વિનોદ વિહાર

ગુજરાતી ગદ્ય-પદ્ય સર્જનની આનંદ યાત્રા

Tag Archives: સન્કલન

( 535 ) કર્મ હો કાળાં કબીરા! શું કરે માળા કબીરા! …… ડૉ. શરદ ઠાકર

 
જાણીતા કટાર લેખક અને ગુજરાતી સાહિત્યકાર ડૉ. શરદ ઠાકર વ્યવસાયે ગાયનેકોલોજીસ્ટ છે. આપણા હૃદયના તારને ઝંકૃત કરાવી દે એવી વાર્તાઓ સરસ શબ્દો અને શૈલીમાં તેઓ લખે છે .
 
દિવ્ય ભાસ્કર સમાચારપત્રમાં પ્રગટ થતી તેમની કટાર ‘ડૉક્ટરની ડાયરી’ (બુધવાર, શરુઆત ૧૯૯૫) અને ‘રણમાં ખીલ્યું ગુલાબ’ (રવિવાર, શરુઆત ૧૯૯૩) થી ખુબ જાણીતા છે.
 
આજની પોસ્ટમાં પ્રસ્તુત કરેલી એમની એક સત્ય ઘટનાત્મક વાર્તા “કર્મ હો કાળાં કબીરા! શું કરે માળા કબીરા! ” એમના આભાર સાથે પ્રસ્તુત કરી છે.
 
આ વાર્તામાં તેઓએ સ્ત્રી ભ્રુણહત્યાના સવાલ ઉપર વાર્તાના પાત્ર દયારામને મધ્યમાં રાખીને એમના જીવનના અનુભવની એક દુખદ ઘટનાનું બયાન બખૂબી કર્યું છે  .દયારામના હૃદયમાં એની પત્ની માટે દયાનો એક છાંટો પણ નથી  . એક છોકરાની આશાએ એ એની પત્નીને 6 વખત ગર્ભપાત કરાવવાની ફરજ પાડે છે અને એમાં છેવટે પત્નીનું કરુણ મોત થાય છે !
 
દુનિયા સ્ત્રીઓની પ્રગતિમાં હરણ ફાળ ભરી રહી છે ત્યારે આજે પણ સમાજમાં આવા ઘણા દયારામો મળી આવે જે છોકરીને એક સાપનો ભારો માનતા હોય અને પત્નીને એની ઈચ્છા વિરુદ્ધ એના ઉદરમાં ઉછરતા એક નિર્દોષ દીકરીના જીવને મોતને ઘાટ ઉતારતા હોય !સ્ત્રીશક્તીકરણ વિના આ પ્રશ્ન હલ નહિ થઇ શકે .   
 
આ અંગે આપના વિચારો કોમેન્ટમાં જરૂર લખશો  .
 
વિનોદ પટેલ
 
============================
 
 
કર્મ હો કાળાં કબીરા! શું કરે માળા કબીરા!  .. ડૉ. શરદ ઠાકર
 
 
‘દુષ્ટ! પહેલું કામ તો આ નાટક કરવાનું બંધ કર. બદમાશ, સાત-સાત વાર તારા ઘરમાં દીકરી સ્વરૂપે મા જગદ્જનની અંબા ખુદ પધારવાની હતી ,ત્યારે તેં જન્મવા ન દીધી .હવે માનું મંદિર રચવા નીકળ્યો છે ?’
 
 
‘દયારામ, સારા સમાચાર છે. તમે બાપ બનવાના છો. તમારી પત્નીને ચોથો મહિને ચાલી રહ્યો છે.’ મેં દુગૉનું શારીરિક ચેક અપ કરીને એના પતિને સમાચાર આપ્યા. દયારામ મારી સામે જ બેઠા હતા, સમાચાર સાંભળીને સૂરજમુખીના ફૂલની જેમ હસી ઊઠ્યા. કેમ ખુશ ન થાય? પહેલીવાર જો બાપ બનવાના હતા. હું ‘પ્રિસ્ક્રિપ્શન’ લખાવામાં પરોવાયો, ત્યાં સુધીમાં દયારામના આનંદનો જથ્થો ખતમ થઇ ગયો અને સવાલોનો જથ્થો વપરાશમાં મુકાયો.‘સાહેબ, આપણે પેલું… શું કહેવાય છે…? ટી.વી.માં જોવાનું…?’ દયારામ યાદ કરી રહ્યા.
 
‘હું સમજી ગયો, સોનોગ્રાફી?’‘હા, એ જ. આપણે એ નથી કરાવવાનું?’‘કરાવીશું ને! યોગ્ય સમયે યોગ્ય હોય, તે બધી તપાસ અને પરીક્ષણો કરાવીશું જ, પણ હાલમાં તો દુગૉબહેન માટે જરૂરી છે તે દવાઓ લખી આપું છું.’ મેં પ્રિસ્ક્રિપ્શનનો કાગળ દયારામના હાથમાં મૂક્યો. દયારામને એમાં કંઇ રસ હોય તેવું ન લાગ્યું. એ માથું ખંજવાળીને કદાચ એ વિચારતો હતો કે એનો એ સવાલ ફરીથી કઇ રીતે પૂછવો! ‘સાહેબ, સોનોગ્રાફીની તપાસમાં બધી વાતની ખબર તો પડી જશે ને?’ દયારામે સવાલની નવતર આવૃત્તિ બહાર પાડી.
 
‘હા, બાળક વિશે ઘણી ખરી જાણકારી મળી જશે.’ મારા દિમાગમાં આઘે આઘેથી આવતી બદમાશીની ઘૂઘરીઓનો આછો-આછો રણકાર સંભળાઇ રહ્યો હતો. ‘એ બધાને ગોળી મારો, સાહેબ, આપણે તો એ જાણવું છે કે દુગૉના પેટમાં દીકરો છે કે દીકરી!’ દયારામે છેવટે સજજનતાનાં વસ્ત્રો ઉતારી જ નાખ્યાં.હું તપી ગયો, ‘દયારામ, તમને શરમ નથી આવતી? તમારી પત્ની પહેલી જ વાર ગર્ભવતી બન્યાં છે, ત્યારે તમને દીકરા-દીકરીની પડી છે? પહેલું બાળક તો પ્રભુનો પ્રસાદ ગણાય.’
 
‘એ બધું તો સમજયા, સાહેબ! પણ અમારી આર્થિક સ્થિતિ સારી નથી. આ જમાનામાં દીકરીના ઉછેર, ભણતર અને એને પરણાવવાના ખર્ચાઓ કેટલા બધા વધી ગયા છે! અમારે તો બસ એક જ સંતાન જોઇએ છે અને એ દીકરો જ હોવો જોઇએ.’તાજેતરમાં આમિર ખાનનો ટી.વી. કાર્યક્રમ ‘સત્યમેવ જયતે’ શરૂ થયો છે. એનો પ્રથમ એપિસોડ જોઇને મને દયારામની વાત યાદ આવી ગઇ. બહુ વધારે વર્ષો નથી થયાં આ ઘટનાને.
 
અત્યારે પણ આવા નિર્દયારામો અમારી પાસે આવતા જ રહે છે, પણ દયારામને એ બધામાં ટોચના સ્થાને એટલા માટે બેસાડવા પડે છે કારણ કે એ તો પ્રથમ સંતાનથી જ સ્ત્રીભ્રૂણહત્યા માટે સજજ થઇ રહ્યા હતા. એ દિવસોમાં ગર્ભસ્થ શિશુનાં જાતપિરીક્ષણ ઉપર પ્રતિબંધ ફરમાવતો કાયદો તાજો જ ગુજરાત રાજ્યમાં અમલમાં આવેલો હતો. એટલે મેં દયારામને શબ્દો ચોર્યા વગર કહી દીધું,‘હું પોતે તો તમને આ બાબતમાં મદદ નહીં જ કરું, પણ મારા કોઇ સોનોલોજિસ્ટ મિત્ર દ્વારા પણ તમારું કામ નહીં કરાવી આપું.’દયારામે લાલચ આપી, ‘સાહેબ, કામ તો તમારે કરી જ આપવું પડશે. ખર્ચાનો સવાલ નથી.’
 
‘ખર્ચાનો સવાલ કેમ નથી, દયારામ! તમે હમણાં જ તો કહ્યું કે તમારી આર્થિક સ્થિતિ સારી નથી. દીકરીને જીવાડવાના પૈસા તમારી પાસે નથી, પણ એને મારવાના પૈસા છે, ખરું ને? એની વે, હું કંઇ ‘બેટી બચાવો’નો નારો લઇને જાહેરમાર્ગ પર નીકળી પડેલો ચળવિળયો નેતા નથી, હું તો સરકારી કાયદાને માન આપીને કામ કરતો સામાન્ય નાગરિક છું. આ વાત વિશે આપણે હવે ચર્ચા નહીં કરીએ. આ દવાઓ લખી આપી છે તે લઇ લેજો, એક મહિના પછી ‘ફોલોઅપ’ તપાસ માટે આવી જજો.’ મેં એકપક્ષીય ચર્ચાવિરામ જાહેર કરી દીધો. દયારામ દયામણા મોં સાથે ચાલ્યા ગયા.
 
