમના પાત્રો આધારિત રસાળ લેખો નિયમિત પ્રગટ થાય છે.

રજનીકુમાર પંડ્યા તરફથી ઇ-મેલમાં મળેલ આવો એક રસ સ્પદ લેખ એમની મંજુરીથી વિનોદ વિહારની આજની પોસ્ટમાં સહર્ષ પ્રસ્તુત કરેલ છે.

વિનોદ પટેલ

”લ્યો, આ ચીંધી આંગળી, જુઠાભાઈની ઠાઠડી !” …. શ્રી રજનીકુમાર પંડ્યા

અંધશ્રદ્ધા સામે જંગ માંડનાર એક અનોખી વ્યક્તિનો પરિચય-આલેખ

Mithabhai
“અખતરાની આગલી રાતે પેટ્રોમેક્સના અજવાળામાં મોટાવડાની ખળાવાડમાં ગોળાઈમાં થાંભલા ખોડીને સ્વયંસેવકોએ ચોક ઊભો કર્યો. ઉતારે એક મંડપ બાંધ્યો. મીઠાભાઈ અને તેમના સાથીઓ માટે. દક્ષિણમાં પચાસ ફૂટ જ દૂર બીજો મંડપ બાંધ્યો. મેલી વિદ્યા લઈને આવનાર મોંઘેરા મહેમાનો માટે ! અને વચ્ચે ચોકમાં મીઠાભાઈની ઠાઠડી રચી ! કારણ કે નેવું ટકાને ખાતરી હતી કે મીઠાભાઈનું ભવન ફર્યું છે. ડોશીઓ બોલવા માંડી કે મીઠોભાઇ હવે ઘડી-બે ઘડીનો મહેમાન છે. ફાટી પડવાનો થયો છે, મૂવો.’”

આખો લેખ ‘વેબગુર્જરી’ પર અહીં:

http://webgurjari.in/2018/07/ 30/mithbhai-parsana/

(શ્રી રજનીકુમાર પંડ્યાના આવા અગાઉના કોઇ પણ લેખ વાંચવા માટે આ લેખને અંતે આપેલી પેનલમાં લેખકના નામ પર ક્લિક કરશો. ખૂલેલી ઇંડેક્સમાં જોઇતા લેખ પર ક્લિક કરી એને વાંચી શકશો.)

1121 “અપ્પો દીપો ભવ:” ….  તું જ તારો દીવો બન …. 

અપ્પો દીપો ભવ:” ….  તું જ તારો દીવો બન ….આત્મ જ્યોતિ જગાવ 

તારીખ ૧૦-૨૮- ૨૦૧૭ ના રોજ મારા ફેસ બુક ગ્રુપ પેજ ” મોતી ચારો ”  પર  મેં નીચેની પોસ્ટ મૂકી હતી .

તુમ ભગવાનકા દિયા હો… 

માટીનો બનેલો એક નાનકડો દીવડો આખી રાત બળીને, અંધારા સાથે જંગ ખેલીને એને હટાવે છે. તું તો ભગવાનનો બનાવેલો દિવ્ય દીવડો છે, તો પછી તારે ડરવાની કે નિરાશ થવાની શી જરૂર છે. – બ્રહ્મા કુમારી સિસ્ટર શિવાની

 

આ જ દિવસે જાણીતા ગુજરાતી બ્લોગ વેબ ગુર્જરમાં ‘’દીવા’ વિષય ઉપર જ વિવિધ ફિલ્મી ગીતોના વિડીયો અને એની વિવેચના સાથે શ્રી નિરંજન મહેતાનો એક સરસ પોસ્ટ થયો છે.લેખક શ્રી નિરંજન મહેતાના આભાર સાથે એને નીચે પ્રસ્તુત છે. 

દીવો-દીપક ફિલ્મી ગીતોમાં …. નિરંજન મહેતા

શ્રી નિરંજનભાઈએ કરાવેલ આ સંગીત મઢી ફિલ્મી સફરથી  આપના દિલમાં ખુશીનો દીપક જો ના પ્રગટે તો જ નવાઈ.! 