ફરીવાર એક મહિના પછી એ લોકો દેખાવા જોઇતા હતા, પણ ન દેખાયા. પૂરા છએક મહિના પછી દેખાયા. મેં પૂછ્યું, ‘સુવાવડ પિયરમાં કરાવી? બાબો આવ્યો કે બેબી?’દયારામે જવાબ આપવાને બદલે કહ્યું, ‘દુગૉને બે મહિના ચડ્યા છે. તપાસ માટે આવ્યા છીએ.’ મેં દુગૉને ટેબલ પર લીધી, ત્યારે એ રડી પડી. બહાર અવાજ ન જાય એમ એણે હોઠ ફફડાવ્યા, ‘અમે સોનોગ્રાફીની તપાસ કરાવી હતી. એનો રિપોર્ટ બેબીનો આવ્યો. એટલે અમે પડાવી નાખી.’
 
હું ડઘાઇ ગયો. સ્ત્રીભ્રૂણહત્યાનો આઘાત તો મને લાગ્યો જ, એ ઉપરાંત મોટો આંચકો મને એ વાતનો લાગ્યો કે કાયદાની મનાઇ હોવા છતાં અમદાવાદ જેવા શહેરમાં કવોલફિાઇડ ડોક્ટરો માત્ર પૈસાની લાલચમાં હજુ પણ ભ્રૂણનું લિંગપરીક્ષણ અને સ્ત્રીભ્રૂણની હત્યા કરી રહ્યા છે! હું મારે જે કરવાનું હતું તે ‘ચેકઅપ’નું કામ પતાવીને બહાર આવ્યો. દયારામને સમાચાર આપ્યા, ‘તમારી વાઇફ ગર્ભવતી છે.’દયારામ આ વખતે વૈજ્ઞાનિક માહિતીથી સજજ થઇને આવ્યા હતા, ‘સાહેબ, આ વખતે ચાર મહિનાવાળી તપાસ નથી કરાવવી. સાંભળ્યું છે કે હવે તો સવા બે મહિને કંઇક ‘બાયોપ્સી’થાય છે. એમાં જો ખરાબ રિપોર્ટ આવે તો ગર્ભપાત કરાવવો સરળ પડે છે. સાહેબ, આ વખતે ના ન પાડતા. તમને હાથ જોડું છું.’
 
એ પછીના સંવાદો તમે કલ્પી શકો છો. લખવા બેસું તો પાનાંનાં પાનાં ભરાય. પણ મેં દયારામને ‘માનભેર’ (સાચું કહું તો અપમાનભેર) વિદાય કરી દીધા. આઠ-દસ મહિના પછી જાણવા મળ્યું કે દયારામે પોતાનો ઇરાદો સાધી લીધો હતો. કોરિઓન બાયોપ્સીની તપાસમાં દીકરી છે એવું જાણવા મળ્યું એટલે દુગૉબહેનનું કયુરેટિંગ કરાવી નાખ્યું હતું. કોઇને આ કિસ્સો ઉપજાવી કાઢ્યો હોય તેવો લાગી શકે, પણ આઘાતજનક હદ સુધી આ ઘટના સાવ સાચી છે. મેં એમાં વાર્તારસ પૂરતોયે કલ્પનાનો મસાલો ભભરાવ્યો નથી.
 
દયારામ સતત ચાર વર્ષમાં છ વાર મારી પાસે દુગૉને લઇને આવી ગયા. બીજે ક્યાંક પણ ગયા જ હશે. કેટલીક વાર એની કોને ખબર પડે? ઇશ્વર પણ દયારામની દાનતની અગ્નિપરીક્ષા કરી રહ્યો હોય તેમ દરેક વખતે દીકરીનો જ રિપોર્ટ બહાર પાડતો હતો. બૂરી દશા દુગૉની હતી. વારંવારની ગર્ભપાતોથી એનું શરીર ખલાસ થવાના આરે પહોંચી ગયું હતું. જેને મેં પહેલીવાર જોઇ ત્યારે હરીભરી જોઇ હતી એ માત્ર ચાર જ વર્ષમાં ‘વૃદ્ધા’ બની ગઇ હતી.
 
એક સવાલ મને ખુદને પજવતો હતો. મેં આટલી બધી વાર જાતપિરીક્ષણ માટે ઇન્કાર કરી દીધો હોવા છતાં દરેક વખતે દયારામ પ્રારંભમાં મારી પાસે જ શા માટે આવતા હતા? એનું કારણ પછીથી જાણવા મળ્યું. એ વાત લાંબી છે. ટૂંકમાં કહું તો એ જ્યાં રહેતા હતા તે વિસ્તારના ઘણા બધા લોકો મારા જૂના દર્દીઓ હતા. એટલે દયારામની પ્રથમ પસંદગી તો હું જ હતો, પણ આખરે એમણે મને છોડી દીધો. સાતમી વારની પ્રેગ્નન્સી વખતે એ કાયદાનો ભંગ કરનાર ડોક્ટર પાસે ગયા. આ વખતે પણ રિપોર્ટમાં દીકરી જ જાણવા મળી. એને જાણવાનો તો સવાલ જ ક્યાં હતો? ગર્ભપાત કરાવી નાખ્યો, પણ આ વખતે કોમ્પ્લિકેશન ઊભી થઇ. ગભૉશયમાં કાણું પડી ગયું. વધુ પડતા રક્તસ્રાવ અને ઇન્ફેકશનના કારણે દુગૉનું મૃત્યુ થઇ ગયું.
 
***
 
એક સામાજિક પ્રસંગમાં હું હાજરી આપવા ગયો હતો, ત્યાં મેં દયારામને જોયો. એની સાથે એની નવી પત્ની હતી જેની કાંખમાં છએક માસનો દીકરો હતો. દયારામ એક એક કરીને બધાંને મળીને કશુંક માગી રહ્યો હતો. એના હાથમાં રસીદ બુક હતી. પછી મારો વારો આવ્યો. મને જોઇને એ ઉત્સાહમાં આવી ગયો, ‘સાહેબ, દેવી માતાના મંદિર માટે ફંડફાળો ઉઘરાવું છું. એક મહિના પહેલાં અંબાજી મા મારા સપનામાં આવ્યાં હતાં. મને કહે કે હું તારા પર પ્રસન્ન છું. તારા ઘરની સામે ખુલ્લી જગ્યા છે ત્યાં મારું ભવ્ય મંદિર બનાવ ! ત્યારથી હું પૈસા ભેગા કરી રહ્યો છું.”
 
સાહેબ, આપના નામની કેટલા રૂપિયાની પાવતી ફાડું?’છેલ્લા ચાર વર્ષથી ભેગો થયેલો ધૂંધવાટ મારી ખોપરીનું આવરણ તોડીને જાણે ફાટ્યો! સામાન્ય રીતે જાહેરમાં હું કોઇને આકરાં વેણ કહેતો નથી. (ખાનગીમાં કહું છું!) પણ એ દિવસે મારાથી મોટા અવાજમાં બોલી જવાયું,  
‘દુષ્ટ! પહેલું કામ તો આ નાટક કરવાનું બંધ કર. બદમાશ, સાત-સાત વાર તારા ઘરમાં દીકરી સ્વરૂપે મા જગદ્જનની અંબા ખુદ પધારવાની હતી, ત્યારે તે એને જન્મવા ન દીધી.હવે માનું મંદિર રચવા નીકળ્યો છે? અને અંબા મા એટલી ભોળી છે કે એ તને સપનામાં દર્શન દેવા આવે? દુગૉ તો તારા ઘરમાં જ હતી, એકાદ દીકરી આવી ગઇ હોત તો તારું ઘર જ મંદિર જેવું પવિત્ર બની ગયું હોત! અને બીજું એક કામ કરીશ? એફિડેવિટ કરાવીને તારું નામ બદલાવી નાખીશ?’
મહેફિલમાં સન્નાટો હતો,મારી આંખોમાં ભીનાશ હતી અને અવાજમાં કંપન!
અને દયારામ ? એ તો ક્યાં ય દેખાતો ન હતો. 
(શીર્ષક પંક્તિ: મુસાફિર પાલનપુરી)
 
=============================================
ડો. શરદ ઠાકરનો પરિચય અને એમની સુંદર સત્ય ઘટનાત્મક વાર્તાઓ
Dr._Sharad_Thakerઉપરના ડો. શરદ ઠાકરના ચિત્ર ઉપર ક્લિક કરીને વિનોદ વિહારમાં અગાઉ પોસ્ટ કરેલ એમની આવી જ બે સત્ય ઘટનાત્મક વાર્તાઓ એમના પરિચય સાથે માણો.

( 531 ) મળવા જેવા માણસ ….. શ્રી શકુર સરવૈયા…..પરિચય ..શ્રી પી.કે.દાવડા

શ્રી પી.કે.દાવડા ની પરિચય શ્રેણી મળવા જેવા માણસ માં તેઓએ એક નવો પરિચય ઉમેર્યો છે અને એ છે એમના ભૂતકાળના સહાધ્યાયી મિત્ર શ્રી  . શ્રી શકુર સરવૈયાનો.

એમના ઈ-મેલમાં શ્રી દાવડા લખે છે …

મિત્રો,

આજના મળવા જેવા માણસ શ્રી શકુર સરવૈયા, બ્લોગ જગતમાં ઓછા જાણીતા પણ મોટા ગજાના કવિ અને ગઝલકાર છે. હું અને શકુરભાઈ એક જ શાળાના વિદ્યાર્થીઓ છીએ.

શ્રી શકુરભાઈ ના બ્લોગ બઝ્મે વફા ની હું અવાર નવાર મુલાકાત લેતો હોઉં છું એટલે એમના સાહિત્ય ના શોખ નો પરિચય એમાં પોસ્ટ થતી ગઝલો વિગેરે સાહિત્ય સામગ્રી વાંચવાથી મને હતો જ  .

ઘાટકોપર,મુંબઈ થી મધ્યમ વર્ગના સામાન્ય માનવી તરીકે શરૂઆત કરી અને હાલ ન્યુ જર્સીમાં એક ફાર્મસી સ્ટોરના માલિક તરીકે અમેરિકામાં વ્યવસાય સાથે સાહિત્ય શોખને પણ તેઓ પોષી રહ્યા છે.

શ્રી દાવડાજીએ કરાવેલ એમના મિત્ર શ્રી સરવૈયા નો પરિચય ખુબ રસસ્પદ  છે  .

વી.વી. ની આજની પોસ્ટમાં આ મળવા જેવા માણસનો પરિચય પ્રસ્તુત કરતાં આનંદ થાય છે.

વિનોદ પટેલ

==================================

મળવા જેવા માણસ…. શ્રી શકુર સરવૈયા…..પરિચય ..શ્રી પી.કે.દાવડા 

sAKUR-1

     (શકુરભાઈ એમના માનીતા પક્ષી સાથે)              

શકુરભાઈનો જન્મ ૧૯૩૯ માં મુંબઈના એક ઉપનગર ધાટકોપરમાં થયો હતો.એમના પિતાની ધાટકોપરના મુખ્ય માર્ગ ઉપર વાસણોની બે નાની દુકાનો હતી.એમની માલિકીની દસ ભાડુતો વાળી એક પતરાંની ચાલ હતી. પ્રત્યેક ભાડુતપાસેથી મહિને દસ રૂપિયા ભાડું આવતું.

શકુરભાઈનું શાળાનું ભણતર ધાટકોપરની પ્રખ્યાત શાળા રામજી આસરવિદ્યાલયમાં થયેલું. મારૂં પણ શાળાનું ભણતર એ જ શાળામાં થયું હતું. શકુરભાઈજ્યારે નવમા ધોરણમાં હતા ત્યારે અમારી એક શિક્ષિકા વત્સલા મહેતાએશકુરભાઈનો ગુજરાતી સાહિત્યમાં રસ ઓળખી લઈને એમને લખવા માટેપ્રોત્સાહન આપ્યું. શાળાના વાર્ષિક મેગેજીન ‘પૂષા’ માં બે વાર એમના લેખછપાયા. દશમાં ધોરણમાં યોજાયેલી કાવ્ય સ્પર્ધામાં એમને બીજું ઈનામ મળેલું.

શાળાનો સમય છોડી, શકુરભાઈ સાહિત્યનાં વાંચન, કવિસમેલનોમાં શ્રોતા તરીકેહાજરી આપવી, વાસણની દુકાને પિતાની મદદમાં રહેવું વગેરે પ્રવૃતિઓમાંબાકીનો સમય પસાર કરતા. ખાનદાનીના સંસ્કાર એમને નાનપણમાં જ મળીગયેલા. એકવાર એમના પિતાએ એમને એમના એક ભાડુતને ત્યાં ભાડું વસુલકરવા મોકલેલા. ભાડુતને ત્યાં ગયા તો ખબર પડીકે ભાડુતની નોકરી છૂટી ગયેલીએટલે ભાડું આપી શક્યા ન હતા. શકુરભાઈએ એમના પિતાને આ વાત કરી તોએમના પિતાએ કહ્યું કે એમને આપણા કરિયાણાવાળા પાસેથી જોઈતું અનાજઅપાવી દેજે, અને નોકરી ન મળે ત્યાં સુધી ભાડું માગવા ન જતો.

૧૯૫૮ માં SSC પરીક્ષા પાસ કરી મુંબઈની ખાલસા કોલેજમાં વિજ્ઞાનની શાખામાંF.Y. Sc.  અને Int. Sc. નો કોર્સ કર્યો. Int. Sc. માં ખૂબ જ સારા માર્કસ આવ્યાએટલે મુંબઈની ભારતભરમાં પ્રખ્યાત UDCT માં એડમીશન મળ્યું. અહીંથીએમણે ૧૯૬૫ માં B.Pharm. ની ડીગ્રી મેળવી.  

કોલેજ અભ્યાસના આ વર્ષો દરમ્યાન પણ એમનો સાહિત્ય પ્રત્યેનો પ્રેમ વધતો જરહ્યો. એમની પ્રથમ કવિતા નવનીત સામયિકમાં છપાઈ, અને ત્યારથી એમનુંસર્જન સમયાંતરે પ્રગટ થતું રહ્યું. આ ગાળા દરમ્યાન એ સમયના જાણીતાકવિઓ અને લેખકોને મળવાનો અને એમની સાથે મૈત્રી બાંધવાનો સિલસિલોપણ શરૂ થઈ ગયો, જેમા રાજેન્દ્ર શાહ અને સિતાંસુ યશચંદ્ર જેવા જાણીતાસાહિત્યકારોનો પણ સમાવેશ થઈ જાય છે.

એમનો સાહિત્યમાં રસ માત્ર ગુજરાતી ભાષાના સાહિત્ય પ્રત્યે સિમીત ન રહી,બંગાલી અને અંગ્રેજી સાહિત્યમાં પણ એમનું વાંચન જારી રહ્યું. કોલેજનાદિવસોમાં જ ખાસ બંગાલી ભાષા શીખવાના વર્ગોમાં જોડાઈને એમણે બંગાલીભાષા શીખી લીધી હતી.

૧૯૬૫ માં B.Pharm. ની ડીગ્રી મેળવી થોડા સમય માટે તેઓએ ૧૫૦ રૂપિયાપગારની Medical Reprentative તરીકે નોકરી કરી, અને ત્યારબાદ ૧૯૬૬ થી૧૯૭૨ સુધી અલગ અલગ કંપનીઓમાં Manufacturing ક્ષેત્રમાં નોકરી લીધી.

૨૬ વર્ષની વયે શકુરભાઇના લગ્ન હવ્વાબેગમ સાથે થયા. આ વડિલોએ નક્કીકરેલા લગ્ન હતા. ૧૯૬૭ અને ૧૯૭૨ વચ્ચે એમને ત્યાં સલીમ અને સાહીર બેપુત્ર અને એક પુત્રી નસીમ નો જન્મ થયો.

                            (સરવૈયા દંપતિ)

(સરવૈયા દંપતિ)

૧૯૭૨ માં એમના મિત્રો પ્રતાપ ભટ્ટ, અશ્વિન શાહ, અરૂણ ઠાકર અને પ્રવીણભાયાણીના આગ્રહથી સહકુટુંબ અમેરિકા આવ્યા અને કામય માટે અમેરિકામાંસ્થાયી થયા. પ્રતાપ ભટ્ટે એમને સ્પોન્સોર કરેલા. અમેરિકામાં ન્યુયોર્કમાં આવ્યાપછી તરત જ એમને એક ડ્રગ સ્ટોરમાં નોકરી મળી ગઈ. ત્યારબાદ ૧૯૮૪ માંન્યુયોર્ક અને ન્યુજર્સીની અલગ અલગ ફાર્મસીઓમાં નોકરી કરી.

વેપારીના પુત્ર હોવાથી એમના લોહીમાં વેપારી મનોવ્રતિ તો હતી જ એટલે૧૯૮૪ માં એમણે ન્યુયોર્કમાં SHERMAN PHARMACY ખરીદી લીધી અનેઅલ્લાહની મહેરબાનીથી આજે ૭૫ વર્ષની વયે પણ એમના કુટુંબની મદદથી એફાર્મસી ચલાવે છે. શકુરભાઈના ત્રણે સંતાનો સલીમ, સાહિર અને નસીમ ત્રણે અલગ અલગ ક્ષેત્રોમાં ઉચ્ચ ડીગ્રીઓ ધરાવે છે.                               