આજના આ દીપક વિષયની પોસ્ટના સંદર્ભમાં જાણીતાં કાવ્ય યાત્રી કવિયત્રી સુ.શ્રી દેવિકા ધ્રુવના નીચેના દિવાળીના  દીપક વિશેની એમની આ ભાવવાહી સુંદર કાવ્ય રચનાને પણ યાદ કરી લઈએ.

આ આખું ભાવવાહી ગીત આ રહ્યું. 

દીપ જલે 

દીપ જલે જો ભીતર સાજન,
 રોજ દિવાળી આંગન.
કાચું કોડિયું વાત  જાણે,
 પરમ પુનિત ને પાવન.


માંજીએ સાચ્ચે મનના બરતન
 ચકચકાટ દિલભાવન.
પછી ખીલે જો ભીતર આતમ,
 રોજ દિવાળી આંગન.


નાની અમથી સમજી લઈએ,
     ક્ષણની આવન જાવન.
 અમાસને અજવાળી લઈએ
 ઝગમગ દીવા મુબારક.


દીપ જલે જો ભીતર સાજન,
 રોજ દિવાળી આંગન. 

દેવિકા રાહુલ ધ્રુવ

આ કાવ્યમાં તેઓ કહે છે કે જો ભીતરનો દીવો જલતો હોય તો બહાર દીવાઓ પ્રગટાવ્યા સિવાય પણ રોજે રોજ દિવાળી જ છે.દિવાળીમાં ઘરની બહાર કે ઘરમાં દીપક ની હારો પ્રગટાવીએ પણ જો આપણી ભીતરમાં અંધારું હોય તો એ સાચી દિવાળી નથી.સાપ ગયા ને લીસોટા રહ્યાની માફક એ માત્ર ઔપચારિકતા કહેવાશે. 

ઉપરના ગીતને દેવિકાબેનના જ સ્વરમાં આ વિડીયોમાં પણ સાંભળો.

સૌજન્ય  … શબ્દોને પાલવડે બ્લોગ

 

દિલમાં દીવો કરો – LIGHTEN UP YOUR HEART 

ભક્ત કવિ રણછોડનું આ જાણીતું ભજન પણ આપણને દિલમાં દીવો કરવાની શીખ આપે છે.

 દિલમાં દીવો કરો 

દિલમાં દીવો કરો રે, દીવો કરો.
કૂડા કામ ક્રોધને પરહરો રે, દિલમાં દીવો કરો રે. દિલમાં

દયા-દિવેલ પ્રેમ-પરણાયું લાવો, માંહી સુરતાની દિવેટ બનાવો;
મહીં બ્રહ્મ અગ્નિ ચેતાવો રે, દિલમાં દીવો કરો રે. દિલમાં

સાચા દિલનો દીવો જ્યારે થાશે, ત્યારે અંધારું સૌ મટી જાશે;
પછી બ્રહ્મલોક તો ઓળખાશે રે, દિલમાં દીવો કરો રે. દિલમાં

દીવો અભણે પ્રગટે એવો, તનનાં ટાળે તિમિરનાં જેવો;

એને નયણે તો નરખીને લેવો રે, દિલમાં દીવો કરો રે. દિલમાં

દાસ રણછોડે ઘર સંભાળ્યું, જડી કૂંચી ને ઊઘડ્યું તાળું;
થયું ભોમંડળમાં અજવાળું રે, દિલમાં દીવો કરો રે. દિલમાં

ભક્તકવિ રણછોડ

 બેઠક સાહિત્ય સંસ્થાનાં એક મુખ્ય સંચાલિકા સુ.શ્રી પ્રજ્ઞાજીએ કરાવેલ સુંદર આસ્વાદ અહીં  ક્લિક કરીને વાંચી શકાશે.