  (શકુરભાઈની શર્મન ફાર્મસી)

(શકુરભાઈની શર્મન ફાર્મસી)

વિજ્ઞાનના વિષયમાં અભ્યાસ કર્યો, Pharmacy જેવી લાઈનમાં વ્યવસાય કર્યોછતાં સાહિત્યની દુનિયામાં એમણે જે પ્રગતિ કરી એ આશ્ચર્યજનક છે. અત્યારસુધીમાં એમના ત્રણ પુસ્તકો પ્રસિધ્ધ થઈ ચૂક્યા છે અને બે થોડા સમયમાં જપ્રસિધ્ધ થશે. એમના બધાજ પુસ્તકો ગીત, કવિતા, ગઝલ અને અછંદાસકાવ્યોના છે. ‘ઘરની સાંકળ સુધી’ કવિતા સંગ્રહમાં એમની આસરે ૧૧૪વિચારપ્રેરક કવિતાઓ છે, જ્યારે ‘બે દમ ચલમના’ નામના ગઝલ સંગ્રહમાં,વાંચતાં જ ગમી જાય એવી ૧૦૧ ગઝલ છે. આ લેખની મર્યાદામાં રહી હું એ પાંચેપુસ્તકોનું વિવેચન ન કરી શકું છતાં એમની ગઝલોની થોડી પંક્તિઓ નમુનાતરીકે રજુ કરૂં છું. ‘બે દમ ચલમના” ની પહેલી ગઝલમાં જ શકુરભાઈ કહે છે,

“મારી કલમની વાત છે, બળતી ચલમની વાત છે,

 બે દમ ભરો ને પરમ સુખ, ઊંડા મરમની વાત છે.”

અને ભાઈ ખરેખર મેં એ ચલમ હાથમાં પકડી ત્યાં જ મને તો નશો ચડી ગયો. 

શકુરભાઈની ગઝલો ચોટીલી છે, થોડા સરળ શબ્દોમાં સ્પષ્ટ વાત કહી દે છે, કશુંગોળ ગોળ નહિં.

“ ચાંદ કાઢો ચાંદનીમાંથી પછી બાકી શું રહે? વાત કાઢો ખાનગીમાંથી બાકી શુંરહે?

  જીંદગી આખી વિચારીને હવે થાકી ગયો છું, મન કાઢો માનવીમાંથી બાકી શુંરહે?” 

આત્મવિશ્વાસથી ભરેલા શકુરભાઇ કહે છે,

“કામ મારૂં છે જ આવું

-પી.કે. દાવડા

( 511) શ્રી કૌશિક અમીન અને એમનો એક ચિંતન લેખ ….( સંકલિત )

ન્યુ જર્સી નિવાસી , મારા સમ રસિયા સાહિત્ય મિત્ર અને ઊંચા ગજાના વાર્તાકાર શ્રી પ્રવીણ શાસ્ત્રીએ એમના

બ્લોગ “પ્રવીણ શાસ્ત્રીની વાર્તાઓ અને મિત્રોની પ્રકીર્ણ પ્રસાદી “ માં ન્યુ જર્સી નિવાસી એમના મીત્ર શ્રી

કૌશિક અમીન ના ટૂંકા પરિચય સાથે એમનો એક સરસ ચિંતન લેખ પોસ્ટ કર્યો છે .

આ પોસ્ટથી મારા માટે એક નવા સાહિત્યકાર અને એક બહુમુખી પ્રતિભા નો પરિચય થયો છે અને  એમના

વિષે વધુ જાણવાની જીજ્ઞાશા પણ જાગ્રત થઇ .આ ચિંતન લેખ ટૂંકો છે છતાં એમાં મનન કરવા જેવા વિચારો

છે .

વિનોદ વિહાર ના વાચકોના આસ્વાદ માટે પ્રવીણભાઈ ના બ્લોગની આ પોસ્ટને ,લેખક શ્રી કૌશિક અમીન

અને શ્રી પ્રવીણ શાસ્ત્રીના આભાર સાથે આજ ની પોસ્ટમાં રી-બ્લોગ કરતાં ખુબ આનંદ થાય છે . 

પૂર્વ અમેરિકામાં ઘણા શહેરોમાં ગુજરાતીઓ વસે છે અને એમાં ન્યુ જર્સી તો ગુજ્રાતીઓથી ઉભરાય છે .

ન્યુ જર્સીમાં ગુજરાતી પ્રકાશનો ચલાવતા શ્રી સુભાષ શાહ ,કૌશિકભાઈ જેવા પ્રકાશકો-લેખકો અને શ્રી

પ્રવીણભાઈ જેવા ઘણા ઉત્સાહી લેખકો અને આંતરે દહાડે ચટાકેદાર ઊંધીયા જેવી વિવિધ પ્રકારની માહિતી-

સામગ્રી પીરસનાર સુરતી ઊંધિયું બ્લોગ ના સ્નેહી સુરતી મિત્ર શ્રી વિપુલ દેસાઈ જેવા ઘણા બ્લોગર મિત્રો

પણ ણ ન્યુ જર્સી નિવાસી છે અને  ગુજરાતી ભાષાની ઘણી સારી સેવા કરી રહ્યા છે .

આપણા જાણીતા અને માનીતા હાસ્ય લેખક મારા મિત્ર  શ્રી હરનીશ જાની પણ ન્યુ જર્સીમાં રહે છે .

એક વખતના ગઝલના બાદશાહ સ્વ. આદીલ મન્સૂરી અને લેખક સ્વ. પ્રવીણ પટેલ પણ ન્યુ જર્સી ના

નિવાસી હતા . 

અમેરિકામાં રહેતા ગુજરાતીઓમાં ખુબ લોકપ્રિય સાપ્તાહિક શ્રી સુધીરભાઈ પરીખ નું ગુજરાત ટાઈમ્સ પણ ન્યુ

જર્સીથી ઘણા વર્ષોથી પ્રકાશિત થાય છે . આ સાપ્તાહિક અખબારમાં એ ૨૦૦૧ માં શરુ થયું ત્યાંથી શરુ કરી

૨૦૧૧ સપ્ટેમ્બરમાં મેં મારો આ બ્લોગ શરુ કર્યો ત્યાં સુધી એના નિયમિત ગ્રાહક બનીને અને એમાં મારા

લેખો,કાવ્યો લખીને અમેરિકામાં આવીને સુકાઈ રહેલ મારો સાહિત્ય રસ જીવતો રાખ્યો હતો . આ બદલ આ

પત્રનો હું આભારી છું.આજે તો આ અખબારે ડીજીટલ યુગમાં ઘણી પ્રગતી કરી છે અને ગુજરાતીઓ માટે નેટ

ઉપર પણ વાંચવા ઉપલબ્ધ છે .

આમ ન્યુ જર્સી ગુજરાતી સાહિત્યનુ એક હબ બની ગયું છે એમ કહીએ તો ખોટું નથી .

વિનોદ પટેલ

==========================================

કૌશિક ચિંતન.

Kaushik Amin

Kaushik Amin

 

શ્રી કૌશિક અમીન   —એક બહુમુખી પ્રતિભા નો પરિચય 

વ્યવસાયે પત્રકાર તથા સામાજિક કાર્યકર શ્રી કૌશિક અમીન કોલેજ કાળથી જ લેખન કાર્ય અને સામાજિક પ્રવૃત્તિમાં સક્રિય રહ્યા છે. ગુજરાતમાં ચિત્રલેખા. નયા પડકાર તથા મુંબઈ સમાચાર સાથે સક્રિય પત્રકારત્વથી સંકળાયલા રહ્યા હતા. વિહાર, કેપિટલ સાપ્તાહિક તથા સાંજના સમાચાર પત્રનું પણ તેમણે પ્રકાશન કર્યું હતું.

અમેરિકામાં આવ્યા પછી નયા પડકાર, માનવ માસિક, ગુજરાત સાપ્તાહિક, ટી.વી એશિયા વગેરેમાં પણ એમનું મહત્વનું યોગદાન હતું. હાલમાં તેઓ ‘ગુજરાત ફાઉન્ડેશન’ નામની સંસ્થાના સ્થાપક અને ચેરમેન છે. જે ગુજરાત અને ભારત લક્ષી સાહિત્ય પ્રકાશન તથા સમાજિક પ્રવૃત્તિને સંકલિત કરતું રહ્યું છે. એઓ હાલમાં ન્યુ જર્સીના ‘ગુજરાત દર્પણ’માં પરામર્શ તરીકેની સેવા આપી રહ્યા છે. અનેક સાહિત્ય સભાનું કુશળતાથી સંચાલન કરી રહ્યા છે. ગુજરાત દર્પણમાં પ્રગટ થતી એમની ત્રણ વિભિન્ન કોલમ ‘જાગૃત જીવન’ ચિંતન્, ‘અનંતની ખોજમાં’ ખગોળ વિજ્ઞાન ‘દેશ અને દુનિયા’ પત્રકારત્વની એમની નિપુણતાનું દર્શન કરાવે છે.

મિત્રદાવે મિત્ર પ્રસાદી તરીકે ગુજરાત દર્પણમાં પ્રગટ થયેલી કોલમ મારા દેશ વિદેશના મિત્રો માટે

….આપને માટે રજુ કરું છું .

—- પ્રવીણ શાસ્ત્રી

————————-

Gujarat Darpan

June 12

જાગૃતજીવન

જૂન 2014
– કૌશિક અમીન

સુખ અને દુઃખ જીવનયાત્રાના એક સિક્કાની બે બાજુ જેવા છે. સાચા સુખ કે દુઃખની અનુભૂતિ સામાન્ય માનવી જ કરી શકે, અને જીવનયાત્રાના એ અનુભવો જ જીવનની સાર્થકતા પણ છે.

બાળકનું ઉદાહરણ આ સંદર્ભમાં જોવા જેવું છે.બાળક હંમેશા નિર્દોષ હોય છે, એ તેને ગમતી બધી જ વાતોમાં ઓતપ્રોત થઇ જાય છે. ભય કે દુઃખની એને કલ્પના પણ નથી. રમકડું રમવામાં ઓતપ્રોત થઈને આનંદ માણતું બાળક રમકડું તૂટતાં આક્રંદ કરીને ગામ ગજવવાની જરૂર નથી, પણ બાળક આ નીતિ રીતી ક્યાં સમજે છે?

સંબંધો, વૈભવ, સફળતા, સુખ કે દુઃખ આ બધા જીવનયાત્રાના મુકામો છે. યાત્રા આગળ વધે તેમ તે પાછળ રહેતા જાય છે.

પરિવાર, નામ, મોટાઈ, ગામ, ગોળ, જાત, રાજ્ય કે પ્રદેશ, દેશ પ્રત્યેનો તીવ્ર લગાવ અને એ માટે કંઈ પણ કરી છુટવાની મથામણમાં વ્યસ્ત રહેવું, એક તબક્કે આ બધું જ નિરર્થક સાબિત થઈને રહે છે. પરિણામે જે તબક્કામાં જીવનને, જે તે સમયમાં માનવું જોઈએ તે માણી નથી શકાતું. બિલકુલ પેલા બાળકની જેમ ભેંકડો તાણી રડવાનો વસવસો પણ નથી કરી શકતો. પરિણામે ત્રિશંકુ જેવી વેદનાઓમાં સરેરાશ માનવી અટવાયેલો રહે છે.

બધી વાર્તાઓના અંત કલ્પના કથાની જેમ ખાધું, પીધું ને રાજ કર્યું જેવા નથી હોતા. સફળતા તો મધ્યાંતર જ બની રહે છે. સુખ સફળતાની મથામણ જીવનયાત્રાના ઉત્તરાર્ધમાં જીવનથી ઉબાઈ જવાની પરિસ્થિતિમાં અનેકવાર ધકેલી મુકે છે, અને પછી સાર્થક જીવન, શાંતિ અને સ્વસ્થતાની તરસ મન મસ્તક ઉપર કબજો જમાવવા લાગે છે, અને સફળ મધ્યાંતરની એ કથા આગળ વધે છે. જીવનયાત્રાની વાર્તા નવી ઉચાઇઓએ પહોચે છે.

રામનો રાવણ વિજય કે પછી કુરુક્ષેત્રમાં કૌરવો સામેના વિજય સાથે તે કથાઓ સમાપ્ત નથી થઇ. આપણી જેમ જ તે જીવનયાત્રાઓ પણ આગળ વધી છે. રામ અને કૃષ્ણનાં જીવન પણ વેદનામય મથામણો સાથે જ સમાપ્ત થયા હતા.

જીવનયાત્રા એ ચડતા ગ્રાફ જેવી નથી.

 —-શ્રી કૌશિક અમીન

————————————

સૌજન્ય : પ્રવીણ શાસ્ત્રીની વાર્તાઓ અને મિત્રોની પ્રકીર્ણ પ્રસાદી

( 507 ) મળવા જેવા માણસ ….શ્રી ચીમન પટેલ ‘ચમન’…..પરિચય ….શ્રી પી.કે.દાવડા

શ્રી પી.કે.દાવડા ની “ મળવા જેવા માણસો “ ને નામે હવે તો ખુબ જાણીતી પરિચય શ્રેણીમાં એમણે હ્યુસ્ટન નિવાસી શ્રી ચીમનભાઈ પટેલ “ ચમન “ નો સરસ પરિચય કરાવતો લેખ મને ઈ-મેલથી મોકલ્યો છે એને આજની વિનોદ વિહારની પોસ્ટમાં રજુ કરતાં ખુબ આનંદ થાય છે .

શ્રી ચીમનભાઈ ના હાસ્ય લેખો, વાર્તાઓ, કાવ્યો , ગઝલો, હાઈકુ વી, સાહિત્ય કૃતિઓ વિનોદ વિહારમાં અન્ય બ્લોગોમાં અગાઉ એમના પરિચય સાથે પ્રગટ થતી રહે છે એટલે એમનું નામ સાહિત્ય રસિકોમાં અજાણ્યું નથી . 

શ્રી ચીમનભાઈ સંબંધે મારાં માસીના દીકરા એટલે કે કઝીન ભાઈ થાય છે .એમના પિતા અને મારા પિતા મારા નાના ભગવાનદાસની રંગુનની પેઢીમાં સાથે કામ કરતા હતા .એટલે અમારો ઘણા વર્ષોનો કૌટુંબિક સંબધ છે .મારી માફક એમનો જન્મ પણ બર્મા રંગુનમાં થયો હતો. ચીમનભાઈ અને એમનાં પત્ની સ્વ.નીયંતીકાબેન ઉપર મારાં માતુશ્રી સ્વ. શાંતાબેન ખુબ જ હેત રાખતાં હતાં . 

શ્રી દાવડાએ એમના પરિચયમાં શ્રી ચમનભાઈ વિષે વિગતે લખ્યું છે એટલે મારે વધુ લખવાનું રહેતું નથી. ચીમનભાઈ એમની ૮૨ વર્ષની ઉંમરે પણ જોબની સાથે એમને પ્રિય સાહિત્ય સર્જન અને બીજી મનગમતી ઘણી હોબીઓમાં મન પરોવી જે રીતે પ્રવૃતિમય જીવન વ્યતીત કરી રહ્યા છે એ અનુકરણીય છે.

શ્રી દાવડાએ એમના પરિચય લેખને અંતે જે લખ્યું છે કે —

“ચીમનભાઈ ‘ચમન’ એટલે પોતાની શરતે પોતાનું જીવન વ્યતિત કરતી એક Vibrant પ્રતિભા.”

એ બિલકુલ સાચું છે.

આ લેખ મને મોકલવા બદલ હું શ્રી પી.કે.દાવડાજીનો ખુબ આભારી છું .

શ્રી ચીમનભાઈના નિરામય દીર્ઘાયુષ્ય માટે મારી હાર્દિક શુભેચ્છાઓ .

વિનોદ પટેલ

============================

 

મળવા જેવા માણસ ….શ્રી ચીમન પટેલ ‘ચમન’…..પરિચય ….શ્રી પી.કે.દાવડા

ચીમન પટેલ-૧

 

ચીમનભાઈનો જન્મ ૧૯૩૩ માં બર્મામાં રંગુન શહેરમાં થયો હતો. બીજા વિશ્વયુધ્ધ વખતે જાપાનના બોમ્બમારાથી બચવા એમનું કુટુંબ ઉત્તર ગુજરાતના મહેસાણા જિલ્લાના કૈયલ ગામમાં આવી ગયું. એ વખતે એમની ઉમ્મર સાત વર્ષની હતી.

કૈયલની પ્રાથમિક શાળાનો, અને ત્યારબાદ કડીની સર્વવિદ્યાલય હાઈસ્કૂલનો અભ્યાસ પુરો કરી, ચીમનભાઈએ ૧૯૫૨ માં S.S.C. ની પરીક્ષા પાસ કરી. હાઈસ્કૂલ અને કડી બોર્ડીંગ ના સાત વર્ષોમાં નિયમિતતા, શિસ્ત, સ્વાવલંબી જીવન, નાટકોમાં, ચિત્રોમાં, સંગીતમાં, બેન્ડમાં ડ્રમ અને વાંસળી, કસરતમાં લેઝીમ, વોલીબોલ વગેરે અભ્યાસની સાથે મેળવી જીવનનો પાયો ત્યાંથી નંખાયો.

મેટ્રીક પાસ થતાં જ પિતાની પસંદગીની અભણ કન્યા સાથે એમના લગ્ન કરાવી દેવાયા. કન્યા જોવાની માગણી કે લગ્ન વિરોધ કરવા જેવી પરિસ્થિતિ ત્યારે નો’તી!