અંતમાં એટલું જ કહીશ કે અંતરનો દીવો સદા પ્રજ્વલિત રહેવો જોઈએ તો જ અંતરમાં અજવાળું ફેલાઈ શકે અને એની મદદ વડે આપણા જીવનનો રાહ અંધારામાં ભટકાયા વિના સંતોષથી અને સારી રીતે પૂરો કરી શકીએ.મારા એક કાવ્ય’’ મને શું ગમે ‘’માં પણ મેં કહ્યું છે.

એક સુરજ થવાનાં નથી મને કોઈ શમણાં,

માટીના મારા કોડીયામાં તેલ-વાટ પેટાવી,

અંધારાં ઉલેચતો ઘરદીવડો થવાનું મને ગમે . 

વિનોદ પટેલ, સાન ડીએગો ,૧૦-૨૮-૨૦૧૭

 

સૌજન્ય- શ્રી સુરેશ જાની 

( 847 ) પાકિસ્તાની યુવતી મુનીબા મઝારી (Muniba Mazari ) ના જીવનની પ્રેરક કથા ..

Pakistani Girl

Muniba Mazari

(Photo Courtesy- DAWN )

જિંદગી ઝીંદાદિલીકા નામ હૈ

મુર્દાદીલ ક્યા ખાક જીયા કરતે હૈ !

ખુશી ક્યા શીખાતી હમેં જિંદગીક મઝા,

અપને દુખોસે હી હમને ખુશી પાયી હૈ

–અજ્ઞાત       

 

ઘણીવાર જીવનમાં અકસ્માતો બનતા હોય છે.અકસ્માતમાં શરીરનાં અંગો ગુમાવીને ઘણા લોકો લાચારી અનુભવી નિરાશાની ગર્તામાં સરી પડી એમનું જીવન દુઃખદાયક બનાવે છે તો કેટલાક એ અકસ્માતને એક જીવનનો એક શાપ માન્યા સિવાય એમનામાં પડેલા સત્વને બહાર લાવી, નવી ઉર્જા શક્તિને ઉજાગર કરી એ અકસ્માતને આશીર્વાદમાં પલટી નાખે છે અને અનેક લોકો માટે પ્રેરણાસ્ત્રોત બની જતા હોય છે.

અકસ્માતને એક આશીર્વાદમાં પલટી નાખનાર હાલ ૨૪ વર્ષની પાકિસ્તાની યુવતી મુનીબા મઝારી (Muniba Mazari) ના જીવનમાં બનેલી  સત્ય ઘટના ખુબ જ રસિક છે એટલી જ પ્રેરક છે.આ યુવતીને એની ૨૦ વર્ષની ઉંમરે એક કાર અકસ્માતમાં એના શરીરને ગંભીર ઈજાઓ થઇ.બે વર્ષ અને અઢી મહિના એને હોસ્પીટલમાં પથારીમાં પડી રહેવું પડ્યું.અકસ્માતમાં એના શરીરના ઘણા ભાગનાં હાડકાંમાં ફ્રેકચર થઇ ગયું. એનું અડધું અંગ લકવા ગ્રસ્ત થઇ ગયું.એનાં ભાગેલાં હાડકાંને સાંધવા ઘણી બધી લોખંડની પ્લેટો નાખવી પડી .પરંતુ આ લોખંડી મિજાજ ધરાવતી યુવતી આવા દુખ દાયક સંજોગોમાં હિંમત ના હારી, હામ ના હારી.એની જાતને એક નિષ્ક્રિય વેજીટેબલ માનવાને બદલે એનામાં પડેલી ઉર્જાને એણે સતેજ કરી. પથારીમાં રહીને પણ એણે ઓઈલ પેઈન્ટથી સુંદર ચિત્રો દોરવાનું શરુ કર્યું . આ લીંક પર એનાં કેટલાંક ચિત્રો જોઈ શકાશે. 