અમદાવાદની ગુજરાત કોલેજમાં F.Y.Sc. માં દાખલ થયા. પરીક્ષા વખતે માંદા પડ્યા ને પરીક્ષા ન આપી શક્યા! વતન પાસેની એક હાઈસ્કુલમાં નોકરી લીધી અને F.Y.Scની પરીક્ષા આપી પાસ થયા એટલે અભ્યાસ આગળ વધારી Int.Sc. કરીને અમદાવાદની એન્જિનિયર કોલેજમાં પ્રવેશ કર્યો. સામાજિક સમસ્યાઓને કારણે અભ્યાસમાં ચિત્ત ચોટ્યું નહીં અને નાપાસ થયા. એન્જિનિયર કદાચ નહીં થવાય એટલે પાછા ગુજરાત કોલેજમાં Jr.B.Sc થરું કર્યું. એન્જિનિયરની અને Jr.B.Sc ની બંને પરીક્ષામાં પાસ થયા. બીજા વર્ષે ઈલેક્ટ્રિકલને બદલી સિવિલમાં જવાની પરવાનગી ન મળતાં,વલ્લભ વિદ્યાનગરની BVM એન્જિનિયર કોલેજમાં પ્રવેશ મેળવી તેમણે ૧૯૫૯ માં B.E.(Civil) ડીગ્રી મેળવી અને PWD સિંચાઈ ખાતામાં અમદાવાદમાં  લાલ દરવાજે નોકરી શરું કરી.

PWD ની નોકરી દરમ્યાન એમણે વાર્તાઓ લખવાનું શરું કર્યું. પ્રથમ વાર્તા “કળશ”, અમદાવાદથી પ્રકાશિત “ચાંદની” માસિકમાં પ્રગટ થઈ. ત્યાર પછી “ચાંદની”માં “એક પાનાની વાર્તા” શિર્ષક હેઠળ બીજી વાર્તા પ્રગટ થઈ. ત્યાર પછી મુંબઈથી પ્રગટ થતા “નવ વિધાન” માસિકમાં ત્રીજી વાર્તા પ્રગટ થઈ, અને આમ એમની સાહિત્ય પ્રવૃતિની શુભ શરૂઆત થઈ.

આ ગાળામાં નિયંતિકા સાથે અકસ્માતે પરિચય થયો જે ધીરે ધીરે પ્રેમ સ્વરૂપે પાંગર્યો. સમાજ અને સગાંઓને આ પ્રેમ પ્રકરણ ગમ્યું નહીં!

પ્રેમી યુગલ- ચીમનભાઈ અને નિયંતિકાબન

પ્રેમી યુગલ- ચીમનભાઈ અને નિયંતિકાબન

અમદાવાદની નોકરી છોડી, ભાવનગરની ભાવસિંહજી પોલિટેકનીકમાં લેકચરર તરીકેની નોકરી સ્વીકારી. અહીં એમણે શિક્ષણ ઉપરાંત કોલેજના મેગેઝીનના સંપાદન, વાર્ષિક નાટકોનું દિગદર્શન કરી, નાટકોમાં ભાગ લઈ અનેક પ્રવૃતિઓમાં રસ લઈ વિદ્યાર્થીઓમાં પ્રિય પ્રોફેસર થયા.

નિયંતિકાથી દુર રહીને કાગળોમાં કાવ્યો લખવાનો મોકો મળ્યો. ભાવનગરના “સૌરાષ્ટ્ર સમાચારમાં” ૧૧જુલાઈ’૬૫માં ‘ઉકળાટ’ કાવ્ય પ્રકાશિત થયું.

ભારતમાં રહીને પ્રથમ લગ્નનો ઉકેલ લાવવા પાછળ સમય બગાડવા કરતાં ઉચ્ચ અભ્યાસાર્થે જાન્યુ. ૧૯૬૭માં અમેરિકા આવી ગયા. University of Houston માંથી ૧૯૬૮ માં M.S. (Civil) ની ડીગ્રી પ્રાપ્ત કરી અને Fluor Daniel કંપનીમાં નોકરીએ લાગી ગયા.

હ્યુસ્ટનની કોર્ટમાંથી પ્રથમ લગ્નના છૂટાછેડા મેળવ્યા. ૧૯૬૯માં નિયંતિકાને અમેરિકા બોલાવી હ્યુસ્ટનની કોર્ટમાં લગ્ન કરી લીધા.

૩૦ એપ્રિલ,૧૯૭૬માં અમેરિકન સીટીઝન થઈ, બે અનુજ ભાઈઓ અને એક બેનને પરિવાર સાથે અમેરિકા બોલાવી લીધા.

નિયંતિકા સાથેના ૪૨ વર્ષના સુખી સંસાર બાદ ૭ ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૧ ના રોજ  નિયંતિકાબેનનું કેન્સરમાં અમદાવાદ ખાતે અવસાન થયું. એમના લગ્નથી બે પુત્રીઓ, એક પુત્ર અને ચાર પૌત્રો હ્યુસ્ટનમાં જ રહે છે.   

૧૯૬૭ માં અમેરિકા આવ્યા બાદ પણ ચીમનભાઇનો સાહિત્યમાં રસ જળવાઈ રહ્યો, બલકે વધ્યો. હ્યુસ્ટનના ગુજરાતી સમાજના મુખપત્ર ‘દર્પણ’માં એમણે દર મહિને હાસ્ય લેખ લખવાના શરૂ કર્યા એટલું જ નહીં પણ એમની ચિત્રકલાની આવડતનો ઉપયોગ કરી, દર્પણના Cover page તૈયાર કર્યા. ૧૯૯૭ માં એમના હાસ્યલેખોને એમના પ્રથમ પુસ્તક “હળવે હૈયે” માં સમાવી લેવામાં આવ્યા.

ચીમન પટેલ-ચમન-ના હાસ્ય લેખોના પથમ પુસ્તક - હળવે  હૈયે-નું મુખ પૃષ્ઠ

ચીમન પટેલ-ચમન-ના હાસ્ય લેખોના પથમ પુસ્તક – હળવે હૈયે-નું મુખ પૃષ્ઠ

હ્યુસ્ટનના બીજા એક માસિક “ધરા ગુર્જરી” માં એમણે કવિતા અને હાસ્યલેખ લખવા ઉપરાંત માસિકના કલાનિયોજક તરીકેની કામગીરી પણ નિભાવી અને એમના ચિત્રોથી માસિકના મુખપૃષ્ટને શણગાર્યા. ૧૯૮૫ માં એમના આ કાર્ય બદલ એમને “ધરાગુર્જરી એવોર્ડ” અપાયો.

ધરા ગુર્જરી એવોર્ડ

ધરા ગુર્જરી એવોર્ડ

ચીમનભાઈએ બનાવેલું ધરા ગુર્જરીનું મુખ પૃષ્ટ

ચીમનભાઈએ બનાવેલું ધરા ગુર્જરીનું મુખ પૃષ્ટ

આ ઉપરાંત એમના લેખો અમેરિકાના કેટલાક માસિકો જેવા કે (૧)નવવિધાન (૨)ગુંજન (૩)ગુર્જરી ડાયજેસ્ટ (૪)ગુજરાત દર્પણ (૫) ગુર્જરી (૬) ગુજરાત લાઈન(કેનેડા) વિગેરે માં પ્રગટ થતા રહ્યા.

ચીમનભાઈની કવિતાઓ અને લેખો “પુસ્તકાલય” વેબ સાઈટ ઉપર પ્રથમ મુકાયા અને ત્યારબાદ ચીમનભાઈએ  પોતાનો બ્લોગ “ચમનકે ફૂલ” શરૂ કર્યો.

વર્ષોથી ચીમનભાઈ હ્યુસ્ટનની સાહિત્ય સરિતાના સભ્ય છે અને ત્યાં પોતાની રચનાઓ રજૂ કરી સૌને હસાવે છે. એમની બધી રચનાઓ એમણે “ચમન” ઉપનામથી પ્રગટ કરી છે.

મિત્રો અને સગાંઓની વર્ષગાંઠ અને એનીવર્ષરી વખતે ‘હઝલ’ લખી, રજુ કરી પેક્ષકોને હસાવવામાં મોખરે છે. ચીમનભાઈની રચનાઓની ખાસ ખૂબી એ છે કે એમને જે કહેવું હોય તે સીધે સીધું કહી દે છે; ગોળ ગોળ શબ્દોમાં નહિ.

એક ગઝલમાં તેઓ કહે છે;

“વ્યક્તિ ઓળખું કે ન ઓળખાય, તાલી પાડું છું!

ભાષણ સમજાય કે ન સમજાય, તાલી પાડું છું!”

બીજી એક રચનામાં સલાહના રૂપમાં કહે છે,

“કરી રાખ્યું છે ઘન ભેગું આજ સુધી તો ઘણું,   

દઇ દો દાનમાં થોડુ, લેનારા વળી મળે ન મળે!

 કરી છે વાતો તમે ખોટી ઘણી બધી આજ સુધી,

કહિ દો હવે સાચું, સાંભળનાર ફરી મળે ન મળે!

 

 “જીભ ચાલે છે તો બોલો, બીજાને દુભાવવા તો નહિ!

હાથ લંબાવો તો મદદ માટે, લાફો મારવા તો નહિ!”

એમની  ટેકનોલોજી ઉપર લખેલી “બેસતા કરી દીધા”રચના તો બ્લોગ્સમાં હજુ પણ

ફરતી જોવા/સાંભળવા મળે છે,                      

                        “ખાવોનો ચસ્કો બધાનો જુઓ વધતો જાય છે આજે,

                          ‘સ્પેસ’માં સુનીતાને પણ સમોસા ખાતા કરી દીધા!

                            કથાઓ કરાવીને પણ વ્યથાઓ કોઈની ઘટી નથી,

                            કુટુંબો વચ્ચેના ક્લેશો ભઈ, કેમ વધારતા કરી દીધા?

                          સ્મશાન વૈરાગ્ય આવવો શક્ય નથી ‘ચમન’ હવે?

                        ‘ઈલેક્ટ્રીક’ ભઠ્ઠામાંમડદાં ઝટ બાળતા કરી દીધા!

ચીમન પટેલ-૩ નિયંતિકા ચીમન પટેલ-૪ નીય્ન્તીકા

  

    

  

                           

                       

           

   

    

ચિત્ર  નમ્બર-૧                                                                                                                                 ચિત્ર નમ્બર -૨

ખાસ કરીને ચારકોલ આર્ટમાં એમને સારો મહાવરો  છે. ચિત્ર નંબર-૧ એમની સ્વર્ગસ્થ પત્ની નિયંતિકાનો ફોટોગ્રાફ છે અને ચિત્ર નંબર-૨ માં ચીમનભાઈએ દોરેલું એમનું ચારકોલ ચિત્ર છે. ચિત્રકલા ઉપરાંત ફોટોગ્રાફી પણ એમની એક હોબી છે. અહિ ઘણા વર્ષો સીન્ગલ ટેનીસ રમી, હવે હળવી કસરતોની સાથે ફાસ્ટ ચાલવાનો ક્રમ ચાલુ રાખ્યો છે. રાતના ૯ વાગે સુઈ જઈ સવારે ૪ વાગે ઉઠવાનો ક્રમ આજે ૮૨ વર્ષની વયે પણ ચાલુ છે. સવારના ૨૫ મિનિટમાં યોગ સાથે શરીરુપિયોગી હળવી કસરત કરી નોકરીએ જાય છે અને ફુરસદના સમયમાં શાકભાજીની ખેતી કરી, મકાન ફરતે એવરગ્રીનને માળીની જેમ આકૃતિઓ આપી શોભાવે છે.

ચીમનભાઈ ‘ચમન’ એટલે પોતાની શરતે પોતાનું જીવન વ્યતિત કરતી એક Vibrant પ્રતિભા.

-પી. કે. દાવડા

( 504 ) ૧૫ મી ઓગસ્ટ, ૨૦૧૪ – ભારતના ૬૮મા સ્વાતંત્ર્ય દિનની હાર્દિક શુભકામનાઓ

PM’s address to the nation on 15th August

PM’s address to the nation on 15th August

PM MESSAGE

દિલ્હીના ઐતિહાસિક લાલ કિલ્લા ઉપરથી ભારતના વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીનો રાષ્ટ્ર જોગ પ્રેરક સંદેશ

નીચેની યુ-ટ્યુબ વિડીયોની લીંક ઉપર ક્લિક કરીને સાંભળો .

PM Narendra Modi’s Independence Day Speech at Red Fort

 

૧૫ મી ઓગસ્ટ, ૨૦૧૪ ના રોજ ભારતને અંગ્રેજી શાશનમાંથી મુક્ત થઈને

એક સાર્વભૌમ સ્વતંત્ર બન્યાને ૬૭ વર્ષ પુરાં થયાં .

ભારતના આ ૬૮ મા સ્વાતંત્ર્ય દિનના રાષ્ટ્રીય પર્વ નિમિત્તે દેશના ૧૫ મા વડા પ્રધાન તરીકે

ઐતિહાસિક લાલ કિલ્લા ઉપરથી દેશ અને પરદેશમાં રહેતા કરોડો ભારતીયો જોગ આપેલા પ્રેરક

સંદેશમાં શ્રી નરેન્દ્ર મોદીએ દેશના વિકાસ માટે ઘણી નવી મુદ્દાની વાતો અને સૂચનો કર્યા.

એમનો આ સંદેશ  બધી રીતે ધ્યાન ખેંચે એવો છે .

દેશમાં પાયાનાં પરિવર્તનો લાવવા માટે એમણે સરસ ભાવી બ્લુ પ્રિન્ટ રજુ કરી .

એમની ઈચ્છિત યોજનાઓનો અમલ થાય અને એમાં સૌનો સહકાર પ્રાપ્ત થાય એવી આશા રાખીએ .

સૌનો સાથ સૌનો વિકાસ

દેશના સર્વાંગી વિકાસ માટેના શ્રી મોદીએ સેવેલાં સ્વપ્નો સાકાર બને એવી આજના

દિવસે આપણે એમને શુભેચ્છાઓ પાઠવીએ .

Arvind ghosh-2

 

૧૫મી ઓગસ્ટ એ મહર્ષિ અરવિંદ ઘોષ નો પણ જન્મ દિવસ છે . તેઓ યોગી બન્યા એ પહેલાં

દેશની આઝાદી માટે એક સક્રિય સેનાની હતા અને જેલવાસ પણ ભોગવ્યો હતો. એમણે આગાહી

કરી હતી કે ૧૫મી ઓગસ્ટને દિવસે જ દેશ આઝાદ બનશે અને એ સાચું પણ પડ્યું.

આવા એક મહા યોગી મહર્ષિ અરવિંદને આજના એમના જન્મ દિવસે હાર્દિક પ્રણામ .

સૌ વાચક મિત્રોને ……

 ભારતના ૬૮ મા સ્વાતંત્ર્ય પર્વ નિમિત્તે સૌને હાર્દિક શુભકામનાઓ  

વિજયી વિશ્વ તિરંગા પ્‍યારા… ઝંડા ઉંચા રહે હમારા

થોડો સમય લઈને ૧૫મી ઓગસ્ટની ઉજવણી પ્રસંગે દિલ્હી દુરદર્શએ તૈયાર કરેલ એક સરસ

બે કલાકનો વિડીયો પણ નીચેની લીંક ઉપર ક્લિક કરીને જોવા જેવો છે. એના અંતે વડા પ્રધાનનો સંદેશ છે .

 

Happy independence day

ભારત માતાકી જય,  ….વન્દે માતરમ 

વિનોદ પટેલ, ૧૫ મી ઓગસ્ટ,૨૦૧૪

 

 

 

 

 

 

482… ચીમન પટેલ ( ‘ચમન ‘) ના બે હાસ્ય લેખો ……ચડ્ડી……અને …શોર્ટ કટ … !

  

ચીમન પટેલ

ચીમન પટેલ

હ્યુસ્ટન નિવાસી શ્રી ચીમન પટેલ-ચમન- વિનોદ વિહારના વાચકો માટે સુવિદિત છે . 

તેઓ એક સારા ગજાના હાસ્ય લેખક હોવા ઉપરાંત વાર્તા લેખક, ગઝલકાર , કવી, ચિત્રકાર એમ વિવિધ શોખ ધરાવે છે એ તો તમે જ્યારે એમના બ્લોગ ચમન કે ફૂલ ની મુલાકાત લેશો એટલે એની પ્રતીતિ સહેજે થઇ જશે .

એમનું હાસ્ય લેખોનું પ્રકાશિત પુસ્તક  હળવે હૈયે ને વિવેચકોએ વખાણ્યું છે .

ગુજરાત પ્રતિભા પરિચય બ્લોગમાં શ્રી સુરેશ જાનીએ ચીમન પટેલનો કરાવેલ  પરિચય અહી ક્લિક કરીને વાચો .   

આજની પોસ્ટમાં શ્રી ચીમનભાઈએ ઈ-મેલમાં મોકલેલ બે હાસ્ય લેખો શોર્ટ કટ અને ચડ્ડી એમના આભાર સાથે પોસ્ટ કરતાં આનંદ થાય છે .

ચડ્ડી લેખ સાથે જાણીતા કાર્ટૂનીષ્ટ શ્રી મહેન્દ્ર શાહ રચિત લેખને અનુરૂપ કાર્ટુન પણ એમના આભાર સાથે મુક્યું છે ..

આશા છે આપને શ્રી ચીમનભાઈ ના આ બે હાસ્ય લેખો જરૂર ગમશે .

આપનો પ્રતિભાવ જરૂર લખશો . 