Muniba_Mazari

http://www.maloomaat.com/muniba-mazari-a-story-of-strength-motivation.html/

એની ૨૦  વર્ષની  ઉંમરે જ્યારે આ યુવતી મુનીબાને અકસ્માત થયો ત્યાં સુધી એણે જીવનમાં કશું નવું કર્યું ન હતું.સામાન્ય ઘરની અનેક યુવતીઓની જેમ કોઈ ધ્યેય વિહીન,દિશા વિહીન રીતે એનું જીવન પસાર થતું હતું. પાકિસ્તાનમાં એને કોઈ ઓળખતું ન હતું. પરંતુ અકસ્માત થયા પછી આજે એને વ્હીલચેરમાં જ બધે ફરવું પડતું હોવા છતાં એના વ્યક્તિત્વનું સુંદર ઘડતર કરીને આજે એ એક આર્ટીસ્ટ,ગાયિકા, મોડેલ , સામાજિક કાર્યકર્તા ,મોટીવેશનલ સ્પીકર ટી.વી. એન્કર,ઘણી પ્રોડક્ટ્સની બ્રાંડ એમ્બેસેડર વિગેરે અનેક વિધ પ્રવૃતિઓથી એનું જીવન આજે ધમધમી રહ્યું છે.આજે એ પાકિસ્તાન અને વિદેશમાં ખુબ પ્રખ્યાત થઇ ગઈ છે.

  (Photo Courtesy-Wikipedia)

જીવનની આગને પણ બાગમાં ફેરવી નાખનાર આ ઝીંદાદીલ પાકિસ્તાની યુવતીના મુખે જ નીચેના  વિડીયોમાં એના જીવનની રસ ભરી દાસ્તાન ઘણા લોકોને પ્રેરણા પૂરી પાડશે. 

A very emotional and inspiring video…

Must watch for everyone before complaining about life.

ઉપરોક્ત સાઈટ ઉપરથી એક વિડીયો સાભાર પ્રસ્તુત  

પાકિસ્તાનના જાણીતા અખબાર DAWN  સાથેનો મુનીબા મઝારીનો ઈન્ટરવ્યું આ લીંક પર વાંચો.  

Living colours :Strength not bound to a wheel Chair

જીવનની કસોટી કરે એવા મુશ્કેલીઓના સમયમાં જ  માણસના વ્યક્તિત્વનો ખરો વિકાસ થતો હોય છે. એવા વખતે એનામાં રહેલી છુપી શક્તિઓ કામે લાગી જાય છે અને માર્ગ શોધી આગળ વધવાનો જુસ્સ્સો એનામાં પેદા કરે છે.સોનું મૂળ ખાણમાં હોય ત્યારે જોવું ના ગમે એવું બેડોળ હોય છે. આગમાં તપીને એરણ પર કારીગર સોનીના હાથે એના હથોડાના ઘા ખમ્યા પછી જ એ એક સુંદર ઘરેણું બને છે.એવી જ રીતે જીવનની એરણ પર વિપરીત સંજોગોના હથોડા પડ્યા પછી જ માણસના વ્યક્તિત્વનું ખરું ઘડતર થાય છે. મુશ્કેલીઓમાંથી હેમખેમ બહાર આવીને વિકાસ સાધવાનો આનંદ અનેરો હોય છે.

 

પાંખનું કૌવત કે હું ધીમો કદી પડતો નથી

 

પાકિસ્તાની ઝીંદાદીલ યુવતી મુનીબા મઝારી ઉપરની જીવન કથાના અનુસંધાન રૂપે  સુ.શ્રી  દર્શાબેન  કીકાણી લિખિત અને વેબ ગુર્જરી બ્લોગમાં પ્રકાશિત નીચેનો પ્રેરણા સભર ચિંતન લેખ પણ વાંચવા જેવો અને જીવનમાં ઉતારવા જેવો છે.

પાંખનું કૌવત કે હું ધીમો કદી પડતો નથી, ઉડ્ડયન કરતો રહું છું પાછળ કદી હટતો નથી,

મારા જીવનમાં ખામી શોધનારા સાંભળો, બહુ ઊંચી વસ્તુઓનો પડછાયો કદી પડતો નથી. 

પાંખનું કૌવત કે હું ધીમો કડી પડતો નથી -દર્શા કિકાણી  

 

સાભાર- સુ.શ્રી  દર્શાબેન  કીકાણી, વેબ ગુર્જરી