વિનોદ પટેલ  

———————————————–

 ચડ્ડી ……..હાસ્ય લેખ …..ચીમન પટેલ …….ચમન

Chaddi- mahendra shah

 આખો લેખ નીચેની લીંક ઉપર ક્લિક કરીને વાચો .

ચડ્ડી …હાસ્ય લેખ—ચીમન પટેલ…ચમન— .

========================================    

‘શોર્ટ કટ’   લેખકઃ ચીમન પટેલ “ચમન’

    સમયની મારામારીમાં ‘શોર્ટ કટ’ લેવાનું કોઇને શિખવવું પડતું નથી. આપમેળૅ, અનુભવો મેળવી, પોતાની સગવડતા-અગવડતા જોઇ શીખી જવાય છે આપોઆપ! ભલે એ ‘શોર્ટકટ’થી બીજાને મુસીબતોમાં મૂકી દેતા હોઇએ!

    ગામના એક પ્રતિષ્ઠિત કુટુંબમાં એમના એક પુખ્ત ઉંમરના વડીલનું કુદરતીય રીતે મ્રુત્યું થતાં એમની પાછળ બેસણું ‘કમ’ ભજનો રાખ્યા અંગેની માહિતી ભરી ઇ-મેલ મળી. આવનારને કોઇ પણ પ્રકારની અગવડ ન પડે અને સૌ સમયસર પહોંચી જાય એનો સુંદર વિચાર કરી, શહેરની બધી દિશાઓ તરફ્થી આવવાના માર્ગોની અને ઘરના સંકળાયેલ સહુંના સેલ ફોનના નંબરો મૂકી, આવનારને સુંદર સુવિધા કરી આપી હતી. આ આખા લખાણને લખતાં અને સામા વાળાનો વિચાર કરવામાં ઈ-મેલ ખૂબ લંબાઈ ગઈ હતી એવું વાંચનારને થાય.

મને તો આ ઈ-મેલ અને લખનાર વ્યક્તિ ગમી ગઈ.

      છેલ્લે, આભાર વ્યક્ત કરી, પોતાના નામનું સવિસ્તાર સુચન કરી, જેથી વાંચનાર કોઈ નામમાં ગોથું ન ખાઈ જાય! ઈ-મેલના અંતમાં ત્રણ અક્ષરો “JSK” લખ્યા હતા એની મને સમજ ન પડી!! એક મિત્રને ફોન કરી પૂછ્યું તો પ્રથમ એ હસ્યો અને કહ્યું; ‘તમે લેખક થઈ ને આ ન સમજ્યા?!’

‘અરે ભઈ, સમજ્યો હોત તો તને સવારના પહોરમાં ફોન શું કરવા કરત?

મને જ્યારે મિત્રે સમજાવ્યું કે ‘જય શ્રી ક્રિષ્ણનું’ આ સગવડીયું સમય બચાવનારુ ‘નીક નેમ’ એમના સગવડીયા ભક્તો/ભકતાણીઓ એ પાડ્યું છે, અને એકે પહેલ કરી એટલે બીજાએ પણ કરી! કેટલાક ભગવાનના આવા ટૂંકા નામો હવે આ ઇ-મેલ પર લખાવવા પણ શરું થઈ ગયા છે! અહીં એનું લીસ્ટ મુકવા જેવું જ્ઞાન મારી પાસે નથી, નહિતર, તમારી જાણ માટે મૂકત.

   આ સમજાયા પછી હું ભગવાન ક્રિષ્ણ પાસે પહોચી ગયો અને કહ્યું; “પ્રભુ, તમે મને હમણાં હમણાં ફરિયાદ કરો છો કે તમારા ભક્તોની સંખ્યા આજકાલ ઓછી થઈ રહી છે કારણ કે એમને સમયની તાણ છે; નાણાની નથી!”

    “વસ્ત, આમ અવળી વાણી કેમ બોલે છે? તું શું કહેવા માગે છે એ જરા સરળ શબ્દોમાં સમજાવીશ?”

    “પ્રભુ, તમારા ભક્તોને રોજની ટીવીની સિરિયલો, ભારતથી ઉનાળાના ઉકળાટથી બચવા અહીં આવતા સીને સ્ટારો, કથાકારો, નાટ્ય અને ગાયક વ્રૂદો માટે ગમે તેવા કિમતી કામ છોડીને, તમારા ભક્તો સમય કાઢી લઈ એમને જોવા/સાંભળવા ‘હાઉસફુલ’કરી દે છે.

આજકાલ સફેદ વસ્ત્રોમાં એમને સાંભળવા આવનારને ગમતી વાતો કહેતા, કાનને ગમે એવા સંગીતમાં એમને ડોલાવતા, દેખાડવાના અને ચાવવાના અલગ દાંતોથી ભરમાવી, આ ભક્તોને એમના ભાષણોથી, આંધળા કરી દીધા છે, પ્રભુ!

તમે તો માનવ જન્મ લઈ ઘણા ચમત્કારો કર્યા પછી આજે પુજાવ છો. આ લોકોના દિવસ અને રાતના ચમત્કારો તમારા જેવા નથી છતાં તમને છોડી એ લોકોની ભક્તિ માટે ગાંડા કેમ થઈ ગયા છે એ મને સમજાતુ નથી, પ્રભુ!

  હવે તો સમય બચાવવા તમારું નામ પણ ટૂંકાવી દીધું છે પ્રભુ! તમને એની જાણ હશે કે નહીં એની મને ખબર નથી! પ્રભુ, તમે ચિંતા ન કરતા. નામ ટુંકાવવાની પાછળ કોઇ કારણ તો હશે જ?’

  “વસ્ત, તું જો આ જાણતો જ હોય તો મને ચોખવટ કરી દે. મારા ભકતો માટે મારા દર્શનનો સમય થવા આવ્યો છે!”

   ‘પ્રભુ, જુના જમાનામાં બાળકોના અસલ નામની સાથે સાથે બોલાવવાના નામો પણ અલગ આપવામાં આવતા હતા. જેમ કે, દિકરાનું નામ ‘કૌશલ’ રાખે, પણ બોલાવે એને “કીપો” કહી! એ જ રીતે દિકરીનું નામ ‘અંકીની’ પાડી એને “શીની” કહી બોલાવે. આમ કરવામાં આ સારા, શોભિતા, ખુબ ખુબ વિચારીને ચુંટેલા નામોવાળા એમના બાળકોને કોઇની બુરી નજર ન લાગે અને એમનું આયુષ્ય લંબાવાય એવી માનતા માબાપોની રહેતી હશે એવું મારુ માનવું છે!. કદાચ, આ કારણે તમારું સુંદર નામ તમારા સાચા ભક્તો એ ટૂંકુ કરી દીધું હશે એવું મને લાગે છે પ્રભુ, તમે તમારા નામને આમ ટુંકાવનારા ઉપર ગુસ્સે ન થતા. સવારના નાહી-ધોઇ ચોપડીમાં તમારા સો(૧૦૦) નામ લખીને પછી જ ચા કે બદામ વાળુ દુધ ગ્રહણ કરનારા તમને જેમ વધારે પ્રસંદ છે તેમ આ લોકોને પણ ગણી લેશોને પ્રભું?

“ચાલ, ચાલ તું હવે જલ્દી પતાવીશ તારું ભાષણ?”

“પ્રભુ, આ છેલ્લી વાત કરી લઉ. તમારો વધારે સમય નહીં લઉ એની ખાતરી આપુ છું. આજ કાલ તમે જ આપેલી શક્તિઓ વડે, ભણેલાને પણ ભુલાવે એવી એમની વાચાઓથી એમના તરફ ખેંચીને તમારા ભક્તોની સંખ્યા ઓછી થતી હું જોઇ શકતો નથી!’

“એ વાત તો તારી મને સાચી લાગે છે! તારી પાસે છે કોઇ ઉપાય એનો?”

“પ્રભુ, છે જો તમો થોડો વધારે સમય મને આપો તો?

“ચાલ, બોલી નાખ!”

‘ભુતકાળમાં તમારો એક કિમતી હાર કોઈ ચોરી ગયું હતું અને તમે એ માટે કેમ ચુપ રહ્યા હતા, પ્રભુ? જો હવે તમારી આ ડાયમન્ડની માળા ચોરવા કોઇ હિમ્મત કરે તો એને ત્યાં ને ત્યાં જ તમે સ્તબધ્ધ કરી દો તો આ એક જ ચમત્કાર એવો કામ કરી જશે કે પછી જુઓ તમારા ભક્તોની કેવી લાંબી લાંબી લાઇન લાગી જાય છે! ‘લ્યો, તમારા ભક્તોના પગરવનો અવાજ મને સંભળાવવા લાગ્યો. પ્રભુ, હું વિદાય લઉં!?”

==========================================

અગાઉ વિનોદ વિહારમાં પ્રગટ શ્રી ચીમનભાઈ ના બીજા લેખો, કાવ્યો

વિગેરે સાહિત્ય વાંચવા   અહી ક્લિક કરો .